ಆತ್ಮದೇವನು ತನ್ನ ಮಗನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಜನ್ಮಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಗಾನ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ, "ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹಾಲನ್ನು ಹೀರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಲಿ?" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ, ಅವಳ ಸಹಪತ್ನಿಯ ಮಗುವು ಸತ್ತಿತ್ತು; "ಅವಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ, ಅವಳು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬಹುದು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಗಂಡನು ತನ್ನ ಮಗನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು. ತಾಯಿ ಮಗುವಿಗೆ 'ಧುಂಧುಕಾರಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ನೀಡಿದರು. ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಆ ಹಸು ಒಂದು ಸುಂದರ, ದೈವಿಕ, spotless ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕರುವನ್ನು ಹೆತ್ತಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ವತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಇದೊಂದು ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನೋಡಲು ಬರುತಿದ್ದರು. ಇದೀಗ ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಶುಭದಾಯಕ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ: ಹಸುವಿನಿಂದ ಒಂದು ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಮಗು ಜನಿಸಿದ್ದು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ವಿಧಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಆ ಮಗುವಿನ ಹಸುವಿನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ 'ಗೋಕರ್ಣ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಡಲಾಯಿತು. ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳು ಯುವಕರಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿದರು; ಗೋಕರ್ಣನು ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಧುಂಧುಕಾರಿ ತುಂಬಾ ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಸಮಂಜಸ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ತಪ್ಪು ಗಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಶವಗಳ ಮೂಲಕ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಕಳ್ಳ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದ್ವೇಷದ ಪಾತ್ರ, ಇತರರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಟಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ದರಿದ್ರ ಹಾಗೂ ಕುರುಡು ಜನರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಸದಾ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದು, ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಗಾತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವ್ಯಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ; ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ಪೋಷಕರನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅವರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಅವನ ದಯನೀಯ ತಂದೆ, ಈಗ ದರಿದ್ರ, "ಈ ದುಷ್ಟ ಮಗನು ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಕೊಲೆಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ," ಎಂದು ಅಳಿದರು. "ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾರು ನಿವಾರಿಸಲಿ? ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಪಾತಾಳವಾಗಿದೆ!" ಎಂದು ಅಳಿದರು. ಆಗ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಗೋಕರ್ಣನು ಬಂದು, ತಂದೆಗೆ ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಉಪದೇಶ ನೀಡಿದರು: "ಈ ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಶೂನ್ಯ, ದುಃಖಮಯ, ಮೋಹಮಯ; ಯಾರ ಮಗ, ಯಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಯಾರ ಪ್ರೀತಿ ನಿಜವಾಗಿ ಸದಾ ಸುಡುವುದಾಗಿದೆ?" "ಇಂದ್ರನಿಗೂ, ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಗೂ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ; ಸಂತೋಷವು ವೈರಾಗ್ಯವುಳ್ಳ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಋಷಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ." "ಮಗನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೊರೆಯಿರಿ; ಮೋಹದಿಂದ ನರಕದ ಮಾರ್ಗ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ—ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ." ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಂದೆ, ಹೊರಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, "ಮಗನೆ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು," ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. "ಮೋಹದ ಬಲದಿಂದ ಕತ್ತಲು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಕುಳಿತ, ಮೋಸಗಾರ, ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪತನಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ—ದಯಾಮಯ, ದಯಪಾಲಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ." "ಈ ಎಲುಬು, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಮಮಕಾರವನ್ನು ತೊರೆಯಿರಿ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಮಮಕಾರವನ್ನು ಸದಾ ಬಿಡಿರಿ; ಈ ಲೋಕವು ಸದಾ ಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವದು ಎಂದು ನೋಡಿ—ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ." "ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಲೋಕದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಡಿ, ಸಂತರುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ತೊರೆಯಿರಿ; ಬೇಗ ಬೇಗ ಇತರರ ದೋಷ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬಿಡಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ." ಹೀಗಾಗಿ, ಮಗನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆತ್ಮದೇವನು ತನ್ನ ಮನೆ ತೊರೆದು, ಅರವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಹರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧ ಪಠಣದ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆಯಿದರು. ಅವರು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು, ದೇವರ ಉದ್ಯಾನವನಗಳ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಇಂದ್ರನ ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ. ಅವರು ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದರು, ಗರ್ವ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ತಂದೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಧುಂಧುಕಾರಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡಿದು, "ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ ಹೇಳ，否则 ನಾನು ಈ ದಂಡದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಬೆದರಿಸಿದರು. ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ಮಗನಿಗೆ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ತಾಯಿ ರಾತ್ರಿ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ, ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಗೋಕರ್ಣನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಡಿದರು; ಅವನಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರು-ಮಿತ್ರರೂ ಇಲ್ಲ. ಧುಂಧುಕಾರಿ ಮನೆಗೆ ಉಳಿದು, ಐದು ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವರ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಆ ವೇಶ್ಯೆಗಳು ಆಭರಣಗಳ ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಅವನು ಕಾಮ blinded ಆಗಿ, ಮರಣವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟ. ಹಾಗೆ ಹತ್ತಿರ-ದೂರದಿಂದ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಹಣದ ಜಮಾವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ರಾತ್ರಿ, "ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರಿಂದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವನು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನಾವು ಅವನನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲದೆ ಯಾಕೆ ಇರಬೇಕು?" ಹೀಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ಅವರು ಅವನು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಅವನ ಕತ್ತಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಆತಂಕಗೊಂಡರು. ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು; ಅಗ್ನಿಯ ತೀವ್ರ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು; ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಕೇಳಿದಾಗ, "ಅವನು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯ; ಈ ವರ್ಷ ಅವನು ಹಣದ ಆಮಿಷದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಂದಿಗೂ ದುಷ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು; ಅವಳ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವ ಮೂಢನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.