ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಅತೀವ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆತನ ತಂದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಗತಿಕನಾಗಿ, ಆಘಾತದಿಂದ ಉಚ್ಛ್ವಾಸ ಹಾಕುತ್ತಾ, “ಈ ರೀತಿ ಪಾಪಿ ಮಗನು ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕು!” ಎಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ತಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಯಾರ ಬಳಿ ಉಳಿಯಬೇಕು, ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾರು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ, “ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೀವವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ದಯನೀಯವಾಗಿದೆ!” ಎಂದು ನೊಂದ ಹೃದಯದಿಂದ ಶೋಕವೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಕೂಗಿದರು. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗೋಕರಣನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ನಿರ್ಗಮನೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಗೋಕರಣನು ಹೇಳಿದರು: “ಈ ಲೋಕ ಜೀವನವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಮಗ, ಯಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಧನ, ಯಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನಿಗೂ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಸುಖವು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಋಷಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಬಂಧನ ರೂಪದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ; ಈ ಮೋಹದಿಂದ ನರಕದ ಮಾರ್ಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊನೆಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತದೆ—ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ.” ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವರ ತಂದೆ ಹೊರಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, “ಮಗನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು,” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ, ಮೋಹ, ಮತ್ತು ದುಷ್ಟಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ, ಕುಂಟಾದ, ಮೋಸಗಾರನಾದ, ಪತನಗೊಂಡವನಾಗಿ, “ದಯಾಮಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ,” ಎಂದು ಗೋಕರಣನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಗೋಕರಣನು ಹೇಳಿದರು: “ಈ ಎಲುಬು, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವವನ್ನು ಸದಾ ತ್ಯಜಿಸಿ. ಈ ಜಗತ್ತು ಕ್ಷಣಭಂಗುರ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವದೆಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುವವನಾಗು. ಸದಾ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚಾರಿಸು, ಲೋಕದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಜ್ಜನರ ಸೇವೆ ಮಾಡು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಇತರರ ದೋಷ-ಗುಣಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಿಡು, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕುಡುಕು.” ಗೋಕರಣನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅವರ ತಂದೆ ಎಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ದೃಢವಾದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ದಶಮಸ್ಕಂಧ ಪಾರಾಯಣದ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತರಾದರು. ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ಯಾನವನಗಳ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಂದ್ರನ ಮಹಾಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ವಾಸಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು, ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಗರ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು. ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿ, “ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ ಹೇಳ，否则 ನಾನು ಈ ದಂಡದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದನು. ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಆ ತಾಯಿ ರಾತ್ರಿ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟರು. ಗೋಕರಣನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟರು; ಅವರಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರುಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಧುಂಧುಕಾರಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಐದು ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದನು, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವರ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಾಗ, ಧುಂಧುಕಾರಿ ಕಾಮಾಂಧನಾಗಿ, ಮರಣವನ್ನು ಮರೆತು, ಆಭರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದನು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಮತ್ತು ಬಗೆಬಗೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ರಾತ್ರಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು: “ಇವನು ದಿನವೂ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವನು. ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಾರದೆಂದು?” ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಕಯಿರಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರು, ಕೊಂದು, ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ ಹೋದರು. ಅವನ ಕತ್ತಿಗೆ ಬಿಗಿಯಾದ ಬಿಗು ಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಆತಂಕಗೊಂಡರು. ಅವನು ಸಾಯುವಂತೆ, ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು; ಅಗ್ನಿಯ ತೀವ್ರವಾದ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು. ಆ ಅಸಭ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದರು; ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಕೇಳಿದಾಗ, “ಅವನು ನಮ್ಮಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ; ಈ ವರ್ಷ ಹಣದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ದುಷ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಬಾರದು; ಅವರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವ ಮೂರ್ಖನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಕಾಮದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾತುಗಳು ಅಮೃತದಂತೆ ಸುಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವರ ಹೃದಯವು ರೇಜರ್ನಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ—ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಿಯರು? ಅವನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಅನೇಕ ಪತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು; ನಂತರ ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ದುಷ್ಟಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡನು. ಆತನು ಸುಳಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ಶೀತ ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪೀಡೆಯಲ್ಲಿ, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, “ಹಾಯ್, ವಿಧಿಯೇ!” ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಅಲೆದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಗೋಕರಣನು ಅವನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಅವನನ್ನು ನಿರಾಶ್ರಯನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ಗೋಕರಣನು ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ತಾನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಹೀಗೆ ತಿರುಗಾಡಿ, ಗೋಕರಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದೆ ತನ್ನ ಮನೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಲು ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಗೋಕರಣನು ಮಲಗಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಧುಂಧುಕಾರಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಬಂಧುವಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಕುರಿ, ಆನೆ, ಎಮ್ಮೆ, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾನವನಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡನು—ಪ್ರತಿ ರೂಪ ಒಂದೊಂದೇ ಬಾರಿ. ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಕರಣನು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ಈವನು ದುಃಖಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಗೋಕರಣನು ಕೇಳಿದನು: “ನೀನು ಯಾರು, ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವೆ? ನೀನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀಯ? ನೀನು ಪ್ರೇತನಾ, ಪಿಶಾಚಿ, ಅಥವಾ ರಾಕ್ಷಸನಾ? ನನಗೆ ಹೇಳು.” ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಗೋಕರಣನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗದೆ, ಕೇವಲ ಚೇತನದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಗೋಕರಣನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದನು; ಆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೇ ಪಾಪಿ ಪ್ರೇತನು ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನು, ಧುಂಧುಕಾರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ನನ್ನ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ನಾನು ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.