ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿ ದೇವಿ, ಆಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಚಾಮರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಚಾಮರದಿಂದ ವಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ರತ್ನದ ಗಜ್ಜೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು; ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಗುರಗಳು, ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಉಡುಪಿನ ಒಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಫಟಿಕ ಹಾರವು ಕೇಸರಿ ಪುಡಿಯಿಂದ ಕೆಂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು; ಬೆವರಿನ ಸುತ್ತ ಅನಮೂಲ್ಯ ಕಟಿಬಂಧ ಇದ್ದಿತು. ಇಂತಹ ಆಕೆಯು ಅಚ್ಯುತನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆಕೆಯು ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಅವತಾರವಾಗಿದ್ದಳು, ಅವಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಆಶ್ರಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳು ತನ್ನ ಆಟದಿಂದ ಅವನಂತೆ ರೂಪ ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಹರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸುಂದರ ಕುಂತಲಗಳು, ಕಿವೊಲೆಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಹಾರ ಮತ್ತು ಅಮೃತಸಮಾನ ನಗುವಿನಿಂದ ಆಕೆಯತ್ತ ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರಾದ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ರಾಜರು, ಧನ, ಸೌಂದರ್ಯ, ದಾನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿದರು. ನೀನು ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿಶುಪಾಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಜರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರನಿಂದ ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಮಾನನನ್ನು ಏಕೆ ಆರಿಸಲಿಲ್ಲ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ರಾಜರ ಭಯದಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಶತ್ರುವಾಗಿ, ರಾಜಾಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನೀನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆಯಲ್ಲಾ! ಲೋಕದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಪುರುಷರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುವರು. ನಾವು ಸದಾ ದರಿದ್ರರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ದರಿದ್ರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರೀಮಂತ ಮಹಿಳೆಯರು ನನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹವು ಸಮಾನ ಧನ, ಜನ್ಮ, ಬಲ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನ ಇರುವವರ ಮಧ್ಯೆ ಯೋಗ್ಯ; ಎತ್ತರವಾದವರಿಗೂ ಅತೀ ಕಡಿಮೆಯವರಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ವೇದರ್ಭದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಗುಣರಹಿತನಾದ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ವಿಕ್ರಮಿಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವ ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಆದುದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಿಸಿ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯು. ಶಿಶುಪಾಲ, ಶಾಲ್ವ, ಜರಾಸಂಧ, ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರು, ಓ ಸುಂದರಿ, ನನ್ನಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳು; ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣ ರುಕ್ಮಿಯೂ ಅವರ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನು. ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದದ್ದು, ಆ ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ರಾಜರ ಹೆಮ್ಮೆ ಕುಗ್ಗಿಸಲು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಿಗಾಗಿ ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು. ನಿಜವಾಗಿ, ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಭೋಗಗಳ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಸ್ವಯಂ ಪೂರಣ, ನನ್ನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೂ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞದಂತಿದೆ." ಇಂತಾಗಿಯೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮಾತನಾಡಿ ನಿಂತನು. ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ತನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವಳಲ್ಲ ಎಂದು ನೋಡಿ, ಅವಳ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿರದ ಮಾತುಗಳು ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದವು. ರುಕ್ಮಿಣಿ ಭೀತಿಯಿಂದ, ಅಳುತ್ತಾ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪಾದಗಳು, ಕೆಂಪು ನೇಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಕಜ್ಜಲದಿಂದ ಕತ್ತಲಾಗಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಸುರಿದು, ಕೇಸರಿ ಪುಡಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಕ್ಷಸ್ಥಳ ತೇವಗೊಂಡಿತ್ತು; ಅವಳು ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಸಂಕೋಚಗೊಂಡ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅಸಹನೀಯ ದುಃಖ, ಭಯ ಮತ್ತು ಬೇಸರದಿಂದ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನಾಶವಾಗಿತ್ತು; ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಬಳೆ ಸಡಿಲವಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು, ಚಾಮರವೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಅವಳ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಯಾಗಿತ್ತು, ತಡಕಾಡುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ಬಾಳೆ ಮರದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕಿದ್ದಳು, ಕೂದಲು ಚದುರಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆ ತಿಳಿಯದೆ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ತಕ್ಷಣ ಮಂಚದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಮಲದ ಹಸ್ತದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಒರೆದು, ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತೊಳೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವನ್ನು ಒರೆದು, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜದಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಪರಿಹಾಸದಿಂದ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವಳಿಗೆ ಇಂತಹ ದುಃಖ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳನ್ನು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ವೇದರ್ಭದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ನೀನು ನನಗೆ ನಿಷ್ಠವಿರುವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಹೀಗೆ ಆಟವಾಡಿದೆನು, ಸುಂದರಿಯೇ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಡುಗೊರೆ ಹೊತ್ತ ತುಟಿ, ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಗಳ ಅಂಚು, ಭ್ರೂಭಂಗದ ಆ ಸುಂದರ ವಕ್ರತೆ—all ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ. ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ, ಸುಂದರಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದರು: "ಈ ರೀತಿ ಕರ್ತೃನಿಂದ ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳು ಪರಿಹಾಸವಾಗಿದ್ದವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು; ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಭಯವನ್ನು ಬಿಡಿದಳು. ಅವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃದು, ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಸೌಮ್ಯ ನಗುವಿನಿಂದ, ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಕಮಲನಯನನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ. ನಾನು ಅಲ್ಪಗುಣದವಳಾಗಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವ ನಾನು, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ, ಸ್ವಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದೆನು? ಬಲವಂತನಾದ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವೆ—ಅಲೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಸಮುದ್ರವಿರುವಂತೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ದೂರವಿರುವ ನೀನು, ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರಾಜರ ಹೃದಯದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವೆ. ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳ ಪಥವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟ. ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಲೋಕದ ಅರಿವಿಗೆ ಮೀರಿ ಹೋಗಿವೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರು. ನಿಜವಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ ನಿನಗೆ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕುರುಡಾಗಿರುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ರೂಪವಾಗಿರುವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಸಂಗವು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಸುಖ-ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮ, ಆತ್ಮದಾತ; ನಿನ್ನ ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವರೂ ತಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇತರರ సంగతి ಹೇಳಬೇಕೇಕೆ? ಗದೆಯ ಸಹೋದರನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಬೋರು ಆಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನೀನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ರಾಜರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಂಹ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ; ಅವರ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅಮ್ಬರೀಷ, ನಹುಷ, ಗಯ ಮೊದಲಾದ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿರುವವರು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆ? ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಯಾರು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ? ಭೌತಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಕುರುಡಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು, ಲೋಕಗಳ ಕರ್ತೃನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಈ ಲೋಕದ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು. ಜನ್ಮಮರಣದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳೇ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ; ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಖಂಡಿತ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವೆ. ಅಚ್ಯುತನೇ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಪುರುಷರು ಕತ್ತೆ, ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಬೆಕ್ಕು, ದಾಸರಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಅವರ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳದೆ ಹೋದರೆ, ಅವರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಏನು ಅರ್ಥ? ಮೂಢ ಮಹಿಳೆ, ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವನ ದೇಹ ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ನಖ, ಮಾಂಸ, ಎಲುಬು, ರಕ್ತ, ಹುಳು, ಮಲ, ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಪಿತ್ತ, ವಾತದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಜೀವಂತ ಶವವೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಕಮಲನಯನನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿರಲಿ; ನೀನು ಸ್ವಯಂ ಪೂರಣ, ಯಾರನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ರಜೋಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ನೀನು ನನ್ನತ್ತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಅದುವೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಪರಮ ದಯೆ." ಹೀಗೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು, ಅವರ ಪ್ರೇಮ, ಭಕ್ತಿ, ಪರಸ್ಪರ ಆಟ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಆ ಕ್ಷಣ ಸುಂದರವಾದ ಪವಿತ್ರ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು.