ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀ ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು, ಚೇದಿ ದೇಶದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಉಳಿದ ಉಳಿದಿರುವ ರಾಜರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಗರಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಆದರೆ ರುಕ್ಮಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ (ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ) ವಿವಾಹವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ದ್ವೇಷದಿಂದ, ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೃಷ್ಣನ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು. ರುಕ್ಮಿ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಾರೀ ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದನು: "ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಂದು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆಯದೆ ಕುಂಡಿನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಾನಿನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆತನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ರಥಸಾರಥಿಗೆ, "ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು! ನಾನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಬೇಕು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. "ಇಂದು, ನಾನು ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಆ ದುಷ್ಟ ಗೋಪಾಲಕನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವೆನು," ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾ, "ನಿಲ್ಲು! ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದು ಕೂಗಿ, ತನ್ನ ಒಂದು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಬಲಿಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು ಮತ್ತು, "ಓ ಯದುಕುಲದ ಅವಮಾನಕರಾ! ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ಷಣ ತಡೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. "ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಾನಾ ಯಜ್ಞದ ಹವ್ಯಾಸನ್ನು ಕಳ್ಳನಂತೆ ಕದಿಯುವ ನರಿ ಹೋಲುವವನಾಗಿ, ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಕದಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಇಂದು ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮೋಸಗಾರ, ದ್ರೋಹಿಯ ಯೋಧ!" ಎಂದು ರುಕ್ಮಿ ಕೂಗಿದನು. "ನೀನು ನನಗೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಾನಿ ಮಾಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುವವರೆಗೆ, ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು!" ಎಂದು ರುಕ್ಮಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ, ರುಕ್ಮಿಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದು, ಆತನ ಮೇಲೆ ಆರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ನಂತರ, ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಎಂಟು ಬಾಣಗಳು, ರಥಸಾರಥಿಗೆ ಎರಡು, ಧ್ವಜಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ರುಕ್ಮಿ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಮಾಡಿದನು. ಆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಳಿಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಗೊಂಡ ಅಚ್ಯುತನು, ರುಕ್ಮಿಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು. ರುಕ್ಮಿ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಅದನ್ನೂ ಮುರಿದನು. ರುಕ್ಮಿ ಯಾವ ಆಯುಧವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ—ಗದಾ, ಶೂಲ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಕವಚ, ಖಡ್ಗ, ಜಾವಲಿನ್ ಅಥವಾ ತೋಮರ—even Krishna cut them all to pieces. ನಂತರ ರುಕ್ಮಿ ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹಾರುವ ಪಟಂಗ ಹೋಲುವಂತೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರುಕ್ಮಿಯ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎಳೆದು, ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ತನ್ನ ಪತಿಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಆತಂಕದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕಂಠಮಿಡಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು: "ಓ ಯೋಗಾಧಿಪತಿ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನೆ, ದೇವಾಧಿದೇವನೆ, ಲೋಕನಾಥನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಓ ಬಲಶಾಲಿಯಾದವರೇ, ಮಂಗಳಕರನಾಗಿರುವವನೇ!" ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದರು: ಭಯದಿಂದ ಅವಳ ದೇಹ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಖ ಒಣಗಿತ್ತು, ಕಂಠವು ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಚಿನ್ನದ ಹಾರದೂ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಅವನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಗಡ್ಡವನ್ನು ಶೇವ್ ಮಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು. ಇತ್ತ ಯದುವೀರರು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೆರಳಿದ ಆನೆಗಳು ತಾವರೆ ಹಳ್ಳವನ್ನು ತುಳಿಯುವಂತೆ ಸೋಲಿಸಿದರು. ಅನಂತರ, ಯದುವೀರರು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸತ್ತಂತೆಯೇ ಕಂಡರು. ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಕಂಡು, ದಯಾಮಯರಾದ ಭಗವಂತ ಸಂಕರ್ಷಣನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ನಮಗೆ ಅನೂಚಿತ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜಾಸ್ಪದವಾದುದು: ಸ್ನೇಹಿತನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಗಡ್ಡವನ್ನು ಶೇವ್ ಮಾಡುವುದು, ಅವಮಾನಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕೊಲ್ಲುವುದು." "ಈ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಅವಮಾನದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ದೋಷಿಸದಿರಲಿ; ಯಾಕೆಂದರೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಸಂತೋಷ ಅಥವಾ ದುಃಖವನ್ನು ಕೊಡಲಾರರು—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಬಂಧುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಮಹಾಪಾಪವಾದರೂ, ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅವನು ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೊಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ." "ಇದು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಧರ್ಮ: ಪ್ರಜೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ—even a brother may kill his own brother, and nothing is more terrible than this." "ರಾಜ್ಯ, ಭೂಮಿ, ಧನ, ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಹಂಕಾರ ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಗರ್ವದಿಂದ ಕುರುಡಾದವರು, ತಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ." "ನಿನ್ನ ತೀರ್ಮಾನವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ, ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ದುಷ್ಟಹೃದಯಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು; ನೀನು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹಿತವಾದುದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಂತೆ." "ದೈವೀ ಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ದೇಹವನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಕೆಲವರನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದು, ಕೆಲವರನ್ನು ಶತ್ರುಗಳೆಂದು, ಕೆಲವರನ್ನು ತಟಸ್ಥರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ." "ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಪರಮಾತ್ಮನು ಇರುವನು; ಅವನು ಬಹುವಿಧನಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮೋಹಿತರಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶ ಅಥವಾ ಆಕಾಶ ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ." "ಈ ದೇಹವು ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪ್ರಪಂಚದ ಪರಿಮಿತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ರೂಪುಗೊಂಡು, ಜೀವಿಯನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿಸುತ್ತಿದೆ." "ಸತ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರೆ ಯಾವುದರೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮಿಲನ ಅಥವಾ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಇಲ್ಲ; ಇವು ಅವ್ಯಕ್ತ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾವನೆಗಳು—ಹಾಗೆ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ರೂಪಗಳಂತೆ." "ಜನನ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ—ಹಾಗೆ ಚಂದ್ರನ ಕಲೆಗಳು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಗ್ರಹಣವೂ ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಹಾನಿಯನ್ನು ಮಾಡದು." "ಹಾಗೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತಾನೂ ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಅವುಗಳು ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ." "ಆದುದರಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಃಖವನ್ನು, ಅದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿವಾರಿಸು—ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರನಾಗು, ಓ ಶುದ್ಧಹಾಸವತಿಯೇ!" ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಭಗವಂತ ಸಂಕರ್ಷಣನಿಂದ ಉಪದೇಶವನ್ನನುಭವಿಸಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ರಾಮಾ ರುಕ್ಮಿಣಿ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ತೊರೆದು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ 거의 ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ರುಕ್ಮಿ, ತನ್ನ ಅವಮಾನಿತ ರೂಪವನ್ನು, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ, ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಭೋಜಕಟ ಎಂಬ ಮಹಾನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ದುಷ್ಟ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. "ನಾನು ಕುಂಡಿನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಭಗವಂತ ಹಾಗೂ ಭೀಷ್ಮಕನ ಪುತ್ರಿಯಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಇತರ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉಳಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು, ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಯದುಪುರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಯದುವಂಶನಾಥ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದವರು ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ, ರತ್ನದ ಕಿವೋಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ವಧುವರರಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅದ್ಭುತ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ರತ್ನದ ಗೋಪುರಗಳು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿಯೂ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ—ಪೂರ್ಣಕುಂಭಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳು—ಆ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಗರವು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.