ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಶಾರಂಗ ಧನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪPretas, ಮಾತೃಗಳು, ಪಿಶಾಚಗಳು, ಕುಷ್ಮಾಂಡಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರು ಮುಂತಾದ ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಗಣಗಳನ್ನೂ ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಬೋಧಕಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಕ್ಕ ತಂತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ವತಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಅಗ್ನ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಜೃಂಭಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗಿರಿಶನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಶೌರಿ ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಣನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕತ್ತಿ, ಗದೆಯು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯ ದಾಳಿಗೆ ಸ್ಕಂದನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಹಕ್ಕಿಪಟಾಕಿಯ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕೂಪಕರ್ಣನನ್ನು ಬಲರಾಮನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು; ಅವರ ನಾಯಕರಿಲ್ಲದ ಸೇನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದವು. ತನ್ನ ಸೇನೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಬಾಣನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದು, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಐದು ನೂರು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದ ಬಾಣನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಿಲ್ಲಿಗೂ ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ, ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದಿಂದ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಹಾರಿಸಿದನು. ಆಗ ಶ್ರೀಹರಿ ಒಂದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಬಿಟ್ಟನು, ರಥಸಾರಥಿಯನ್ನು, ರಥವನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ತನ್ನ ಪಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು. ಆಗ ಬಾಣನ ತಾಯಿ ಕೋಟರಾ, ಉಡುಪಿಲ್ಲದೆ, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಗನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ಗದಾಗ್ರಜ ಕೃಷ್ಣನು ಮುಖವನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಬಾಣನು ತನ್ನ ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದು, ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ತೀವ್ರ ಜ್ವರರೂಪದ ದೈತ್ಯನು ದಶಾರ್ಹ ಕುಲದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ದಿವ್ಯನಾರಾಯಣನು ತನ್ನದೇ ಜ್ವರದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಶಿವನ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಜ್ವರ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ವಿಷ್ಣುಜ್ವರನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಡೆಯಲಾಗದೆ, ಶಿವಜ್ವರನು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯಭೀತನಾಗಿ ಹೃಷಿಕೇಶನ ಬಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: “ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಭುವೇ, ಪರಮಾಧಿಪತಿಯೇ, ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ, ಶುದ್ಧಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನೇ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯದ ಕಾರಣನೇ, ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿಮಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ಕಾಲ, ವಿಧಿ, ಕ್ರಿಯೆ, ಜೀವ, ಪ್ರಕೃತಿ, ದ್ರವ್ಯ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಾಣ, ಆತ್ಮ, ಪರಿವರ್ತನೆ—ಇವುಗಳ ಸಮೂಹ, ಬೀಜ-ಅಂಕುರಗಳ ಪ್ರವಾಹವೂ ನಿಮ್ಮ ಮಾಯೆಯಾಗಿದೆ; ನಾನು ಅದರ ನಿರಾಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು, ಸಜ್ಜನರು, ಲೋಕಸಂಧಿಗಳು ಇವುಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಅವತಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀ. ನಿಮ್ಮ ದುಸ್ತರ, ಭೀಕರ, ತೀವ್ರ ಜ್ವರದಿಂದ ನಾನು ದಹನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಜನರು ಬಾಂಧವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಪೂಜಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವರ ದುಃಖ ಕಳೆದುಹೋಗದು.” ಆಗ ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಓ ತ್ರಿಶಿರಾ, ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಜ್ವರಭಯವು ದೂರವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ನೀನು ಭಯ ಕೊಡಬಾರದು.” ಶಿವನ ಜ್ವರದೈತ್ಯನು ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಬಾಣನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಜನಾರ್ದನನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ರಾಜನೇ, ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳ ಬಾಣನು, ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಹಾರಿಸಿದನು. ಆಗ ಶ್ರೀಹರಿ ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪುನ: ಪುನ: ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬಾಣನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು. ಅವನ ಕೈಗಳು ಕಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯ ಭವ (ಶಿವ)ನು ದಯೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದನು: “ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮಜ್ಯೋತಿ, ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತನಾಗಿರುವವನು; ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಏಕರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯು ಆಕಾಶ, ಬಾಯಿಯು ಅಗ್ನಿ, ವೀರ್ಯವು ಜಲ, ತಲೆ ಆಕಾಶ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಪಾದಗಳು ಭೂಮಿ, ಚಂದ್ರನು ಮನಸ್ಸು, ಸೂರ್ಯನು ನೇತ್ರ, ಆತ್ಮವೇ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ, ನಾನು ಸಾಗರ, ಹೊಟ್ಟೆ, ನಾಗರಾಜನು ನಿನ್ನ ಕೈ. ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳು ಒಕ್ಕಲುಗಳು, ಮೋಡಗಳು ನೀರು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೂದಲು, ಬುದ್ಧಿಯು ಸೃಜನಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೃದಯ, ಧರ್ಮ ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವ; ನೀನು ವಿಶ್ವರೂಪ, ಲೋಕಗಳ ಮಾದರಿ. ನಿನ್ನ ಅವತಾರವು ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಪ್ತಲೋಕಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನೀನೇ ಆದಿಪುರುಷ, ಅನನ್ಯ, ತುರೀಯ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶ, ಕಾರಣ-ಅಕಾರಣ; ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಪ್ರಾಕಟ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಆದರೆ ಅವಿಕಾರಿಯಾಗಿರುವವನು. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ಗುಣೀಜೀವರನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡವರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಏರುತ್ತಾನೆ, ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರೂ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಆರಾಧಿಸದವನು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದು ಹೋದವನು, ಅಮೃತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನಂತೆ. ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು, ಶುದ್ಧಮುನಿಗಳು, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯದ ಕಾರಣನಾದ ನೀನು ಸಮ, ಶಾಂತ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭು, ಅಖಂಡ, ಅದ್ವಿತೀಯ; ಜನ್ಮಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಬಾಣನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರೀತಿಯ, ವಿಧೇಯನು; ಅವನಿಗೆ ನಾನು ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗೆ ತೋರಿದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅವನಿಗೂ ದಯಪಾಲಿಸು.” ಆಗ ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಓ ಮಹಾತ್ಮಾ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವೇ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಅಂಗೀಕೃತ. ವಿರೋಚನನ ಪುತ್ರನಾದ ಈ ಬಾಣನು ನನ್ನಿಂದಲೂ ವಧೆಯಾಗಬಾರದು; ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಿಂದ ಅವನೂ, ನಿನ್ನ ವಂಶವೂ ನನ್ನಿಂದ ಹತವಾಗದು. ಅವನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇನೆ; ಭೂಭಾರವಾದ ಅವನ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಅವನು ಚಿರಯುವಕ, ಅಮರ, ನಿನ್ನ ಪರಿಕರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.” ಹೀಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಬಾಣನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ತಂದನು.