ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ರಾಮಚಂದ್ರನು ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ—ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಧವ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ—ವಸಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಪೌರ್ಣಮಿಯ ಚಂದಿರನ ಬೆಳಕು ಹರಡಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಹೂವುಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಗಾಳಿ ತರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತಟದ ಹಸಿರು ಕಾನನಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ನಡುವೆ ರಾಮನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವರುನನ today, ವರುನಿ ದೇವಿ ಮರದ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಅವಳು ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕಾಡು ತುಂಬಿ ಹೋಯಿತು. ಬಲರಾಮನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹರಡುವ ಮಾದಕ ಮಧು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಆಮೂಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ, ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಮಧುಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಗಜರಾಜನಂತೆ, ಬಲರಾಮನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೃದಂಗಗಳ ಧ್ವನಿ ಮೊಳಗಿತು, ಹೂವುಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ರಾಮನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಅವನ ವಿಜಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಹಳಾಯುಧನು ಮದದಲ್ಲಿ ತೇಲಿ, ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ತೇಲು, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಒಂದು ಕಿವೋಲಗನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಮದದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹನಿಗಳಂತೆ ಬೆವರು ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಲೋಟಸ್ ಮುಖದಿಂದ ನಗುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಿಗಾಗಿ ಕರೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯಿದನು. ಆದರೆ, ಮದದಲ್ಲಿ ತೇಲಿ, ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮರೆತು, ಆ ನದಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಯಮುನಾ ಬರದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಹಲೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಎಳೆದನು: "ಪಾಪಿನಿ, ನಾನು ಕರೆಯಿದರೂ ನೀನು ಬಾರದೆಯೆ? ಈಗ ನನ್ನ ಹಲೆಯ ಅಗ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಳೆದು ತರಲು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ." ಬಲರಾಮನ ಈ ಶಾಪದಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಯಮುನಾ, ಯದುಕುಲಪುತ್ರನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿತು: "ರಾಮ, ರಾಮ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೋಯಿತು. ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದಲೂ ಭೂಮಿ ಇರುವುದು. ದೇವ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು, ಕ್ಷಮಿಸು. ಭಕ್ತರ ಸ್ನೇಹಿತ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ." ಯಮುನಾ ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಬಲರಾಮನು ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ನಡೆಸಿದನು; ಗಜರಾಜನು ಗಜಯುವತಿಯರ ನಡುವೆ ವಿಹರಿಸುವಂತೆ. ಬಳಿಕ, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನಂತರ, ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನು ಗಜಗಳ ನಡುವೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಇಂದು ಕೂಡ, ರಾಜನೇ, ಬಲರಾಮನು ಹಲೆಯಿಂದ ಎಳೆದ ಯಮುನೆಯ ಪಥವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಲರಾಮನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಲರಾಮನು ವೃಜದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ವೃಜದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಧುರತೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಳೆದನು. --- ಈ ಸಂದರ್ಭದ ನಂತರ, ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ರಾಮನು ನಂದವೃಜಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕರೂಷ ದೇಶದ ರಾಜನು ತನ್ನ ದೂತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನೇ ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, "ನಾನು ವಾಸುದೇವ" ಎಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಿದನು. ಆ ಹುಡುಗರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, "ನೀನೇ ವಾಸುದೇವ, ಲೋಕಪಾಲಕ, ಅವತರಿಸಿದ ದೇವ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಅವ್ಯಯ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಆ ರಾಜನು, ಮೂರ್ತಿಮಂತ ಮೂಢನಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆ ದೂತನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದು, ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲನಯನ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಮಾತ್ರ ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರ; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಳಿದು ಬಂದುದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ದಾವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು." "ನೀನು ಧರಿಸಿರುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ನನ್ನದೇ; ಅವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನೀನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ, ಸಾತ್ವತ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು." ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಪೌಂಡ್ರಕನ ಈ ಅಹಂಕಾರಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಇತರರು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರು. ಆ ಬಳಿಕ, ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು, ಹಾಸ್ಯಭರಿತವಾಗಿ, ದೂತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮೂಢಾ, ನೀನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ." "ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವೆ, ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಗಿಡುಗು, ಕಾಗೆ, ಶ್ವಾನಗಳ ನಡುವೆ; ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಶ್ವಾನಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ." ಈ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ದೂತನು ತನ್ನ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಕಾಶಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಪೌಂಡ್ರಕನು, ಮಹಾರಥಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಬರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎರಡು ಚತುರ್ಭದ್ಧ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟನು. ಪೌಂಡ್ರಕನ ಮಿತ್ರನಾದ ಕಾಶಿರಾಜನು ಮೂರು ಚತುರ್ಭದ್ಧ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಧನುಸ್ಸು, ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನೆ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಾನನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ, ಗರುಡ ಧ್ವಜ, ಅಮೂಲ್ಯ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಆಭೂಷಿತನಾಗಿ, ಮಕರಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ತಾನು ತೋರುತ್ತಿರುವ ರೂಪದ ನಕಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಾಟಕಕಾರನಂತೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿ ಹೃದಯದಿಂದ ನಗಿದನು. ಆಗ ಶತ್ರುರಾಜರು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಭುಜಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಮುಷ್ಠಿಗಳು, ತೊಗಲು, ಆನು, ಖಡ್ಗ, ಚೂರಿಕ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಕಾಶಿರಾಜನ ಸೇನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗದಾ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಾರೀ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಗಜ, ರಥ, ಕುದುರೆ, ಕಾಲುಸೇನೆಗಳನ್ನು, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆ ರಣಭೂಮಿ, ಗಜ, ಕುದುರೆ, ಒಂಟೆ, ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಶವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವೀರರಿಗೆ ಆನಂದದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಈಶ್ವರನ ಆಟದ ಮೈದಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನಂತರ, ಶೌರಿ ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಪೌಂಡ್ರಕ! ನೀನು ನನ್ನ ದೂತನ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಈಗ ನಾನು ಈ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತೇನೆ." "ನೀನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ನಾನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಮೂಢಾ. ಇಂದು ನಾನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೌಂಡ್ರಕನ ರಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ರಥಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡುವಂತೆ. ಆ ರೀತಿಯೇ, ಕಾಶಿರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದು, ಕಾಶಿ ನಗರದಲ್ಲೇ ಬೀಳಿಸಿದನು; ಗಾಳಿ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಸುಡುವಂತೆ. --- ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನ ವೃಜವಿಹಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಪೌಂಡ್ರಕ ವಧೆ ಎಂಬ ಮಹಾಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಪ್ರಸಂಗವಾಗಿ ನಡೆದವು.