ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬಾಣನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಧನಸ್ಸು ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ನಗರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಗದಾಗ್ರಜನು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಶರೀರವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಮೂರು ತಲೆ ಮತ್ತು ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜ್ವರರೂಪದ ದೈತ್ಯನು ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ವೀರನ ಮೇಲೆ ದಶದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈವಿಕ ನರಾಯಣನು ತನ್ನದೇ ಜ್ವರ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಶಿವನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜ್ವರ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದವು. ವಿಷ್ಣು ಜ್ವರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಶಿವ ಜ್ವರನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಕ್ರಾಂತನಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನ ಬಳಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಶರಣಾದನು. ಶಿವ ಜ್ವರನು ಹ这样 ಹೇಳಿದರು: “ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಶುದ್ಧ ಚಿತ್ತ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಕಾರಣ, ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮದ ಗುರುತು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕ್ರಿಯೆ, ಜೀವ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಪದಾರ್ಥ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಉಸಿರು, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆ—ಇವುಗಳ ಸಮೂಹ, ಬೀಜ ಮತ್ತು ಮೊಳಕೆಯ ಹರಿವು, ನಿಮ್ಮ ಮಾಯೆಯೆ; ನಾನು ಅದರ ನಿರಾಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ." "ನಿಮ್ಮ ಲೀಲೆಯಿಂದ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ; ದೌರ್ಜನ್ಯದಿಂದ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀರಿ; ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅವತರಣವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಸಹ್ಯ, ಭಯಾನಕ, ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ಜ್ವರದಿಂದ ನಾನು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಜನರು ನಿರಂತರ ಆಶೆಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಮೂಲವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದುಃಖ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ." ಆಗ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ತ್ರಿಶಿರಸ್, ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಜ್ವರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ನಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನೀನು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ, ಶಿವನ ಜ್ವರ ದೈತ್ಯನು ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು; ಬಾಣನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಜನಾರ್ದನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು. ಅದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬಾಣಾಸುರನು, ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಯತೊಡಗಿದನು. ಪುನಃ ಪುನಃ, ಭಗವಂತನು ಬಾಣಾಸುರನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬರುವ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ರೇಜರ್ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಡಿದು, ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮರದ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಬಾಣನ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯಾಮಯನಾದ ಭವ ದೇವರು ಚಕ್ರಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು: "ನೀನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶ, ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮದೊಳಗಿನ ಗುಪ್ತ ಪ್ರಕಾಶ; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ." "ನಿನ್ನ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ನಿನ್ನ ಬಾಯಿ ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ವೀರ್ಯ, ಆಕಾಶ ತಲೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕಿವಿಗಳು, ಪಾದಗಳು ಭೂಮಿ; ಚಂದ್ರನು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಸೂರ್ಯನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಆತ್ಮ ನಿನ್ನ ಜೀವ, ನಾನು ಸಮುದ್ರ, ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ, ನಾಗರಾಜನು ನಿನ್ನ ಭುಜ." "ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳು ಸಸ್ಯಗಳು, ಮೋಡಗಳು ನೀರು, ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಿನ್ನ ಕೂದಲು, ಬುದ್ಧಿ ನಿನ್ನ ಸೃಜನಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ, ಧರ್ಮ ನಿನ್ನ ಮೂಲಭೂತ; ನೀನು ವಿಶ್ವರೂಪ, ಲೋಕಗಳ ಮಾದರಿ." "ನಿನ್ನ ಅವತರಣ, ನಿರ್ಬಂಧಿತ ದೇವ, ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಪ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇವೆ." "ನೀನು ಆದಿ, ಅನನ್ಯ ಪುರುಷ, ನಾಲ್ಕನೇ, ಸ್ವಯಂ-ದರ್ಶಿ, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಿರಾಕರಣ; ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಗುಣಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತೀರಿ." "ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ನೆರಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ, ಆತ್ಮದ ಅನಂತ ಪ್ರಕಾಶ." "ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡವರು, ಮಕ್ಕಳ, ಪತ್ನಿಯ, ಮನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ದುಃಖದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತೆತ್ತ ಕುಳಿದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ." "ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದೆ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಸ್ವಯಂ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ದಯನೀಯರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದು ಹಿಂಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಮೃತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ." "ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮಾ, ದೇವತೆಗಳು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲರೂ ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಕಾರಣ, ಸಮ, ಶಾಂತ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವ; ಏಕ, ಅದ್ವಿತೀಯ, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲ; ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ." "ಈ ಬಾಣನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರೀತಿಯ, ವಿಧೇಯ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಭಗವಂತ; ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯಲಿ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗೆ ತೋರುವ ದಯೆಯಂತೆ." ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಪೂಜ್ಯನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದುದೇ ನನಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯ." "ವಿರೋಚನನ ಈ ಪುತ್ರ, ಅಸುರ, ನನ್ನಿಂದ ಕೂಡ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು; ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಿಂದ, ಅವನೂ, ನಿನ್ನ ವಂಶವೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು." "ಅವನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ನಾನು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇನೆ; ಭೂಭಾರವಾದ ಅವನ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೇನೆ." "ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು ಉಳಿದಿವೆ; ಅವನು ಚಿರಂಜೀವಿ ಮತ್ತು ಅಮರ, ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ, ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಭಯವಿಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ, ನಿರ್ಭಯತೆ ದೊರೆತ ಬಾಣಾಸುರನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶಿರವನ್ನೋಡಿಸಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಮುಂದೆ ತಂದನು. ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಧ್ವಜಗಳು, ಗವಾಕ್ಷಗಳು, ಸಂರಕ್ಷಿತ ಚೌಕಗಳು, ಶಂಖ, ತೂತು, ಡೋಲಿನ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ, ನಾಗರಿಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಯಾರು ಕೃಷ್ಣನ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಪರಾಭವ ಉಂಟಾಗದು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ‘ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ತರುವ ಅಧ್ಯಾಯ’ ಎಂಬ ಅರವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಇದಾದ ಬಳಿಕ, ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: “ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ, ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಂದನ ಗೋಕೂಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು." ಅವನನ್ನು ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ಆತನ ಪೋಷಕರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. "ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನು, ಭೂಮಂಡಲದ ಸ್ವಾಮೀ, ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ದಾಶಾರ್ಹ," ಎಂದು ಅವರು ಆತನನ್ನು ಮಡಿಲಿಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಆನಂದಾಶ್ರು ಸುರಿಸಿದರು. ಬಲರಾಮನು ಹಿರಿಯ ಗೋಪರನ್ನು, ಅವರ ವಯಸ್ಸು, ಸ್ನೇಹ, ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರಿಗೂ ಯಥಾ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಗೋಪರು, ಹಾಸ್ಯ, ಕೈಚಾಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಸ್ತಸಂकेतಗಳಿಂದ, ಸುತ್ತು ಕೂಡಿ, ಬಲರಾಮನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಆತನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಬಲರಾಮನು ಕೂಡ ಅವರ ಹಾಗೂ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಗದಗದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಚಾರಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಭಾರಗಳು ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.