ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೌರವದಿಂದ, ಧನ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದದಿಂದ ಹೊರಟನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಮಾನವ ಜೀವನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಾರಾಯಣನು, ಆಯ್ದ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ, ಅವರ ಲಜ್ಜೆಯುತ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಮತ್ತು ಮುಗುಳುನಗೆಯ ಮಧ್ಯೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆದನು. ಹರಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳಾದರೂ, ಅವು ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ. ಇದರಿಂದ, 'ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ದರ್ಶನ' ಎಂಬ ಶತಮೂರ್ತಿ ಭಾಗವತದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಬಂದಾಗ, ಕೋಳಿಗಳು ಕೂಗಿದಾಗ, ಪತ್ನಿಯರು ವಿಯೋಗದಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪತಿಯರ ಆರಮದಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗಿತರಾದರು. ಪಕ್ಷಿಗಳು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಮಂದಾರ ವನದಿಂದ ಬರುವ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದವು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ವೈದರ್ಭಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ಆಲಿಂಗನದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಅವನ ಬಾಹುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಾನೇ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು. ಬ್ರಹ್ಮಮuhur್ತದಲ್ಲಿ, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಏಳಿದ ಮಾಧವನು, ಸ್ವಚ್ಛ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತಾನು ಅಂಧಕಾರದ ಪಾರವಾಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಅವನು ಒಂದೇ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಅನನ್ಯ, ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದ್ದ, ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆನಂದವು ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ, ನಿಯಂತ್ರಿತ ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು. ಏಳುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು; ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಹಿರಿಯವರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಆತ್ಮಸಂಯಮಿತನಾಗಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಮುತ್ತು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಹಸಿವುಳ್ಳ, ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣ, ಹಂಗುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ, ಪವಿತ್ರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಅಲಂಕೃತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮುಳುಗಳಿರುವ ಹಸುಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಲಿನನ್, ಮೃಗಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು, ಹಿರಿಯವರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಶುಭ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಮಾನವರ ಆಭರಣವಾಗಿರುವ ಆತನು, ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ದೈವಿಕ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ತೈಲಗಳಿಂದ ತಾನೇ ಅಲಂಕೃತನಾದನು. ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದನು; ಹಸುಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು; ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಹಾರಗಳು, ಪಾನಸುಪಾರಿ, ಸುಗಂಧ ತೈಲಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಸೇವಕರಿಗೆ, ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ವಿತರಿಸಿದನು; ನಂತರ ತಾನೇ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಸೂತನು ಸುಗ್ರಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೂಡಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ರಥವನ್ನು ತಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮುಂದೆ ನಿಂತನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸೂತನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ರಥದ ಮೇಲೆ ಏಳಿದನು; ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನು ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದರು; ಆತನು ಪೂರ್ವ ಪರ್ವತದಿಂದ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಅರಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಲಜ್ಜೆಯುತ, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಆತನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ, ಆತನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ಹೊರಟನು. ಎಲ್ಲಾ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದ, ಆತನು ಸುಧರ್ಮ ಸಭಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು ಆರು ತರಂಗಗಳ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಭಗವಂತನು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು; ಶೂರ ಯಾದವರು ಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆತನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಸಭಾಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗುರುಗಳು ವಿವಿಧ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಹರ್ಷದಿಂದ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು; ನೃತ್ಯಗಾರರು ವಿಭಿನ್ನ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಮೃದಂಗ, ವೀಣಾ, ಮುರಜ, ಬಾಂಸು, ತಾಳಗಳ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು, ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು; ಸೂತರು, ಮಗಧರು, ಗಾಯಕರು ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು, ಕುಳಿತವರು, ಪುರಾತನ ಧರ್ಮಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬಂದನು; ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಆತನನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡರು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಜರಿಗೆ ಜರಾಸಂಧನ ಬಂಧನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖವನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಜಯವನ್ನು ಒಪ್ಪದ ರಾಜರನ್ನು ಜರಾಸಂಧನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದನು; ಎರಡು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗುಂಪುಗಳು ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಆ ರಾಜರು ಹೇಳಿದರು: "ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಅಸಿಮಿತ ಆತ್ಮ, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನಾವು ಭವಭಯದಿಂದ, ಭಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ." "ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ, ಅಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಆದರೂ ಈ ಕಾರ್ಯ ನಿನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಯಾರೇ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರಲಿ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದವನ ಜೀವದ ಆಶೆಯನ್ನು ತಡೆದುಹಾಕುವವನು — ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ." "ನೀನು, ಭಗವಂತ, ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮನಿಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಯಾರು ವಿರುದ್ಧವಾಗಬಹುದು? ಅಥವಾ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು." "ರಾಜರ ಸುಖವು ಕನಸಿನಂತೆ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ; ನಾವು ಸದಾ ಭಯದಿಂದ, ಮೃತರಂತೆ ಬಾಳುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಆತ್ಮಸುಖವನ್ನು ತೊರೆದು, ನಾವು ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಡುತ್ತೇವೆ — ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ಅದು ಕಾರಣ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತವೆ; ನಾವು ಮಾಘದನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು. ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಎತ್ತಿನ ಬಲವಿರುವ ನೀನು, ಸಿಂಹದಂತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಳಾಯಿಸಿದ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದೆ." "ಅವನಿಗೆ ಗರ್ವವಿತ್ತು, ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿತ್ತು; ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದ — ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಭಗವಂತ — ನೀನು ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಕ್ರವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಬಾರಿ ಮುರಿದಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅವನು ನಿನ್ನ ಜನರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅಜಯ, ನೀನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ನಡೆ." ದೂತನು ಹೇಳಿದನು: "ಮಾಘದನಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜದೂತನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೈವಿಕ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು, ಕೇಸರಿನಂತೆ ಬಣ್ಣದ ಜಟಾಮೂಲೆಯಿಂದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಧಿದೇವನು, ಸಭಾ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಲೆಯನ್ನೆತ್ತಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆತನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ, ಸಾರ್ಥಕವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾರದಮುನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. "ಇಂದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯೆ? ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆಯೆ? ಭಗವಂತನ ಧರ್ಮವು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ." "ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೂ ಅಜ್ಞಾತವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ: ಪಾಂಡವರು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ?