ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡ ಕಥೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಕಾಮ ದೇವರು, ವಾಸುದೇವನ ಅಂಶವಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು, ಪುನಃ ಅವತಾರವನ್ನು ಪಡೆದು ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದನು. ಅವನು ವೈದರ್ಭಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು; ಅವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಮಾಯಾಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ ಶಂಭರಾಸುರನು, ಆ ಶಿಶುವನ್ನು—ಅವನನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸಲಾಗದವನು—ಅಪಹರಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಶತ್ರು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಒಂದು ಮೀನು ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ನುಂಗಿತು; ಆ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಮತ್ತಿತರ ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೀನುಗಾರರು ದೊಡ್ಡ ಬಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದರು. ಮೀನುಗಾರರು ಆ ಮೀನುವನ್ನು ಶಂಭರನಿಗೆ ಉಡುಗೊರಿಯಾಗಿ ತಂದರು; ಅಡುಗೆಗಾರರು ಅದನ್ನು ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆ ಮೀನು ಒಳಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಯಾವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ನಾರದನು ಆ ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ಆ ಮೀನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿತೆಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಆಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ರತಿ, ಕಾಮ ದೇವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವನ ದೇಹ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ. ಶಂಭರನಿಂದ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದ ಮಾಯಾವತಿ, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಾಮ ದೇವನಾಗಿಯೇ ಗುರುತಿಸಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದಳು. ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದನು. ಆಗ ರತಿ, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಗಳಿಂದ, ದೀರ್ಘವಾದ ಭುಜಗಳಿಂದ, ಸುಂದರನಾದ ಅವನನ್ನು ಲಜ್ಜಾಶಿಲ್ಪಿತ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಅಮ್ಮ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇಮಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ತಾಯಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲ." ಆಗ ರತಿ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ನಾರಾಯಣನ ಮಗನು, ಶಂಭರನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನೆತನದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿ, ನೀನು ಕಾಮ ದೇವನು." "ಅದು ರಾಕ್ಷಸ ಶಂಭರನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು; ಒಂದು ಮೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿತು, ಆ ಮೀನು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಪ್ರಭು, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ." "ಈಗ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾಯಾಜಾಲಗಳಿಂದ, ನಿನ್ನ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಜಯಿಸಲಾರದ ಶತ್ರುವಾದ ಈ ಶಂಭರನನ್ನು ವಧಿಸು." "ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಮಮತೆಯಿಂದ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಕರುವಿಲ್ಲದ ಹಸುವಿನಂತಿದೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಮಾಯಾವತಿ, ಮಹಾ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಳಾದಳು, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಮಹಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು, ಅದು ಎಲ್ಲ ಮಾಯಾಜಾಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಶಂಭರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು, ಅವನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ಅವಮಾನಿಸಿದನು. ಆಪಾದಿತ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ, ಹಾವು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಶಂಭರನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟನು. ಅವನ ಗದೆಯನ್ನು ಭಾರಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು, ಆ ಶಬ್ದ ಬಂಡೆಗೆ ಮಿಂಚು ಬಡಿದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗದೆಯನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕಿದನು. ಶಂಭರನು ಮಾಯಾಜಾಲದ ನೆರವಿನಿಂದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಅನೇಕ ಮಾಯಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದನು. ಆ ಆಯುಧ ವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು, ಶುದ್ಧವಾದ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯಾಜಾಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಶಂಭರನು ನೂರಾರು ಗುಪ್ತ ಗಂಧರ್ವ, ಭೂತ, ನಾಗ, ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯಾಜಾಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ವಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕಿರೀಟ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಶಂಭರನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಭಾರಿ ಬಲದಿಂದ ಕಡಿದನು; ಆತನ ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ದಾಡಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ದೇವತೆಗಳು ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಮಾಯಾವತಿ ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕಳಂತೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಅವರು ಸುಂದರವಾದ ಆಂತರಿಕ ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ—ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ—ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಮೋಡದಲ್ಲಿರುವಂತೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಹೆಂಗಸರು—ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ, ದೀರ್ಘ ಭುಜ, ತಾಮ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖ, ಮೃದುವಾದ ನಗು, ಕಮಲಮುಖ, ನೀಲಿ ಕುಂತಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ—ಅವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಚಾಚಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ, ಸ್ವಲ್ಪ ಅಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ತಮ್ಮ ನಡುವೆ ದೊರೆಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೈದರ್ಭಿಯಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳವಳು, ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನವಳು, ತನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಗುವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಮಮತೆಯಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ ಉಡುಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದಳು: "ಈ ಪುರುಷರತ್ನನು ಯಾರು? ಕಮಲ ಕಣ್ಣುಗಳವನು. ಯಾರ ಮಗನು? ಯಾರಿಂದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು? ಈ ಹೆಂಗಸು ಯಾರು? ಅವನನ್ನು ಯಾರಿಂದ ಪಡೆದಳು?" "ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಜನನಗೃಹದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನು. ಈವನು ಅವನ ವಯಸ್ಸು, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಅವನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಿರಬಹುದು?" "ಅವನು ಶಾರಂಗಧನುಧರಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನಂತೆ ರೂಪ, ಅಂಗ, ನಡೆ, ಧ್ವನಿ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತಾನೆ?" "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವನು ನಾನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ಮಗುವೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ನನ್ನ ಎಡಗೈ ಮಮತೆಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅವನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ." ಈ ರೀತಿ ವೈದರ್ಭಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃಷ್ಣನು ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ನಾರದನು ಆ ಕಥೆಯನ್ನೆಲ್ಲ—including ಶಂಭರನ ವಧೆಯನ್ನು—ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಅಂತರಂಗದ ಹೆಂಗಸರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದವನನ್ನು ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ದೇವಕಿ, ವಸುದೇವ, ಕೃಷ್ಣ, ಬಲರಾಮ ಹಾಗೂ ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಜೊತೆಗೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೂ, ಆ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.