ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಈ ಪವಿತ್ರ ಘಟನಾವಳಿಯಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಾಯೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ಆತ್ಮವು ಗಹನ ನಿದ್ರೆ, ಕನಸು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಆತ್ಮವು ಕನಸುಗಳಂತೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗೃತ ಮತ್ತು ಸ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಒಳಗಿನ ಉಪದೇಶ, ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿವೇಕಜ್ಞಾನ—ವೈರಾಗ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಸ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ನದಿಗಳಂತೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ. ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾನು ದೂರವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು, ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಣೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತರಲು ನಾನು ದೂರವಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಿಯನು ದೂರವಿದ್ದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಅವನ ಮೇಲೆ dwell ಆಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಲು, ಮಹಿಳೆಯರ ಹೃದಯವು ಅಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರಿ; ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀರಿ. ವ್ರಜದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದ ಧನ್ಯರು ಕೂಡ ನನ್ನ ಶೌರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉದ್ಧವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು, ಅವನು ತಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಧನ್ಯವಾಗಿಯೇ ಯದುಗಳ ಶತ್ರು, ದುಷ್ಟ ಕಂಸನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಧನ್ಯವಾಗಿಯೇ ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾನೆ. "ಓ ಸದಯ, ಗದಾ ಸಹೋದರನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ, ಮುಜ್ಜುಗುಳ್ಳ, ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆಯೇ? ಪ್ರೇಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವನಾದ ಅವನು, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರ ಮಾತು ಮತ್ತು ಆಟಗಳಿಂದ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು? ಓ ಮಹಾನ್, ಗೋವಿಂದನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು—ಗ್ರಾಮದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು—ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ?" "ನೀವು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು, ಕೃಷ್ಣನು ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಮಲ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಸನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದ, ಕಾಲುಂಗುರಗಳ ಜೋಡು ಜೋಡು ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮನರಂಜಿಸಿದ ಕಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ?" "ದಶಾರ್ಹ ವಂಶಜನು ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವುದೇ? ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವಂತೆ." "ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಬರಲು ಏಕೆ ಬರುವನು? ನಾವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಅಥವಾ ಇತರರು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ದೇವರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಯಾವ ಉಪಯೋಗ?" "ಪಿಂಗಲಾ ವೇಶ್ಯೆಯು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಖವಿದೆ; ಆದರೂ, ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ." "ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅವನು ಮಹಿಮಾವಂತನಾದ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಯಾರಿಂದ ಸಾಧ್ಯ? ಅವನ ದೈವಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ." "ಈ ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಮತ್ತು ಬಾಸುರಿಯ ಶಬ್ದ—ಎಲ್ಲವೂ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ತಿರುಗಿದ ಸ್ಥಳಗಳು." "ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಂದನಂದನನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ನಮಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ಅವನ ಸುಂದರ ನಡೆಯು, ಉನ್ನತ ನಗು, ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ—ಅವನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಬಹುದು?" "ಓ ದೇವಾ, ಓ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿ, ಓ ವ್ರಜದ ಸ್ವಾಮಿ, ದುಃಖನಾಶಕ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ದುಃಖದ ಸಾಗರದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಗೋವಿಂದ!" ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ವಿಯೋಗದ ಜ್ವರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಗೋಪಿಯರು, ಉದ್ಧವನನ್ನು ದೇವರ ಅವತಾರವೆಂದು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಉದ್ಧವನು ಹಲವು ತಿಂಗಳು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಗೋಪಿಯರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದರು. ಉದ್ಧವನು ನಂದನ ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ದಿನಗಳು, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಣಗಳಂತೆ ಹೊಗಿದವು, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನದಿಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಪುಷ್ಪಿತ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಉದ್ಧವನು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ವ್ರಜದ ಜನರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಉದ್ಧವನು ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹಾಡಿದನು: "ಈ ಗೋಪಿಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತರು; ಅವರ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿದೆ. ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು, ನಾವು ಕೂಡ ಅಂತಹ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ—ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದುದರಲ್ಲಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ, ಅವನ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಸವಿಯದೆ?" "ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರು, ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ—ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನೇರವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೂಡ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುವಂತೆ." "ಈ ತೀವ್ರ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಗ್ರಹವು ಸ್ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಕಮಲದ ಪರಿಮಳವಿರುವವರಲ್ಲ, ಇತರರಲ್ಲ; ಇದು ರಾಸೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ, ಅವನು ವ್ರಜದ ಪ್ರಿಯರ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ನೀಡಿದಾಗ." "ಓ, ನಾನು ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಗಿಡ, ಹುಲ್ಲು, ಲತಾ ಅಥವಾ ಔಷಧಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯವಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಮುಕುಂದನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹತ್ತಿದವರ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು—ಅದು ವೇದಗಳು ಹುಡುಕುವ ಮಾರ್ಗ." "ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು—ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಆರಾಧಿಸುವ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ರಾಸನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ ದೇವರನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದವರು—ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ." "ನಂದನ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರ ಹರಿಯ ಕೀರ್ತನೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ." ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನಂತರ, ಗೋಪಿಯರು, ಯಶೋದಾ, ನಂದ ಮತ್ತು ಹಸುಗಾರರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಉದ್ಧವನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟನು. ಹೊರಡುವಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಉಡುಗೊರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕಮಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಾತು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೆಣೆಯಲಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹ ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಲಿ." "ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಿದರೂ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ, ಶುಭಕೃತ್ಯ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ." ಹಸುಗಾರರಿಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದ ಉದ್ಧವನು, ರಾಜನೂ, ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ವಸುದೇವ, ರಾಮ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡಿದನು. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ದೇವರು, ಸೈರಂಧ್ರಿ (ಕುಬ್ಜಾ)ಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.