ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಮ್ಮೆ, ನಾನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಗಜಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, “ಮನುಷ್ಯರ ರಾಜ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಗೆ ಈ ದೇಹವೇ ಕೊನೆಗೆ ಮಲ, ಹುಳುಗಳು ಅಥವಾ ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸುಂದರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಇತರ ರಾಜರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಕೂಡ, ಹೌದು, ಓ ಪ್ರಭು, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಟದ ವಸ್ತುವಾಗಿ, ಮನೆಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅವರ ಆಟಕ್ಕೆ ಪಶುವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಧರ್ಮದಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನೂ ಕೂಡ, “ನಾನು ಮತ್ತೆ ರಾಜನಾಗಲಿ” ಎಂಬ ಆಸೆ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ತೃಷೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾರದು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ನಂತರ, ಒಬ್ಬನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ, ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಆಗ ಅವನು ಸತ್ಪುರುಷರ ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸಂಗವು ದೊರಕಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಭಗವಂತನಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೂರವಾದುದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಪ್ರಭು. ಸತ್ಪುರುಷರು ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅರಣ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸುವರು; ನಾನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಿರುವೆ. ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಸೇವೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವರವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ, ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಬೇರೆ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಭಕ್ತರು, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಅದು ಕಾರಣ, ಓ ಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು, ರಜೋ, ತಮೋ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾಗಿರುವವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ನೀವು ಶುದ್ಧ, ಗುಣರಹಿತ, ಅದ್ವಿತೀಯ, ಪರಮ ಪುರುಷ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಬಹು ಕಾಲ ದುಃಖ, ಪಶ್ಚಾತಾಪಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳಾದ ತೃಷೆಯಂತಹವುಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದೆ, ನಾನು ಹೇಗೋ ನಿಮ್ಮ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಪರಮಾತ್ಮ; ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಭಯ, ಅಮರ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಓ ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿರಾಶ್ರಿತ. ಅವಧಾರಿತ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ವರಗಳ ಆಮಿಷವಿದ್ದರೂ, ಅದು ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ವರಗಳ ಆಮಿಷದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದುದು ನಿಮ್ಮ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮಾತ್ರ; ಏಕೆಂದರೆ, ಏಕಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಮನಸ್ಸು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಎಂದೂ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವರು, ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಇಚ್ಛೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತದೆ, ಓ ರಾಜ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ನನಗೆ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ. ಯೋಧಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ನೀವು ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ಆದರೆ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜ, ನೀವು ದ್ವಿಜರೊಳಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಮಿತ್ರನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯುವಿರಿ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನ ಪುತ್ರನು ಅವನನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಟನು. ಸಣ್ಣ ಮನುಷ್ಯರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಲಿಯುಗವು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ನಿರ್ಧಾರಬದ್ಧನಾಗಿ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಶಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಗಂಧಮಾದನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನಂತರ, ನಾರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಬದರಿ-ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಹರಿಯನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಯವನರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಿರುವ ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಿ, ಅಸಂಭ್ರಮ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತಂದನು. ಆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಚ್ಯುತನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಜರಾಸಂಧನು, ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸೇನೆಗಳ ರಾಜನು, ಬಂದನು. ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ, ಬಲವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಾಧವರು ಮಾನವೀಯ ರೀತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ತಕ್ಷಣ ಓಡಿದರು, ಓ ರಾಜ. ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಭಯಭೀತರು ಎಂಬಂತೆ, ಅವರು ಹಲವಾರು ಯೋಜನಗಳನ್ನು ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ನಡೆದು ಹೊರಟರು. ಇಬ್ಬರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಮಘದದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ರಥದ ದಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದನು; ಅವರ ಯಥಾರ್ಥ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ದೀರ್ಘ ದೂರ ಓಡಿದ ಬಳಿಕ, ಅವರು ಸದಾ ಮಳೆ ಬರುವ ಪ್ರವರ್ಷಣ ಎಂಬ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದರು. ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದೆ, ರಾಜನು ಅವರು ಅಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು. ಆಗ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ತುದಿಯಿಂದ, ಇಬ್ಬರೂ ಹತ್ತು ಯೋಜನಗಳ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದರು. ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣದೆ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತೆ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋದರು, ಓ ರಾಜ. ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನು ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮಘದದ ರಾಜನು ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಮಘದಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋದನು. ಆನರ್ತದ ಮಹಾ ರಾಜ ರೈವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ರೈವತಿಯನ್ನು ಬಾಲದೇವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು, ಹಿಂದೆಯೇ ಘೋಷಿಸಿದಂತೆ. ಗೋವಿಂದನು ಕೂಡ ವೈದರ್ಭಿಯನ್ನು, ಭೀಷ್ಮಕನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಾತೆಯ ತಾಯಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾದನು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ. ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಚೇದಿ ರಾಜರ Allies ಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಜಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ, ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಗರುಡನು ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತನು ಭೀಷ್ಮಕನ ಸುಂದರಮುಖದ ಪುತ್ರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮದುವೆಯಾದನು ಎಂಬುದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಓ ಭಗವಂತ, ಜರಾಸಂಧ, ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಗೆ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡನು ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು—ಮಧುರವಾದ, ಲೋಕವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದು, ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಕೂಡ ನವೀನವಾಗಿರುವವು—ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಯಾರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಬಾದರಾಯಣನು ಹೇಳಿದರು: ವಿಢರ್ಭದ ಭೀಷ್ಮಕ ಎಂಬ ಮಹಾರಾಜನಿದ್ದನು; ಅವನು ಐದು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರನು ರುಕ್ಮಿ, ನಂತರ ರುಕ್ಮರಥ, ನಂತರ ರುಕ್ಮಬಾಹು, ರುಕ್ಮಕೇಶ, ರುಕ್ಮಮಾಲಿ; ಅವರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ಸಹೋದರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿ. ಮನೆಗೆ ಬರುವವರಿಂದ ಮುಕುಂದನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ, ಗುಣ, ಮಹಿಮೆಯ ಕುರಿತು ಶ್ಲಾಘನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಅವನನ್ನು ತಾನು ಭರ್ಜರಿ ವರನಾಗಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಳು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳ ಬುದ್ಧಿ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವಳನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಈ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರೂ, ಅವಳ ಸಹೋದರ ರುಕ್ಮಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಶಿಶುಪಾಲನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ವಿಢರ್ಭದ ಕಾಳಗNetra ರಾಜಕುಮಾರಿ, ಗಂಭೀರ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದಳು; ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.