ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸುಂದರ ಪತ್ನಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆಕೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ರೂಪವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ತನ್ನ ಆಟದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹರಿ, ತನ್ನ ಕುಳಿದ ಕೂದಲು, ಹೊಳೆಯುವ ಕಿವಿ ಗೋಚಿಗಳಿಂದ, ಮಣಿಯ ಹಾರದಿಂದ, ಅಮೃತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಗೆಯಿಂದ ಆಕೆಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಮುದ್ದಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, “ಓ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರು, ಸುಂದರರು, ದಾನಶೀಲರು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜರು ಬಯಸಿದ್ದರು. ನೀನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿಶುಪಾಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಜರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರನಿಂದ ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಮಾನನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆ?” “ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರೂವಳವಳೇ, ರಾಜರ ಭಯದಿಂದ ನೀನು ಸಮುದ್ರದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆಯೆ, ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತೊರೆದೆಯೆ? ಜಗತ್ತಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾರು ಗಂಡಸರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.” “ನಾವು ಸದಾ ಬಡವರು, ಬಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಧನವಂತ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನನಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹವು ಸಮಾನ ಧನ, ಜನ್ಮ, ಶಕ್ತಿ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿರುವವರ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ; ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮತ್ತು ಅತಿಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ನಡುವೆ ಎಂದಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.” “ಓ ವಿದ್ಯಾರ್ಭ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ನನ್ನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ—ಮತ್ತೆ ಭಿಕ್ಷುಕರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೊಗಳುವವನನ್ನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಿಸು; ಅವನಿಂದ ನಿನಗೆ ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದ ಶುಭವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.” “ಶಿಶುಪಾಲ, ಶಾಲ್ವ, ಜರಾಸಂಧ, ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರು, ಓ ಸುಂದರ, ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಶತ್ರುತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ರುಕ್ಮಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದದ್ದು, ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು, ಶಕ್ತಿಯ ಮದದಿಂದ ಕುರುಡಾದ ರಾಜರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ಧರ್ಮವಂತರಿಗಾಗಿ.” “ನಾನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವು ಬೆಳಕಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞದಂತೆ.” ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಿಯವಾಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಆಕೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯು ಹೀಗಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹೀಗೆ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಸದ ಮಾತುಗಳನ್ನು—ಹೇಳಿದಾಗ, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಭಯದಿಂದ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಅನಂತ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾಳೆ, ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಕಾಲು, ಕೆಂಪು ನಖಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದದು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಗುರುತನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು; ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಕಾಜಲ್ ಗತ್ತ ಮಾಡಿತ್ತು; ಆಕೆಯ ಸ್ತನಗಳು ಕೇಸರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದರೂ, ದುಃಖದಿಂದ ತೊಳಗಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಆಕೆ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಗಾಳಿಯು ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟಂತೆ, ಆಕೆಯ ಕೈಯಿಂದ ಬಳೆ ಸಡಿಲವಾಗಿತ್ತು, ಪankha ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ದೇಹ-ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ತಕ್ಷಣವೇ ಮೂರ್ನು ಮೂರ್ನು ಹಾಳಾಗಿ, ಆಕೆ ಮಿಗಿಲು ಬಿದ್ದಳು, ಆಕೆಯ ಕೂದಲು ಚದುರಿತ್ತು. ಇದು ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಆಕೆಯ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ತಕ್ಷಣ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಇಳಿದು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ದೇವರು, ಆಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆಕೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆಕೆಯ ಮುಖವನ್ನು ತನ್ನ ಪದ್ಮ ಹಸ್ತದಿಂದ ಒರೆದು, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ತೊಳಗಾದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಒರೆದು, ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು, ಸಮಾಧಾನ ನೀಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಆಟದಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆಕೆ ಇಂತಹ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ; ಧರ್ಮವಂತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ ದೇವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, “ಓ ವಿದ್ಯಾರ್ಭ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಆಟದಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೆ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ. ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲು, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಬದಬದನೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ನಿನ್ನ ಭ್ರೂವಳಗಳ ಸುಂದರ ವಕ್ರತೆ ನೋಡಿ ಬಯಸಿದೆ.” “ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ, ಓ ಭಯಪಡುವ ಸುಂದರಿಯೇ, ಕುಟುಂಬ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಲಾಭವೆಂದರೆ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು.” ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹೀಗೆ ದೇವರ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ, ರುಕ್ಮಿಣಿ ದೇವರ ಮಾತುಗಳು ಆಟದಲ್ಲೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು; ಆಕೆಗೆ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಭಯವು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಕೆ ದೇವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಭರತ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ, ಹೃದಯಪೂರಿತ, ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: “ನೀನು ಹೇಳಿದದು ಸತ್ಯ, ಓ ಪದ್ಮನಯನ; ನಾನು ಅಲ್ಪ ಗುಣಗಳವಳಾಗಿ, ಅಜ್ಞಾನದವಳಾಗಿ, ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ? ನೀನು ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿರುವವನು.” “ನೀನು, ಓ ಬಲವಂತನೇ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಅಸ್ಪರ್ಶವಾಗಿರುವೆ; ಸಮುದ್ರವು ಅಲೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇರುವಂತೆ. ನಿನ್ನಿಂದ senses ಗಳು ದೂರವಾಗಿವೆ; ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುವೆ; ರಾಜರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.” “ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅರಿಯಲು ಕಷ್ಟ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಲೋಕದ ಅರಿವಿಗೆ ಮೀರಿವೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು.” “ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಗಣ್ಯ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ; ಬಲಿಷ್ಠರೂ ನಿನಗೆ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವಿಧೇಯ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕುರುಡಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಓ ಪ್ರಿಯ; ಆದರೂ ಬಲಿಷ್ಠರು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ.” “ನೀನು ಮಾನವ ಗುರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫಲಗಳ ಸ್ವರೂಪ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಸಂಗವು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸುಖ-ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲ.” “ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಾತ; ನಿನ್ನ ಭ್ರೂವಳದ ಸೂಚನೆಯಿಂದ ಕಾಲದ ಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೂ ಆಶೀರ್ವಾದ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇತರರಿಗೇನು ಹೇಳಬೇಕು?” “ಓ ಗದಾ ಸಹೋದರ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನೀನು ಬಾಣದ ಶಬ್ದದಿಂದ ರಾಜರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ; ಅವರ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಸಮುದ್ರದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆ.” “ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ, ಓ ಪದ್ಮನಯನ, ಅಂಬರೀಷ, ನಹುಷ, ಗಾಯ ಮೊದಲಾದ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೇಕೆ?” “ಧರ್ಮವಂತರು ಹೊಗಳುವ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಸುವಾಸನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಯಾರು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ? ಮನುಷ್ಯರು, ಭೌತಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಕುರುಡಾದವರು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವನ್ನು, ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.” “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು; ಜನ್ಮ ಮರಣದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ನನ್ನ ಪಾದಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರಲಿ; ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.” “ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಉಪದೇಶಿತ ಪುರುಷರು, ಕತ್ತೆ, ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಬೆಕ್ಕು, ದಾಸರು; ಶಿವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಅವರ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?” “ಅಜ್ಞಾನಿ ಸ್ತ್ರೀ, ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುವಾಸನೆ ಮಾಡದೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಚಿರಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಅವನ ದೇಹ ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ನಖಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ, ಮಾಂಸ, ಎಲುಬು, ರಕ್ತ, ಹುಳು, ಮಲ, ಪಿತ್ತ, ಗಾಳಿ—ಜೀವಂತ ಶವ.” “ಓ ಪದ್ಮನಯನ, ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ; ನೀನು ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಯಾರನ್ನೂ ಬೇರೆ ಎಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ರಾಜಸಿಕ ಗುಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ ಪರಮ ಕರುಣೆಯಾಗಿದೆ.” “ಓ ಮಧುಸೂದನ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹುಡುಗಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಯಿಗೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ.” “ವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳೆಯು, ನೀತಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಸದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿ ಪುರುಷನು ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಉಳಿಸಬಾರದು; ಉಳಿಸಿದರೆ, ಎರಡೂ ಹತ್ತಿರದವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.” ಹೀಗೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ, ಆಟ, ಗಂಭೀರತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ತುಂಬಿದ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಯಿತು.