ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ, ನೀನೇ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗಳಾಗಿ, ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಅನುಭವದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದಂತೆ, ಅದನ್ನು ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತೀ. ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳಲ್ಲಿ—ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ—ಹೆತ್ತಗೊಳಿಸುವ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನಂತಹವರಲ್ಲಿಯೂ, ನಾನಾ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನೀನು ಸ್ವತಃ ಸ್ವಯಂನಿರ್ಭರನಾಗಿ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತೀ. ನೀನು ರಜೋ, ತಮೋ, ಸತ್ವ ಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸಂಹರಿಸಿ, ಪೋಷಿಸುತ್ತೀ. ಆದರೂ ಅವುಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ನೀನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ನಿಜಸ್ವರೂಪ. ನಿನಗೆ ಬಂಧನದ ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಇರಲಾರದು. ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ದೇಹ ಅಥವಾ ಇತರ ಉಪಾಧಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭ್ರಮೆ ಉಂಟಾಗದಿರಲಿ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದಮಾರ್ಗವು ಕಪಟಮತಗಳು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವಾಗ, ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವತಾರವಾಗುತ್ತೀ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ, ಶತ್ರು ರಾಜರ ಶತಶಃ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಈ ವಂಶದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಲು, ನೀನು ಇಂದು ವಸುದೇವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅಂಶದಿಂದ ಅವತರಿಸಿರುವೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ, ಯಾಕಂದರೆ ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಜೀವಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪಗೊಂಡಿರುವ ನೀನು, ಯಾರು ತೊಳೆದ ನೀರಿನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ, ಜಗದ್ಗುರು, ಅಧೋಕ್ಷಜ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವೆ. ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವನು? ನೀನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಕೃತಜ್ಞನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವಾಂछಿತಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ನಿನ್ನಿಗೆ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳು ಯಾವುದೂ ಸಮಾನ. ಧನ್ಯತೆಯೆಂದರೆ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ಇಂದು ನೀನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ, ಯೋಗಾಧಿಪತಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭಿಸಲಾರರು; ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ಮನೆಗೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಮೋಹರೂಪೀ ಬಂಧನವನ್ನು—ಅದು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯೇ—ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕು. ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತನಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಹರಿ, ಎಕ್ರೂರನಿಗೆ ಮುದಿಯ ನಗುವಿನಿಂದ, ಮನೋಹರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನಮ್ಮ ಗುರು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಸದಾ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದ ಬಂಧು; ನಾವು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಿತರು, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕಾಪಾಡು. ನಿನ್ನಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರು, ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಸದಾ ಸ್ವಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಸಜ್ಜನರು ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪವಿತ್ರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲ; ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನೋಡಿದರೂ ಪವಿತ್ರತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಹಿತಚಿಂತಕನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಗ್ಯನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವರ ಕುರಿತು ತಿಳಿಯಲು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಪಾಂಡುಮಹಾರಾಜನ ನಿಧನದ ನಂತರ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ರಾಜನಿಂದ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟು, ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅವರಲ್ಲಿ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಭಾವನೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವನ ದುಷ್ಟ ಮಗನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಮೋಹಗೊಂಡಿದೆ. ಅವರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಬಾ; ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವೆವು. ಈ ರೀತಿ ಎಕ್ರೂರನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಶ್ರೀಹರಿ, ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಇಂತಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ಅರವತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಪರಮಹಂಸರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ರಾಜವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಎಕ್ರೂರನು ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕೆಯ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಭೀಷ್ಮ, ವಿಧುರ, ಪೃಥಾ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಾಹ್ಲಿಕನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರನು, ಭಾರದ್ವಾಜನು, ಗೌತಮನೂ, ಕರ್ಣ, ಸುಯೋಧನ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಇದ್ದರು. ಗಾಂಧಿನಿಯ ಪುತ್ರನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಂಧುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಹ ಅವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಅವನಿಗೆ ರಾಜನ ಸ್ವಭಾವ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಕ್ರೂರನು ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು; ರಾಜನು ದುಷ್ಟರ ಸಲಹೆಗನುಸಾರವಾಗಿ, ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ರಾಜನು ಪೃಥಾಪುತ್ರರ ಪ್ರಭಾವ, ಶಕ್ತಿಯು, ಶೌರ್ಯ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ಜನರ ಪ್ರೀತಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನಲ್ಲ ಎಂದು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರರು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಪರಾಧಗಳು—ವಿಷ ನೀಡುವುದು ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೃಥಾ ಮತ್ತು ವಿಧುರನು ಎಕ್ರೂರನಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಪೃಥಾ ತನ್ನ ತಮ್ಮನಾದ ಎಕ್ರೂರನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನ ಬಳಿ ಹತ್ತಿಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು. "ಸೌಮ್ಯನೇ, ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ತಮ್ಮಂದಿರು, ತಮ್ಮಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಯರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು—ನಾವು ಅವರನ್ನು ಮರೆಯಿಲ್ಲವೋ? ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃಷ್ಣನು, ನನ್ನ ತಮ್ಮ, ಭಕ್ತರ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನು, ರಾಮನು—ಪದ್ಮನಯನನು—ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾವನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ? ನಾನು ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿಯರ ನಡುವೆ, ಕಾಡುಮರಿ ನರಿ群ದ ನಡುವೆ ಇರುವಂತೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸುವನು, ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಧೈರ್ಯ ನೀಡುವನು. ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಕ, ಜಗದ್ವಿಧಾತಾ, ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವೆವು—ನಾವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಜನರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ, ಭವಸಾಗರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪವಿತ್ರ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಯೋಗಾಧಿಪತಿ, ಯೋಗಸ್ವರೂಪ—ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ." ಈ ರೀತಿ ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಮಹಾರಾಜ, ನಿನ್ನ ತಾತಮ್ಮ ಪೃಥಾ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು. ಸಮಮನೆತನದ ವಿಧುರ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಎಕ್ರೂರನು ಪೃಥಾಳ ಮಕ್ಕಳ ಜನ್ಮದ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದರು. ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದಾಗ, ಎಕ್ರೂರನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಂಧುಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ವಂಶಜನೇ, ಕುರುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೇ, ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಪಾಂಡು ಸತ್ತ ಬಳಿಕ ನೀನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಧರ್ಮದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವುದರಿಂದ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ತನ್ನವರಿಗೂ ಪರರಿಗೂ ಸಮಭಾವನೆ ತೋರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುದು, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಬೀಳುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸಮಭಾವನೆ ತೋರಿಸು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಶಾಶ್ವತ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ—ತನ್ನ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಶಾಶ್ವತತೆ ಇಲ್ಲ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ. ಪ್ರಾಣಿಯು ಒಬ್ಬನೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನೇ ಪುಣ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ." ಹೀಗೆ ಎಕ್ರೂರನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಹಸ್ತಿನಾಪುರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದನು.