ಅವನ ಮಗನ ಮಾತಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆ ತಂದೆ ಅರವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೃಹವನ್ನು ತೊರೆದು, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಪಠಣದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತನಾದನು. ನಂತರ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳ ಭವ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯವಿರುವ ಇಂದ್ರನ ಮಹಾಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ವಂಶ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳೂ ಇದ್ದರೂ ಅವನು ಅಹಂಕಾರ, ಗರ್ವಗಳಿಲ್ಲದೆ ವಿನಮ್ರನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ತಂದೆ ಪರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ತಾಯಿ ಮಗನಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾದಳು. ಅವನು ಆಕೆಗೆ, “ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳ，否则 ಈ ದಂಡದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದನು. ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಾಯಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಗೋಕರ್ಣನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು; ಅವನಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರುಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಮಿತ್ರರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಧುಂಧುಕಾರಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ಐದು ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಪೋಷಣೆಯ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ಆಭರಣಗಳ ಆಸೆಗಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದವು. ಕಾಮಾಂಧನಾದ ಧುಂಧುಕಾರಿ ಮರಣವನ್ನು ಮರೆತು ಆಭರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟನು. ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ, ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸುಂದರ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಅವನ ಬಳಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದವು: “ಇವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನು ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಖಚಿತ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನಾವು ಅವನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಾರದೇ?” ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವನು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಕಯಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರು, ಕೊಂದು, ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ನೇಣು ಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೂ, ಅವರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಇದರಿಂದ ಅವರು ಆತಂಕಗೊಂಡರು. ನಂತರ ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು; ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಭೀಕರ ವೇದನೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು. ಆ ಬುದ್ಧಿಹೀನ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ಅವನ ಶವವನ್ನು ಒಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದವು; ಇದರ ರಹಸ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಕೇಳಿದಾಗ, “ಅವನು ಬಹುದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಈ ವರ್ಷ ಹಣದ ಆಸೆಗೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ದುಷ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಬಾರದು; ಯಾರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆ ಇಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾತುಗಳು ಅಮೃತದಂತೆ ಭಾಸಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಕ್ಷುರದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ—ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ? ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಅನೇಕ ಪತಿಯುಳ್ಳ ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟವು; ನಂತರ ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ಪಾಪಫಲದಿಂದ ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತನಾದನು. ಅವನು ಸುಳಿಗಾಲಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನಿಗೆ ಹಿಮವೂ, ಬಿಸಿಲೂ, ಆಹಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; “ಅಯ್ಯೋ, ವಿಧಿಯೇ!” ಎಂದು ನಿರಂತರ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಗೋಕರ್ಣನು ಅವನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಅವನನ್ನು ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ಗೋಕರ್ಣನು ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಯಾವ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಹೋದರೂ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ತಿರುಗಾಡಿ, ಗೋಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು; ರಾತ್ರಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದೆ ಮಲಗಲು ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಧುಂಧುಕಾರಿ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರकटವಾದನು. ಅವನು ಕುರಿಯ ರೂಪ, ಆನೆಯ ರೂಪ, ಎಮ್ಮೆ, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತೆ ಮಾನವನ ರೂಪ—ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ತಾಳಿದನು. ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಗೋಕರ್ಣನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಇದು ದುಃಖಪಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಗೋಕರ್ಣನು ಕೇಳಿದನು: “ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಭಯಾನಕನಾಗಿ ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ? ನೀನು ಪ್ರೇತನಾ, ಪಿಶಾಚಿಯಾ, ರಾಕ್ಷಸನಾ? ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.” ಸುತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ ಅವನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಆತ್ಮವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಮಾತು ಹೇಳಲಾಗದೆ, ಕೇವಲ ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಗೋಕರ್ಣನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಿಸಿದನು; ಆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪಾಪಾತ್ಮನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ಧುಂಧುಕಾರಿ; ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ; ಮಹಾಜ್ಞಾನಹೀನನಾಗಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಕೊಲೆಯಾದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಈ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.” “ಸ್ನೇಹಿತನೆ, ದಯಾಸಾಗರನೆ, ಸಹೋದರನೆ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು!” ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಗೋಕರ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗಿಲ್ಲವೇಕೆ? ಇದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದಲೂ ಮೋಕ್ಷವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ನಿನಗಾಗಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಸತ್ಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.” ಆ ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನೂರಾರು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ನನಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗದು. ನನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸು.” ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಗೋಕರ್ಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು, “ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದಲೂ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ ನಿನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ,” ಎಂದುಕೊಂಡನು. “ಈಗ ನೀನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಲು; ನಾನು ಯೋಚಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಹೇಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಗೋಕರ್ಣನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ಬಂದಾಗ, ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಗೋಕರ್ಣನು ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು.