ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೌರವರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, “ಈ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವೇ ಇಲ್ಲ; ನಮ್ಮನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾ, “ನಾವು ಈ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸೋಣ; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಅವರು ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದರು. “ಈ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ, ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾವು ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು; ಅವರು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಶಾಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದರಿಂದಲೇ ಕರ್ಣ, ಶಲ, ಭೂರಿ, ಯಜ್ಞಕೇತು ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನ—ಈ ಐವರು, ಕೌರವರ ಹಿರಿಯರ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಸಂಬನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರು ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಸಂಬ, ಮಹಾನ್ ರಥಸಾರಥಿ, ತನ್ನ ಅಪೂರ್ವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಿಂಹನಂತೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದನು. ಆ ಕೋಪಗೊಂಡವರು, ಸಂಬನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು “ನಿಲ್ಲು! ನಿಲ್ಲು!” ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರರು ಬಾಣವರ್ಷೆಗೈದು ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೂಡ, ಆ ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಬ, ಸಿಂಹವು ಕ್ಷುದ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಾಳಿಸದಂತೆ, ತಾಳಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಅಪೂರ್ವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸಂಬನು ಆರು ರಥಸಾರಥಿಗಳನ್ನು—ಕರ್ಣನೂ ಸೇರಿ—ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿ ರಥದ ಸಾರಥಿಗೆ ಒಂದೊಂದೂ, ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಅವರು ಸಂಬನನ್ನು ರಥವಿಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು: ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಬನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಜಯಶಾಲಿ ಕೌರವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬನೊಂದಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಈ ಸುದ್ದಿ ನಾರದರಿಂದ ಕೇಳಿದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೌರವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಿದ್ಧತೆ ಕೈಗೊಂಡರು. ಆದರೆ ರಾಮನು, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ನಾಯಕರನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಹವಾಗಬಾರದೆಂದು ಬಯಸದೆ, ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು. ನಂತರ ರಾಮನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ವಂಶದ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು. ಗಜಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಾಮನು ಹೊರಗಿನ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ತಂಗಿ, ಉದ್ದವನನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಳಿಗೆ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಉದ್ದವನು, ಅಂಬಿಕಾಪುತ್ರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಬಹ್ಲಿಕ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಂದಿಸಿ, ರಾಮನ ಆಗಮನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ರಾಮನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದ Rama ಅವರಿಗೆ ಗೌಪ್ಯ ಮತ್ತು ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿತವರು ಬಾಲರಾಮನಿಗೆ ಶಿರಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಬಂಧುಗಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ರಾಮನು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: “ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯ ಉಗ್ರಸೇನನು ಏನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಚಿತ್ತವಿಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿ, ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ನೀವು ಬಹುಜನರಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀತಿಯುತನಾದವನನ್ನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಬಂಧುಗಳ ಏಕತೆಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದನು. ರಾಮನ ಶಕ್ತಿಯುತ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೌರವರು ಉಗ್ರರಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು: “ಅಯ್ಯೋ, ಇದೋ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಚಲನೆ! ರಾಜಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕುವವನಂತೆ, ಏರುವ ಆಸೆ ಇರುವವನು.” “ಈ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಭೋಜನ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ರಾಜಾಸನವನ್ನು ನಾವು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ. ಚಾಮರ, ಶಂಖ, ಬಿಳಿ ಛತ್ರ, ಕಿರೀಟ, ಸಿಂಹಾಸನ, ಹಾಸಿಗೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಕಾಗಿದೆ, ಯಾದವರು ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ರಾಜಗೌರವ ಪಡೆದಿರುವುದು; ಇಂದು ಅವರು ನಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ.” “ಇಂದ್ರನೂ ಕೂಡ ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ, ನೀಡದಿರುವುದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವು ಬೇಟೆಯನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.” ಬಾದರಾಯಣರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಜನ್ಮ, ಬಂಧು, ಧನದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ ಅವರ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಅವರು ರಾಮನಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಕೌರವರ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರೆದುರಿಗೆ ಅವಮಾನಕಾರಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಚ್ಯುತನು (ಬಾಲರಾಮ), ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಈ ದುಷ್ಟರು, ಬಗೆಯ ಬಗೆಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದವರು, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ; ಇವರಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಶಿಕ್ಷೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ದಂಡವಾದಂತೆ.” “ನಾನು ಶಾಂತಿಯೆಂದು, ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಾದವರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೂಢ, ಜಗಳಕುಸುಮ, ದುಷ್ಟರು, ನನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸಿ, ಗರ್ವದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ.” “ಉಗ್ರಸೇನನೇ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರ ಅಧಿಪತಿ, ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಾದಿ ಲೋಕಪಾಲರೂ ವಿಧೇಯರು. ಅವನೇ ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಮರಲೋಕದಿಂದ ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ತಂದು ಅನುಭವಿಸಿದವನು; ಅವನಿಗೆ ರಾಜಾಸನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲವೆ? ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಸ್ವತಃ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಅವನಿಗೆ ರಾಜಗೌರವ ಮತ್ತು ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲವೆ?” “ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ಲೋಕಪಾಲರು ಕಿರೀಟದಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ ಭಾಗದ ಭಾಗಗಳು; ಶ್ರೀದೇವಿ ಅವನಿಗೆ ಯುಗಯುಗಗಳಿಂದ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾಳೆ—ಅವನಿಗೆ ರಾಜಾಸನ ಎಲ್ಲಿದೆ?” “ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕೌರವರು ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ಪಾದರಕ್ಷೆಯಂತೆ, ಕೌರವರು ತಲೆಯ ಕಿರೀಟದಂತೆ. ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತಾದವರ ಮಾತು ಸಹಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವುದು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವರು ಗರ್ವದಿಂದ, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ.” ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಲರಾಮನು ಘೋಷಿಸಿದನು: “ಇಂದು ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೌರವರಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಪ್ಲೌಘವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಎದ್ದನು. ಅವನ ಪ್ಲೌಘದ ತುದಿಯಿಂದ ಹಸ್ತಿನಾಪುರ ನಗರವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ರೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಗಂಗೆಯೊಳಗೆ ಎಳೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಅವನು ಮುಂದುವರೆದನು.