ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಮುನೆಯನ್ನು ಬಲರಾಮನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಯಮುನೆಯು ಯದುಕುಲಪುತ್ರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕಂಪಿತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು: "ರಾಮಾ, ರಾಮಾ, ಬಲಶಾಲಿಯೇ, ಲೋಕನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅರಿತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿಯು ಧರಿತವಾಗಿರುವುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನಾನು ತಪ್ಪುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಭಕ್ತಜನರ ಬಂಧುವಾದ ನೀನೇ ಜಗದಾತ್ಮ, ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ." ಯಮುನೆಯು ವಿನಂತಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಬಲರಾಮನು ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಿದನು. ನಂತರ, ಅವನು ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಯಮುನಾನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು, ಅದು ಗಜರಾಜನು ಗಜಯುವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ನಡೆಸಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸುಂದರಾಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಣಿಮಯ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ ಬಲರಾಮನು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಗಜರಾಜನಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ, ರಾಜನೆ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ ರಚಿಸಿದ ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಲರಾಮನ ಅನಂತ ಬಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಬಲರಾಮನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ವೇಳೆ, ಶುಕಮುನಿಯು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಬಲರಾಮನು ನಂದವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕರೂಷರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕುರಿತು ಒಂದು ದೂತನನ್ನು ಕಳಿಸಿದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣನೇ ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ತನ್ನನ್ನು 'ನಾನೇ ವಾಸುದೇವ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆ ಬಾಲಕರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, "ನೀನೇ ಲೋಕನಾಥನಾದ ವಾಸುದೇವ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಆತ್ಮನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. ಆ ಕರೂಷರಾಜನು, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಕ್ಕಳಂತಿದ್ದಂತೆ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ದೂತು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದು, ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲನಯನನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು: "ನಾನೇ ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರ; ಬೇರೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಹಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಸುಳ್ಳು ಹಕ್ಕನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ನೀನು ಧರಿಸಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ನನ್ನದು; ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಶರಣಾಗು ಅಥವಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗು." ಪೌಂಡ್ರಕನ ಈ ಅಹಂಕಾರಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಇತರರು ಬಹಳವಾಗಿ ನಗಿದರು. ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆ ದೂತನಿಗೆ ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮೂಢನೆ, ನೀನು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಗಿಡುಗುಗಳು, ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ನರಿ ಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಶರಣು ನಾಯಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುತ್ತದೆ." ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ದೂತು ತನ್ನ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಕಾಶಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಪೌಂಡ್ರಕನೂ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು, ಎರಡು ಸೇನಾ ಘಟಕಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟನು. ಅವನ ಮಿತ್ರನಾದ ಕಾಶಿರಾಜನು ಮೂರು ಘಟಕಗಳ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೋದನು. ಅವರು ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನು ನೋಡಿದರು: ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಧನುಸ್ಸು, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯು, ಕಾನನಮಾಲೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು. ಪಿತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಗರುಡಧ್ವಜ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದನು, ಅಮೂಲ್ಯ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ಮಕರಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರಂಗಮಂದಿರದ ನಟನಂತೆ ತೋರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿಯು ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ನಗಿದನು. ಶತ್ರುರಾಜರು ಹರಿಯ ಮೇಲೆ ಭಾಲ, ಗದಾ, ಮುಸ್ಸಲ, ತೋಮರ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಖಡ್ಗ, ತಲವಾರು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಕಾಶಿರಾಜನ ಸೇನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗದಾ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಾರೀ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದನು. ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ, ಗಜ, ಅಶ್ವ, ಉಷ್ಟ್ರ, ಖರ, ಮಾನವರ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಧೀರರಿಗೆ ಆನಂದದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಭಯಂಕರವಾದ ಶ್ಮಶಾನವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಶೌರಿ ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಹೇ ಪೌಂಡ್ರಕ, ನೀನು ನನ್ನ ದೂತನ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಈಗ ನಾನು ಈ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ; ನಾನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೌಂಡ್ರಕನ ರಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಡಿದಂತೆ, ರಥಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದು, ಕಾಶಿನಗರದೊಳಗೆ ಹಾರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ, ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸಿನ ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಿತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಹರಿಯು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಸಿದ್ಧಪುರುಷರು ಅಮೃತಸಮಾನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೌಂಡ್ರಕನು ಸದಾ ಭಗವಂತನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದವನು; ಅವನು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು. ರಾಜದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಕಿವೋಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಇದು ಯಾರ ತಲೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದು ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನ ಪತ್ನಿಯರು, ಪುತ್ರರು, ಬಂಧುಗಳು, ನಾಗರಿಕರು—all—"ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜನು ಹತನಾದನು! ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು ಇಲ್ಲ!" ಎಂದು ಅಳಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪುತ್ರ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತಂದೆಗೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, "ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ತಂದೆಗೆ ಗೌರವ ತೋರಬೇಕು" ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಈ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ, ಪುರೋಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಪರಮ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶಿವನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಸುದಕ್ಷಿಣನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು—ಅದು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಂತಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿತ್ತು. ಶಿವನು ಹೇಳಿದನು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಬಿಚಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ಆ ಅಗ್ನಿ, ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ನೀನು ಅಧರ್ಮಿಯ ಮೇಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಆಶಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ." ಶಿವನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಕೃಷ್ಣನ ವಿರುದ್ಧ ಅಬಿಚಾರ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಆಗ, ಹೋಮಕುಂಡದಿಂದ ಭಯಾನಕ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿಪುರುಷನು ಉದಯಿಸಿದನು; ಅವನ ಕೂದಲು, ಗಡ್ಡೆ ಕಂಚಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.