ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಉದ್ದವನು ನಂದನ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಿದ್ದನೋ, ಆ ದಿನಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ವೃಜವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಣಗಳಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹಾರಿ ಹೋದವು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಸುದ್ದಿಗಳಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ವೃಂದಾವನದ ನದಿಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹೂವಿನ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದಾಗ ಉದ್ದವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ನೆನಪಾಗಿ ಆತನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅವನು ಮನಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣಚಿಂತನೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನರಾದವರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಉದ್ದವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಆನಂದ ಉಕ್ಕಿಬಂದಿತು. ಅವನು ಅವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿದನು: “ಈ ಗೋಪಿಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ಪ್ರೀತಿ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ಹಠಯೋಗಿಗಳೂ, ನಾವುಗಳೂ ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಕಥಾರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೇನು?” “ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಲೋಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರೇಮ ಎಲ್ಲಿ! ನೇರವಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ರಾಜನು ಸೇವಕರಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಭಗವಂತನು ಅವರನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.” “ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಇಂತಹ ಗಾಢ ಪ್ರೇಮ ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಕೃಷ್ಣನು ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ವೃಜದ ಪ್ರಿಯೆಯರ ಕಂಠವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಉದಯವಾಯಿತು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೇರಿತು.” “ಹಾಯ್, ನಾನು ಈ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಹುಲ್ಲುಗಡ್ಡೆಯಾದರೂ, ಕೊಳಲಾದರೂ, ಲತೆಯಾದರೂ, ಔಷಧಿಯಾದರೂ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯವಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಕುಂದನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ಈ ಮಹಾಭಕ್ತರ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ವೇದಗಳೂ ಹುಡುಕುವ ಮಾರ್ಗವಿದು.” “ಅವರ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ, ಪರಮಯೋಗಿಗಳೂ whom ಆರಾಧಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವೂ ದೂರವಾಯಿತು.” “ನಂದನ ವೃಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಹರಿಕೀರ್ತನೆಯು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.” ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ ಉದ್ದವನು ನಂತರ ಗೋಪಿಯರು, ಯಶೋದಾ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ವಿದಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಹೊರಡುವಾಗ ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರೇ ನಾದಿಸಲಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹ ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಸದಾ ತಯಾರಾಗಿರಲಿ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ಶುಭಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ದಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಬಲವಾಗಿರಲಿ.” ಈ ರೀತಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೋಪರು ಉದ್ದವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಥುರೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಉದ್ದವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ವೃಜವಾಸಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಸುದೇವ, ರಾಮ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಸೈರಂಧ್ರಿಯಾದ ಕುಬ್ಜೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅವಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಮನೆ ಸುಂದರವಾದ ಪೀಠಿಕೆಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಛತ್ರಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಕುರ್ಚಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಧೂಪದ ಪರಿಮಳ, ದೀಪದ ಬೆಳಕು, ಹೂಮಾಲೆಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ ಕುಬ್ಜೆ ಆತಂಕದಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ತೊರೆದು, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಉದ್ದವನಿಗೂ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸನ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಅವನು ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಲೋಕಾಚಾರದಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಆಮೇಲೆ ಕುಬ್ಜೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ಧರಿಸಿ, ಹೂಮಾಲೆ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಪಾನಸೋಪಾರಿ ಸೇವಿಸಿ, ಮೃದು ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕುಣಿತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮಾಧವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು. ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೇ ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಅವಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಅವನನ್ನು ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಅವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಜ್ವಾಲೆ ಉಕ್ಕಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಸೆ ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಆನಂದದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತಪ್ತಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಈ ರೀತಿ ದುರ್ಲಭನಾದ ಮೋಕ್ಷನಾಥನನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನಿಗೆ ಚಂದನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಒಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು: “ನೀನು ಕೆಲವು ದಿನಗಳಾದರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಉಳಿದು, ನನಗೆ ಸಂಗ company ನೀಡು. ನಿನ್ನನ್ನು ದೂರವಿರಿಸುವುದು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಆಕೆಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಉದ್ದವನೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡುವವನಿಗೆ ಸತ್ಪುರುಷತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ವಿವೇಕಶೂನ್ಯನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಉದ್ದವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು, ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ದೂರದಿಂದಲೇ ಆ ಮಹಾಪುರುಷರನ್ನು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಅಕ್ರೂರನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದನು, ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಆಸನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವರ ಪಾದತೀರ್ತವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧಮಾಲೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮಾಭರಣಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು. ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಯಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅತ್ಯಂತ ವಿನಯದಿಂದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕಂಸ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದಯೆಯಿಂದ ಈ ವಂಶವು ಭಯಕರ ಸಂಕಟದಿಂದ ಪಾರುಗೊಂಡಿದೆ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಮಾತ್ಮರು, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣರೂ, ಅದೇ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವೂ ಹೌದು. ನಿಮ್ಮ ಹೊರತು, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಇನ್ನಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನೀವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತೀರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ರಜೋಗುಣ, ತಮೋಗುಣ, ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಆ ಗುಣಗಳಿಗೂ, ಕರ್ಮಗಳಿಗೂ ನೀವು ಬಂಧಿತರಲ್ಲ. ನೀವು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಗಳು. ನಿಮಗೆ ಬಂಧನದ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ದೇಹ ಅಥವಾ ಇತರ ಉಪಾಧಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ನೇರವಾದ ಭೇದ ಇಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಬಂಧನ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತಿಯ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಂದಲವಾಗದಿರಲಿ. ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮಿಥ್ಯಾವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯಗಳು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದಾಗ, ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವತರಿಸುತ್ತೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಾಮಿ, ಇಂದು ನೀವು ವಸುದೇವನ ಮನೆಗೆ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಭೂಭಾರದ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ, ಶತ್ರು ರಾಜರ ಶತಾರುಣ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಈ ವಂಶದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಾದವು. ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಜೀವಿಗಳು, ಮಾನವರು—ಎಲ್ಲರ ರೂಪವೂ ನೀವು. ನಿಮ್ಮ ಪಾದತೀರ್ತವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು, ಅಧೋಕ್ಷಜ, ನೀವು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ.” ಹೀಗೆ, ವೃಂದಾವನದ ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಜೀವನದಿಂದ ಮಥುರೆಯ ವಿವಿಧ ಪ್ರಸಂಗಗಳವರೆಗೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ, ಅವನ ಭಕ್ತರ ಭಾವನೆಗಳು, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಮಾತ್ಮತ್ವ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.