ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬಲರಾಮನು ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಹಿರಿಯ ಗೋಪರುಗಳು ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ವಯಸ್ಸು, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧದ ಪ್ರಕಾರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬಲರಾಮನು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರನ್ನೊಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ಸ್ಮರಣೆಮಾಡಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಗೋಪರುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಹಿಡಿದು, ವಿವಿಧ ಹಾವಭಾವಗಳಿಂದ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸುಖಾಸೀನನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಬಲರಾಮನು ಕೂಡಾ ಅವರ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೇಳಿದರು: "ಓ ರಾಮ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರೆಯಾ? ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ, ದುಷ್ಟ ಕಂಸನು ಹತವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನೀವು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀರಿ." ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಬಲರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದರು: "ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ? ಅವನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆಯಾ? ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸಲ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬರುವನೋ? ಅಥವಾ ಅವನು ನಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ? ದಾಶಾರ್ಹ, ಅವನಿಗಾಗಿ ನೀನು ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಅಣ್ಣ, ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರಿ—ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದೆಯಲ್ಲಾ? ಅವನು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಠಾತ್ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೋದನು. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನಂತೆ ಒಬ್ಬನ ಮಾತಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಹುದು?" "ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ ಆದರೂ, ಅವನು ಸ್ಥಿರನಲ್ಲ, ಕೃತಘ್ನನೂ ಹೌದು—ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ನಂಬುತ್ತಾರೆ? ಆದರೂ ಅವನ ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳು, ನಗುವು, ದೃಷ್ಟಿ, ಉಸಿರಾಟ—all ಅವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನಾಡೋಣ. ಅವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕಾಲವು ಹೋದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅವನಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸಮಯ ಸಾಗುತ್ತಿರಬಹುದೇನು!" ಆಗ ಅವನ ಆಟದ ಮಾತುಗಳು, ಸುಂದರ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಚಲನೆಗಳು, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಅಪ್ಪುಗಳು—all ನೆನೆಸಿ, ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಬಲರಾಮನು, ಸಮಾಧಾನಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಎರಡು ತಿಂಗಳು—ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಧವ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ—ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಉಳಿದನು. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿ ರಾತ್ರಿ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ತರಲು, ಯಮುನಾತೀರದ ಕಾನನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವರಣನ today, ಮರದೊಳಗಿನ ಬಿಳಾದಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು; ಅವಳ ಪರಿಮಳದಿಂದ ಕಾಡೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು. ಬಲರಾಮನು ಆ ಮಧುಪಾನದ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾನಿಸಿ, ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕುಡಿಯಲು ಹೋದನು. ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಗಜರಾಜನಂತೆ ಬಲರಾಮನು ಆನಂದಿಸಿದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೃದಂಗಗಳು ಬಾರಿದವು, ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ರಾಮನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ರಾಮನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಲಾಯುಧನು ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಲಾಲಿತೆಯಿಂದ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಂತೆ ಸುತ್ತಾಡಿದನು. ಅವನು ಹಾರ, ಒಬ್ಬ ಕಿವಿಯೋಲೆ, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ನಗುವಿನ ಕಮಲಮುಖ, ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಬೆವರಿನ ಹನಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ನೀರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆಯಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮರೆತು, ಯಮುನೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಯಮುನೆ ಬರದೆ ವಿಳಂಬ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಹಾಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: "ಪಾಪಿನಿ, ನಾನು ಕರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ನೀನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಎಳೆದು ತರ್ತೇನೆ!" ಹೀಗೆ ಗದರಿಕೆಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ಯಮುನೆ, ಯದುಕುಲದ ಮಗನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾ, ನಡುಕದಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: "ರಾಮಾ ರಾಮಾ, ಮಹಾಬಾಹೋ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೆ, ಲೋಕನಾಥನೇ, ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತರ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ!" ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಯಾಚನೆ ಮಾಡಿದ ಯಮುನೆಯನ್ನು ಬಲರಾಮನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಾಟ ಮಾಡಿ, ಗಜರಾಜನು ಗಜಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿದಂತೆ ಆನಂದಿಸಿದನು. ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಸುವಾಸನೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರನು ಗಜರಾಜನಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ, ರಾಜನೇ, ಬಲರಾಮನು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಎಳೆದ ಹಾದಿಯ ಗುರುತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ—ಅದು ಅವನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದೆ. ಹೀಗೆ, ಆ ರಾತ್ರಿ ರಾಮನು ವೃಜದಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಶुकಮುನಿ ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನು ನಂದವೃಜದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಕರೂಷರಾಜನು ತನ್ನನ್ನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಕೃಷ್ಣನೇ ವಾಸುದೇವನೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಹೋದನು. ಹುಡುಗರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು "ನೀನು ವಾಸುದೇವ, ಲೋಕಪಾಲಕನು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಅಚ್ಯುತ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನು ಮೂರ್ತಿಮಂತನಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ದೂತನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದು ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲನಯನ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು: "ನಾನೇ ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ಹಕ್ಕನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು." "ನೀನು ಧರಿಸಿರುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ನನ್ನವು, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಶರಣಾಗು, ಇಲ್ಲವೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜನಾಗು," ಎಂದು Paundraka ಎಂಬ ರಾಜನು ಹೇಳಿಸಿದನು. ಪೌಂಡ್ರಕನ ಅವಿವೇಕದ ದೊಡ್ಡ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಇತರರು ಜೋರಾಗಿ ನಗಿದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ದೂತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮೂಢನೇ, ನೀನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ." "ಆದರೆ ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ, ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಗಿಡುಗ, ಕಾಗೆ, ನರಿ ಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ನಾಯಿಗಳಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ!" ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಘೋಷಿಸಿದನು.