ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ರಾಜರ್ಷಿ ಮುಚುಕುಂದನಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, "ಏ ರಾಜರ್ಷಿ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಆರಿಸು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದವನು ಎಂದೂ ದುಃಖಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಶುಕಮುನಿಯು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಮಾತಾಡಿದಾಗ, ಮುಚುಕುಂದನು ಆನಂದದಿಂದ, ಗರ್ಗಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಮುಚುಕುಂದನು ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಭು, ಜನರು ನಿಮ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಸುಖವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ಮನೆ, ಮಹಿಳೆ, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಮೋಸಪಡುವರು. ಪಾಪರಹಿತನಾದ ಪ್ರಭು, ಈ ದುರ್ಲಭ ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ದೇಹವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ, ತಪ್ಪು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಹೆಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಜೇಯನಾದ ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಕಾಲ ರಾಜಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಅನೇಕ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋದದು. ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಕುಡಿಯಂತೆ ಇರುವ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ನಾನು 'ಮನುಷ್ಯರ ರಾಜ' ಎಂಬ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಸೇನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೆ, ಯಾರನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸದೆ. ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ, ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಶಬ್ದಯುಕ್ತ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಲೋಭದಿಂದ, ಆದರೆ ನೀವು, ಯಮಧರ್ಮ, ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯದೆ, ಹಾವು ಇಲಿ ಗುಹೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಬರುವಿರಿ. ಒಮ್ಮೆ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಲಿಷ್ಠ ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತ, 'ಮನುಷ್ಯರ ರಾಜ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಆದರೆ ಕಾಲದ ಅಪ್ರತಿಹತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಈ ದೇಹವೇ ಕಲುಷ, ಹುಳು, ಅಥವಾ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ದಿಶೆಗಳ ವಲಯವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಇತರ ರಾಜರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಪ್ರಭು, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಟದ ವಸ್ತುವಾಗಿ, ಗೃಹ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ, ಭೋಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಕೂಡ, 'ನಾನು ರಾಜನಾಗಬೇಕೆ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಆಸೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ, ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ, ಅಚ್ಯುತ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸಂಗದಿಂದಲೇ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯು ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ರಾಜಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಆಕರ್ಷಣೆ ಹತ್ತಿರದಂತೆ ಹೋಗಿದೆ; ಇದು ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಹಾರೈಸುವದು, ಅವರು ಅರಣ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು, ಭೂಮಿಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು. ಪ್ರಭು, ನಾನು ಮತ್ತಾವುದೇ ವರವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಸೇವೆಯ ಹೊರತು; ಅದನ್ನು ಬಡವರೂ ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಮತ್ತಾವುದೇ ವರವನ್ನು ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರಿಂದ, ಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು, ರಾಜಸ, ತಮಸ, ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾದವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು, ನಿರ್ಗುಣ, ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವ, ಪರಮ ಪುರುಷ, ಶುದ್ಧ ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಹು ಕಾಲ ದುಃಖ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಪಿಪಾಸೆ ಎಂಬ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ನಾನು, ಹೇಗೋ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಶರಣಾಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮಾ; ಭಯರಹಿತ, ಅಮೃತತ್ವ, ದುಃಖಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಾಗಲೂ, ಅದು ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನನ್ನು ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರಲೋಭಿಸಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದದು, ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ; ಏಕೆಂದರೆ, ಏಕನಿಷ್ಠ ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸು, ವರಗಳಿಂದ ಎಂದೂ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವರು, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ರಾಜನೇ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು, ಇಚ್ಛೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ, ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಹಿಡಿದರೂ, ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತಿರುಗು; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿರಲಿ; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ. ಯೋಧಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ, ನೀನು ಬೇಟೆ ಮತ್ತು ಇತರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ; ಆದರೆ, ಈ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುವುದರಿಂದ, ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ನಿನ್ನ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ನೀನು ದ್ವಿಜರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಪರಮ ಮಿತ್ರನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯುವೆ." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಪ್ರಿಯವನೇ, ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ಪುತ್ರ ಮುಚುಕುಂದನು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಅವನು ಸಣ್ಣ ಮನುಷ್ಯರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಕಾಲಿಯುಗವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಸಂಶಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಗಂಧಮಾದನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಬದರಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಅದು ನರ-ನಾರಾಯಣರ ನಿವಾಸ; ಅಲ್ಲಿನಲ್ಲೂ, ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಹರಿ ದೇವರನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಯವನರದಿಂದ ಸುತ್ತಲಿರುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅಸಮಾಧಾನಿಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತಂದನು. ಹಣವನ್ನು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಚ್ಯುತನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಜರಾಸಂಧನು, ಇಪ್ಪತ್ತ್ ಮೂವರು ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಂದನು. ಶತ್ರು ಸೇನೆ ವೇಗವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಇಬ್ಬರು ಮಾಧವರು ಮಾನವನ ರೀತಿ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿದರು, ರಾಜನೇ. ಅವರು ಬಹು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಯಭೀತರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಯೋಜನಗಳು ನಡೆದು ಹೋದರು. ಇವರಿಬ್ಬರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಘದದ ರಾಜನು, ಅವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆನ್ನತ್ತಿದನು. ಅವರು ದೂರ ಓಡಿ, ಋಷಿಮಳೆಯಾದ ಪ್ರವರ್ಷಣ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸದಾ ಮಳೆ ಬರುವುದು. ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ರಾಜನು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪರ್ವತವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಅದಾದ ನಂತರ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಿಂದ, ಇಬ್ಬರೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದರು. ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತೆ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ರಾಜನೇ. ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನು ಸುಟ್ಟುಹೋದರೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಮಾಘದದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಭಾರೀ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಮಾಘದಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆನರ್ತದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜರಾದ ರೈವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ರೈವತಿಯನ್ನು ಬಲದೇವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು, ಈ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ. ಗೋವಿಂದನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ವೈದರ್ಭಿ ಎಂಬ ಭೀಷ್ಮಕನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ತಾಯಿ, ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ, ಸ್ವತಃ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ. ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಚೇದಿ ರಾಜರ Alliesಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಜಯಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಜನರ ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ, ಅಮೃತವನ್ನು ಗರುಡನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಭೀಷ್ಮಕನ ಸುಂದರಮುಖದ ಪುತ್ರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಾನದಿಂದ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಪ್ರಭು, ಜರಾಸಂಧ, ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಗೆ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ತಂದರು ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.