ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮತ್ಸ್ಯದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾಯಾವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ನಾರದನು, ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ, ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅವನು ಹೇಗೆ ಮತ್ಸ್ಯದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಆಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾಮನ ಪತ್ನಿ ರತಿ, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು; ಕಾಮನ ದೇಹವು ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪುನಃ ಜನಿಸುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಾಂಬರನು ಮಾಯಾವತಿಗೆ ಅಡುಗೆಮನೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಮಾಯಾವತಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಾಮನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದಳು. ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯದೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಯುವಕತ್ವಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿದವು. ರತಿ, ತನ್ನ ಪತಿಯೆಡೆಗೆ ಹೋದಳು—ಅವನನ್ನು, ಪುಷ್ಪದಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ದೀರ್ಘವಾದ ಭುಜಗಳುಳ್ಳ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಸುಂದರನಾದ, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಲಜ್ಜೆಯ ನೋಟ ಹಾಕಿದಳು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಮಹಿಳೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಾಯಿಯಂತೆ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ನನಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರೇಯಸಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀ." ರತಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: "ನೀನು ನಾರಾಯಣನ ಮಗ, ಶಾಂಬರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮನೆಗೆಂದು ಅಪಹರಿಸಿದನು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ರತಿ, ನೀನು ಕಾಮ." "ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಶಾಂಬರನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟನು; ಒಂದು ಮತ್ಸ್ಯವು ನಿನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿತು, ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ." "ಈಗ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಮಾಯಾದಿಂದ, ನಿನ್ನ ಶತ್ರು ಶಾಂಬರನನ್ನು ಹತಮಾಡು; ಅವನು ಅನೇಕ ಮಾಯೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ದುರ್ಜಯ." "ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರುರೀ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ದೀನವಾಗಿ, ಹಸು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ." ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳ ನಂತರ, ಮಾಯಾವತಿ, ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಳಾದಳು, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶಾಂಬರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು, ಅವನನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಚನಗಳಿಂದ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಚೋದಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಶಾಂಬರನು, ಪಾದದಿಂದ ಹಿಟ್ ಮಾಡಿದ ಹಾವು ಹೇಗೆ ರೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಭೀಕರವಾಗಿ ಎಸೆದು, ಬಡಿದಾಗ ಬಂಡೆಗೆ ಬಡಿದ ಮThunderನಂತೆ ಘೋಷಿಸಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಶಾಂಬರನ ಗದೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿದನು. ಶಾಂಬರನು ಮಾಯಾ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಾಯಾ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದನು. ಆ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗ, ಮಹಾ ರಥಿಯು, ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಶಾಂಬರನು ಅನೇಕ ಗುಪ್ತ ಗಂಧರ್ವ, ಭೂತ, ಸರ್ಪ, ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಅವನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು, ತಲೆಗೆ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕಿವಿಗೆ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಶಾಂಬರನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಅವನ ತಾಮ್ರ ವರ್ಣದ ದಾಡಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಮಳೆಗೆ ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸಾಗಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ದಳು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಳಗಿನ ಸುಂದರ ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ, ಅನೇಕ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ, ಮಿಂಚು ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಹೊಗುವಂತೆ, ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರು—ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ದೀರ್ಘ ಭುಜಗಳು, ತಾಮ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖ ಮತ್ತು ಮೃದು ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ—ಅವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಹಿಂಗು ಹಿಂಗು ಮರೆಯಾದರು. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಜ್ಜಪದದಿಂದ, ಆನಂದದಿಂದ, ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ಕಂಡು, ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ವೈದರ್ಭಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಧುರ ವಾಕ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಗನನ್ನು ನೆನೆಸಿದಳು; ಅವಳ ಹೃದಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತೇವಗೊಂಡಿತು. "ಈ ಪುರುಷರಲ್ಲಿನ ರತ್ನ, ಕಮಲ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು ಯಾರು? ಅವನು ಯಾರ ಮಗ? ಯಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಳೆದನು? ಈ ಮಹಿಳೆ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಿದಳು, ಅಥವಾ ಅವನು ಯಾರಿಂದ ಪಡೆದನು?" "ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬಡಿದ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ; ಈವನು ಆತನ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು?" "ಅವನು ಶಾರಂಗ ಧಾರಿಯಂತೆ—ರೂಪ, ಅಂಗಗಳು, ನಡೆ, ಧ್ವನಿ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ—ಅಷ್ಟು ಸಮಾನತೆ ಹೇಗೆ?" "ಖಚಿತವಾಗಿ, ಅವನು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮಗುವೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ನನ್ನ ಎಡಗೈ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅವನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ." ವೈದರ್ಭಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃಷ್ಣನು ಬಂದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ನಾರದನು ಶಾಂಬರನ ವಧೆಯ ಕಥೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಅಂತಃಪುರದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಬಹು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದವನನ್ನು ಮರಳಿ ಬಂದವನಂತೆ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ ಹಾಗೂ ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಮಾಯಾವತಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು; ರುಕ್ಮಿಣಿಯೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಮರಳಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳು, "ಅಯ್ಯೋ! ಮಗುವು ಪುನಃ ಬದುಕಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ—ಇದು ಭಾಗ್ಯ!" ಎಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಗಿದರು. ಅವನನ್ನು ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು; ಅವನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಆದರೆ ಇದು ಅಚ್ಚರಿಯಲ್ಲ; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, "ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಜನನ ಕಥೆ" ಎಂಬ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಐವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ರಾಜಿತನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸತ್ರಾಜಿತನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದನು? ಅವನು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಪಡೆದನು? ಅವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಹರಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಕೊಟ್ಟನು?" ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ರಾಜಿತನು ಸೂರ್ಯ ದೇವರಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಸೂರ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಸತ್ರಾಜಿತನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಜನರು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.