ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆ ಆಂತರಿಕ ಮಹಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾರುವ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು, ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಹೂಗಳ ಹಾರಗಳು, ತಾಜಾ ಪುಷ್ಪಗಳ ಸುವಾಸನೆ, ಮತ್ತು ಜೇನುಗೂಡುಗಳ ಗುನುಗುನು ಶಬ್ದದಿಂದ ಆ ವಾತಾವರಣ ತುಂಬಿತ್ತು. ಜಾಲರ ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧ ಚಂದ್ರಪ್ರಕಾಶ ಒಳಗೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಪಾರಿಜಾತದ ವನಗಳ ಸುವಾಸನೆ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಯು ಆ ಒಳಗಣ ಕೋಣೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ ಅಗರಬತ್ತಿಯ ವಾಸನೆ ಕೂಡ ಜಾಲರಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಲಿನ ರಬ್ಬಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಲೋಕನಾಥನಾದ ಭಗವಂತನು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ದೇವಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಖಿಯಿಂದ ರತ್ನದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್‌ನ ಯಕ್ಶಪೂಚೆಯ ವಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ದೇವಿ ತನ್ನ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪೂಜೆಯಾಗಿ ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ರತ್ನದ ಗಜ್ಜೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ನಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಗುರಗಳು, ಬಂಗಾರ, ಮತ್ತು ಹಾರೈಸುವ ವಾಲ—all ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳ ಉಡುಪಿನೊಳಗಿನ ಸೌಮ್ಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದ ಕೇಶರದಿಂದ ಅವಳ ಹಾರ ಕೆಂಪಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ನಿತಂಬವನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯ ಕಟಿಬಂಧನ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಶೋಭೆಯಿಂದ, ಅವಳು ಅಚ್ಯುತನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಸುಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಅವಳನ್ನು, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವಳನ್ನು, ಹರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತನ್ನ ಕುರುಳಾದ ಕೂದಲು, ಕಿವಿಗೋಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹಾರದಿಂದ, ಅಮೃತಸ್ಮಿತದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. "ಓ ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕರಾದ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಧನಿಕ, ಸುಂದರ, ದಾನಶೂರರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದರು. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದಿರುವ ರಾಜರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ಹಾಗೂ ತಂದೆಯ ಮೂಲಕ ನೀನು ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟೆ. ನಿನ್ನ ಸಮಾನನನ್ನು ನೀನು ಆರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೇ?" "ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರೂಕೋಟಿಯವಳೇ, ರಾಜರಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಬಲಶಾಲಿಗಳ ಶತ್ರುವಾಗಿ, ರಾಜಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತೊರೆದು, ನೀನು ಸಮುದ್ರದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಯಾವ ಪುರುಷನ ಮಾರ್ಗ ತಿಳಿಯದೆ, ಲೋಕದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಪುರುಷರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುವರು." "ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಗತಿಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರೀಮಂತ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹವು ಸಮಾನ ಧನ, ಕುಲ, ಬಲ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಸ್ಥಾನಮಾನ ಇರುವವರ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ; ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಅಧಮರ ನಡುವೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ." "ಓ ವಿದರ್ಭರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿದ್ದೀಯೆ—ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದವನನ್ನು, ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರ ವಂದನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಪಾತ್ರನಾಗಿರುವವನನ್ನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಏಕಮಾಡಿಕೊ, ಅವನಿಂದ ಇಹಪರ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ." "ಶಿಶುಪಾಲ, ಶಾಲ್ವ, ಜರಾಸಂಧ, ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ರುಕ್ಮಿಯೂ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದದ್ದು, ಅವರ ಬಲದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅಂಧರಾದ ರಾಜರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು, ಧರ್ಮಸ್ಥರಿಗಾಗಿ." "ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಥವಾ ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವಯಂಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೂ ಕೇವಲ ನಿರರ್ಥಕ ಆಚರಣೆಯಷ್ಟೇ." ಇಂತಿ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ನಿಂತನು. ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಸ್ವಯಂನಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಲ್ಲದವಳಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವಳ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದನು. ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಥನಾದ ಭಗವಂತನು ಇಂತಹ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು—ಹಿಂದೆಂದೂ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ಕೇಳಿರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು—ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಪತ್ನಿ ಭಯದಿಂದ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಂಪದಿಂದ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಅಡಿಗೆ, ಕೆಂಪು ನಖಗಳಿಂದ ಪ್ರಭೆಯುಂಟಾಗಿತ್ತು; ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಅಂಜನದಿಂದ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರು ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತದು; ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಕೇಶರ ಸವರಿದ ಹಾಲು ಹಿಂಡಿದಂತೆ ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು; ಅವಳು ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಠವು ಕತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅನಿರ್ವಹಣೀಯ ದುಃಖ, ಭಯ, ಶೋಕದಿಂದ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು; ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಬಳೆ ಜಾರಿತು, ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದ ವಾಲು ಬಿದ್ದಿತು; ಅವಳ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ವಾತದ ಹೊಡೆತದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆ ಗಿಡ ಬಾಗಿದಂತೆ, ಅವಳು ಹಠಾತ್ ಭುಜಂಗಳಾಗಿ ಬಿದ್ದಳು, ಕೂದಲು ಚದುರಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು, ಪ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಅವಳ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ತಕ್ಷಣ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ಭಗವಂತನು ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಮಲಹಸ್ತದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಒರೆದು, ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ನೆನೆಸಿದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಒರೆದು, ತನ್ನ ಭುಜದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಗರ್ವ ಮತ್ತು ಆಟದಿಂದ ಅಸ್ಥಿರವಾದರೂ, ಅವಳು ಇಂತಹ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ ಎಂದು, ಧರ್ಮಸ್ಥರ ಆಶ್ರಯವಾದ ಭಗವಂತನು ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. "ಓ ವಿದರ್ಭರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ನೀನು ನನಗೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಆಟವಾಡಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆನು, ಸುಂದರಿಯೇ. ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ—ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕಣ್ಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರವಾದ ಭ್ರೂಭಂಗದೊಂದಿಗೆ—ನಾನು ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆನು." "ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಓ ಸುಂದರಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ." ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಆಟವೆಂದು ಅರಿತು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳು ಭಗವಂತನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃದು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಲಜ್ಜಾಶೀಲವಾದ ಆಕರ್ಷಕ ನಗುವಿನಿಂದ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಓ ಕಮಲನಯನ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಗುಣಗಳೂ ಇಲ್ಲದ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾನು, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಮಾನಳಾಗಬಲ್ಲೆನು? ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿರುವವನು." "ನಿಜವಾಗಿ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದವನೂ ಹೌದು. ಸಮುದ್ರವು ತಿರುಗುಮರಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಸ್ಪರ್ಶಿಯಿರುವಂತೆ. ನೀನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ದೂರವಾಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು; ರಾಜರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡುವವನು." "ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅದು ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಲು ಅತಿ ಕಷ್ಟ. ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಲೋಕದ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅತೀತ; ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರು." "ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಗತಿಕನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಕೂಡ ನಿನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅತೃಪ್ತ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಅಂಧರಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೇ; ಆದರೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ನೀನೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೀಯೆ." "ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಫಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಸಂಗವು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ, ಪುರುಷ-ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲ." "ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮ, ಆತ್ಮದಾತ. ನಿನ್ನ ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಕಾಲದ ಶಕ್ತಿಯು ಪ್ರಚೋದಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವನೂ ತಮ್ಮ ವರಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ—ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನು?" "ಓ ಗದಾ ಸಹೋದರ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಬಲಹೀನವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನೀನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ರಾಜರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ನನನ್ನು ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಪಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಅವರ ಭಯದಿಂದಲೇ ನಾನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೆ." "ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ, ಕಮಲನಯನ, ಅಂಬರೀಷ, ನಹುಷ, ಗಯ ಮೊದಲಾದ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಏಕೆ?" "ಧರ್ಮಸ್ಥರು ಹೊಗಳುವ, ಜನರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅನುಭವಿಸಿದವನು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆಯೆ? ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಅಂಧರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಗುಣಗಳ ನಿಧಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ." ಇಂತಿ, ಆ ಭಗವಂತನ ಮಹಾಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಣಿ ದೇವಿಯ ಪವಿತ್ರ ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆ ಸುಂದರ ಮಹಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದಿತು.