ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧಮಯ, ಮದಮತ್ತ liquids ಗಳನ್ನು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರಗಳ ಬಳಿ ಪ್ರಿಯ ರಾಜರಿಂದ ಕರೆತರಿಸಲಾದ ಗಜಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ನಗರದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸಾಲುಸಾಲು ಬಾಳೆಮತ್ತು ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳು, ಶೃಞ್ಜಯರು, ಕೈಕೇಯರು, ವಿದರ್ಬರು, ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂತಿಯವರು—all ಸೇರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆತುರದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಅಪಹರಣದ ಕಥೆ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಆಘಾತದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಅವನದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಧನಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಹಾಗೂ ರಾಮನ ಜೊತೆ ಸೇರಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಕಾಮನು, ವಾಸುದೇವನ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವನು, ಮೊದಲು ರುದ್ರನ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಭಸ್ಮವಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ಮತ್ತೆ ದೇಹಧಾರಣೆಗೆ ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು. ವೈದರ್ಭಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು; ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿ ಪ್ರತಿದ್ಯುಮ್ನನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಮಾಯೆಯ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಶಂಬರಾಸುರನು, ತನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ಅರಿತ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮೀನೊಂದು ಆ ಮಗುವನ್ನು ನುಂಗಿತು; ಆ ಮೀನು ಮತ್ತಿತರ ಮೀನೊಂದಿಗೇ ಮೀನುಗಾರರು ಬೃಹತ್ ಬಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದರು. ಆ ಮೀನುಗಾರರು ಆ ಮೀನನ್ನು ಶಂಬರನಿಗೆ ಉಡುಗೊರಿಯಾಗಿ ತಂದರು; ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಕೊಂಡ cooks ಆ ಮೀನನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಆಗ ಆ ಮೀನಿನೊಳಗೆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಯಾವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು; ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ ನಾರದನು ಆ ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅವನು ಹೇಗೆ ಆ ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದನು ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದನು. ಆಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾಮನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಳು; ತನ್ನ ಪತಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಂಬರನು ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದ್ದ ಮಾಯಾವತಿ, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಾಮನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದಳು. ಶೀಘ್ರವೇ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಪೂರ್ಣಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಚಂಚಲತೆ ಮೂಡಿತು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ದೀರ್ಘ ಭುಜಗಳು, ಪುರುಷರೊಳಗಿನ ಸುಂದರ, ಲಜ್ಜೆಯುಳ್ಳ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಕಣ್ಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿದಳು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಿಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತಾಯಿಯದ್ದಲ್ಲ; ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ." ರತಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: "ನೀವು ನಾರಾಯಣನ ಮಗ, ಶಂಬರನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದನು; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ರತಿ, ನೀವು ಕಾಮ ದೇವರು." "ಆ ಶಂಬರಾಸುರನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು; ಒಂದು ಮೀನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನುಂಗಿತು; ಅದರ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ." "ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೋಹಾದಿ ಮಹಾಮಾಯೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಅಪರಾಜಿತ ಶತ್ರುವಾದ ಶಂಬರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ." "ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ, ತನ್ನ ಮಗು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಕರು ಬಿಟ್ಟು ನೋವಿಗೀಡಾದ ಹಸುವಿನಂತೆ, ಅಸಹಾಯಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾಳೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಮಾಯೆಯುಳ್ಳ ಮಾಯಾವತಿ, ಮಹಾನ್ ಪ್ರತಿದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಪ್ರತಿದ್ಯುಮ್ನನು ಶಂಬರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಅವಮಾನಿಸಿ, ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಾಗದಂತೆ, ಶಂಬರನು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಹೊರಬಂದನು. ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶಂಬರನು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಭಾರಿ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಬಂಡೆಗೆ ಬಡಿದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ, ಪ್ರತಿದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಆಗ ಪ್ರತಿದ್ಯುಮ್ನನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗದೆಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಎಸೆದು, ಶಂಬರನ ಗದೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದನು. ಮಾಯೆಯ ಮಾಯೆಯನ್ನಾಧರಿಸಿ, ಶಂಬರನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮಾಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು. ಆ ಆಯುಧ ಮಳೆಯಿಂದ ತೊಂದರೆಗೊಂಡ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಪುತ್ರ, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಅವನು, ಶುದ್ಧ ಪರಮತತ್ತ್ವದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅನಂತರ ಶಂಬರನು ನೂರಾರು ಗುಪ್ತ ಗಂಧರ್ವ, ಭೂತ, ನಾಗ, ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತೊಡೆದುಹಾಕಿದನು. ಅನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮುಕುಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ದಾಡಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಶಂಬರನ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಮಾಯಾವತಿ ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯಂತೆ ಸಾಗಿಸಿದಳು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡದಲ್ಲಿನ ಮಿಂಚಿನಂತೆ, ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಆ ಭವ್ಯ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಪಿತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ, ದೀರ್ಘ ಭುಜ, ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಕಣ್ಣು, ಸುಂದರ ಮುಖ, ಮೃದು ನಗೆಯುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಮಲಮುಖ, ನೀಲಿ ಕುಂದಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನನ್ನು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೃಷ್ಣನೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಂದೋ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಅಲ್ಪ ಲಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವೆಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಅನಂತರ ವೈದರ್ಭಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣು, ಮಧುರ ಭಾಷೆ, ತನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಗುವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು; ತಾಯಿತನದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳು ತೇವಗೊಂಡವು. "ಈ ಪುರುಷರತ್ನನು ಯಾರು? ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವನು. ಯಾರ ಮಗನು? ಯಾರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು? ಈ ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದವಳು ಯಾರು, ಅಥವಾ ಅವನನ್ನು ಯಾರಿಂದ ಪಡೆದಳು?" "ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಜನನಗೃಹದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ; ಈವನು ಅವನ ವಯಸ್ಸು, ರೂಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಜೀವಂತ ಇದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು?" "ಶಾರಂಗಧರನಂತೆ ರೂಪ, ಅಂಗ, ನಡೆಯು, ಧ್ವನಿ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇವನಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ಬಂದಿದೆ?" "ನಾನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ್ದ ಮಗು ಈವನೇ ಇರಬೇಕು. ಎಡಭುಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಅವನಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ." ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವಕಿಯ ಮಗ, ಯಶಸ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನು, ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ನಾರದನು ಶಂಬರನ ವಧೆಯ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.