ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಕ್ತಜನರಾಧಿಪತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತಾನಿದ್ದ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಅವನನ್ನು ಸಮ್ಮಾನದಿಂದ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಆದರಪೂರ್ವಕ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಊಟಮಾಡಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಧರ್ಮನಿಧಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರು: “ಓ ಮಹಾಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹಿರಿಯರು ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ ಧರ್ಮವು ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಅಡಚಣೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದರು. “ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವೇಂದ್ರನೂ ಕೂಡ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ಲೋಕದಿಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ತೃಪ್ತಿಯುತನಾದವನು, ಏನೂ ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ತಲೆಬಾಗುವೆನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ—ಯಾರು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿತಚಿಂತಕರು, ವಿನಯಶೀಲರು ಮತ್ತು ಶಾಂತರು.” “ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸುಖದಿಂದಿರುವ ರಾಜನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯನು. ನೀವು ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ; ದಯವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಗುಪ್ತ ವಿಷಯವಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ—ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿ,” ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು. ಈ ರೀತಿ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಗುಪ್ತ ಸಂದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: “ಓ ಲೋಕಸೌಂದರ್ಯನಿಧಾನನೇ, ನಿಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೇ, ಅವು ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಲಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಕಿವಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹರಿದುಹೋಯಿತು. ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅದು ಎಲ್ಲರ ಕಾಮನೆಗಳ ಪೂರಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ಮುಕುಂದ, ಉತ್ತಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ವಿವೇಕವಂತೆಯಾದ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ನಿಮ್ಮನ್ನು ವರನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ ವಂಶ, ಸ್ವಭಾವ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ವಯಸ್ಸು, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಮಾನರು ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸುವ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಪುರುಷನನ್ನು ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ನಿರಾಕರಿಸಬಲ್ಲಳು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ. ಸಿಂಹನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಹವನವನ್ನು ನರಿ ಅಪಹರಿಸುವಂತೆ, ಚೇದಿ ರಾಜನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸದಿರಲಿ, ಓ ಕಮಲನಯನನೇ. ನಾನು ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾಗಿ, ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ವ್ರತ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದ್ದರೆ, ಆಗ ನೀವು, ಗದೆಯ ಸಹೋದರನೇ, ಬಂದು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲಿ; ದಮಘೋಷನ ಪುತ್ರನೋ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಅಲ್ಲ. ನಾಳೆ, ಓ ಜಯಶಾಲಿಯೇ, ನೀವು ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಬಂದು, ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಬಂದು, ಚೇದಿ ಮತ್ತು ಮಗಧದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಪಡೆದು ನನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಿರಿ. ನಾನು ಒಳಗಿರುವ ಅಂದರೆ ಅಂತರಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ, ಬಂಧುಗಳ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಹೇಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಸಂಶಯ ಬಂದರೆ, ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವಿವಾಹದ ಮುನ್ನ ದಿನ, ಕುಟುಂಬದ ದೇವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಉತ್ಸವವಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ನವವಧು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಗಿರಿಜಾದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ. ಯಾರ ಪಾದರಜ್ಜಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಉಮಾಧಿಪನೂ ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಆ ಪಾದರಜ್ಜನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ಕಮಲನಯನ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹ ನನಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಈ ಜೀವನವನ್ನು, ವ್ರತಗಳಿಂದ ಕ್ಷೀಣಳಾಗಿ, ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ರೀತಿ ಯದುವಂಶದ ಪುತ್ರಿಯಿಂದ ಬಂದ ಗುಪ್ತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ತಕ್ಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ,” ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ವಿದರ್ಭರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಯದುವಂಶದ ಪುತ್ರನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಮುದ್ದಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾನೂ ಸಹ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಗಿಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವಳಲ್ಲಿಯೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳ ಸಹೋದರನು ವೈರದಿಂದ ಅವಳ ವಿವಾಹವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಡೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು, ದೋಷರಹಿತಳು, ಹೋಮದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನಾನು ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ತರುತ್ತೇನೆ.” ಆ ಬಳಿಕ, ರುಕ್ಮಿಣೀ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಶುಭಮuhur್ತವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯಾದ ದಾರುಕನನ್ನು ಕರೆದು, “ದಾರುಕಾ, ಬೇಗನೆ ರಥವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು,” ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದರು. ದಾರುಕನು ಶೈಬ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ, ಮೇಘಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಬಲಾಹಕ ಎಂಬ ಹಸ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಥವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಿಂತನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ವೇಗದ ಹಸ್ತಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಆನರ್ತದಿಂದ ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು. ಅತ್ತ ಕುಂಡಿನದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಶಿಶುಪಾಲನಿಗೆ ಕೊಡಲು ವಿವಾಹದ ಸಿದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ನಗರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ತೊಳೆಸಿ, ಬೀದಿಗಳು, ರಸ್ತೆಗುರುತುಗಳು, ಬಾವುಟ, ಧ್ವಜ, ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಶುಭ್ರವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಹೂಮಾಲೆ, ಸುಗಂಧಪೂಷ್ಪ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪರಿಮಳಿಸುವ ಸುಂದರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದರು. ರಾಜನು ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಭೋಜನಮಾಡಿಸಿ, ಶುಭಮಂಗಳ ಪಾರಾಯಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು. ನವವಧುವಾದ ರುಕ್ಮಿಣೀ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುಭಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಾಮ, ಋಗ್, ಯಜುರ್ವೇದದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕನ್ಯೆಗೆ ರಕ್ಷಾಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅಥರ್ವಣವಿದ ಪುರೋಹಿತನು ಗ್ರಹಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಹೋಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ವಸ್ತ್ರ, ಬೆಲ್ಲಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳು, ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಚೇದಿರಾಜ ದಮಘೋಷನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು, ಮಂತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಮದ್ಯಪಾನಮಾಡಿದ ಆನೆಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತ ರಥಗಳು, ಪಾದಾತಿ, ಕುದುರೆ, ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಕುಂಡಿನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ವಿದರ್ಭರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ತಯಾರಾದ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಕ್ಕೆ ಒದಗಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶಲ್ವ, ಜರಾಸಂಧ, ದಂತವಕ್ತ್ರ, ವಿದುರಥ ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಚೇದಿ ಮತ್ತು ಪೌಂಡ್ರದ ಮಿತ್ರರು ಕೂಡಿಬಂದರು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಈ ರಾಜರು, ಚೇದಿ ರಾಜನಿಗೆ ವಧುವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನು ಯದುವಂಶದವರೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ವಧುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮಚಂದ್ರನು, ಯುದ್ಧ ಸಂಭವಿಸುವ ಭಯದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ಒಬ್ಬನೇ ವಧುವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೋದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ದೊಡ್ಡ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಂಡಿನದತ್ತ ಹೊರಟನು. ಭೀಷ್ಮಕರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ರುಕ್ಮಿಣೀ, ಹರಿ ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ಆಗಮನದ ಯಾವುದೇ ಗುರುತು ಕಾಣದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದಳು: “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೂ, ನಾನು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಮಲನಯನನು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಈವರೆಗೂ ಹಿಂದಿರುಗಿಲ್ಲ...