ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾಮೃತವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದವರು, ಆ ಸಿಹಿ ಅನುಭವದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ತಮ್ಮ ಮನೆ-ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಡವರಾಗಿ ಪರಿವ್ರಾಜಕರಂತೆ ಹಾರಾಡಿದರು. ಆದರೆ ನಾವು, ಕೃಷ್ಣನ ಭಂಗಿಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದು ನಂಬಿ, ತಾಯಿ ಹಕ್ಕಿಯ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಗೂಡುಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯರೂ, ಮೃಗಗಳಂತೆ, ಅವನ ನಖದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೂತನೇ, ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳು. ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ಮರಳಿದ್ದೀಯಾ? ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನಾ? ನೀನು ಯಾವುದು ಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ? ನೀನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ, ಅವನ ಬಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇರಿಸುವೆ? ಆ ಮಹೋನ್ನತ ಪುತ್ರನು ಈಗ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆಯಾ? ಅವನು ತಂದೆಯ ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋವಾಲಂದಾರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಾ? ನಮ್ಮನ್ನು, ಅವನ ಸೇವಕರನ್ನು, ಅವನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನಾ? ಯಾವಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಬಲವಾದ, ಸುಗಂಧ ದೇಹವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುವನು? ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಉದ್ಧವನು, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ತೋರಿದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಉದ್ಧವನು ಹೇಳಿದನು: ಅಯ್ಯೋ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂರಣರಾದವರು, ಗೌರವ ಪಡೆದವರು; ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಜಪ, ಅಧ್ಯಯನ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದಿಂದ, ನೀವು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಇದು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ನೀವು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಗಂಡನನ್ನು, ದೇಹವನ್ನು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಪರಮ ಪುರುಷನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನತೆ, ಈ ಅಗಲಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ನೀವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ತರುತ್ತಿರುವ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ತಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಅಗಲಿಕೆ ಎಂದೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ; ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ನಾನು ಚಿತ್ತ, ಪ್ರಾಣ, ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನನ್ನೊಳಗೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಾಶ ಮಾಡಿ, ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳ ಸಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆತ್ಮವು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶುದ್ಧ, ವಿಭಿನ್ನ, ಗುಣಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಾಯೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ಅದು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ, ಸ್ವಪ್ನ, ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯಾವುದರಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅವು ಸ್ವಪ್ನದಂತೆ ಅಸತ್ಯವಾಗಿವೆ—ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಸದಾ ಜಾಗೃತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಇರಿ. ಇದು ಆಂತರ್ಯೋಪದೇಶ, ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿವೇಕಜ್ಞಾನ: ತ್ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ, ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವಂತೆ. ನಾನು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನು, ದೂರವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಹೀಗಾಗಿಸಿದೆ. ಪ್ರಿಯತಮನು ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಹೃದಯವು ಅಷ್ಟು ಲೀನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಬೇರೆ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ, ಬೇಗ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ. ನಾನು ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಲೀಲಾ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ವೀರ್ಯಮಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದರು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಪ್ರಿಯತಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ಯದು ವಂಶದ ಶತ್ರುವಾದ ಕಂಸನು ಕೊಲೆಯಾಗಿದೆ; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರೀತಿಯ, ಲಜ್ಜೆಯ, ನಗುಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಗದಾ ಸಹೋದರನು ಅವರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನಾ? ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೇಮದ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿದಿರುವುದು, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದು, ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಲೀಲಾಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಗೋವಿಂದನು ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು—ಗ್ರಾಮ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು—ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಾ? ನೀನು ಆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮರೊಂದಿಗೆ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ, ಕಮಲ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಂದ್ರ ಬೆಳಕು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಸನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾದಘಂಟೆಯ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ದಶಾರ್ಹ ವಂಶದವರು, ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬಂದು, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವನು ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದ್ರನು ವನವನ್ನು ಮಳೆಯಿಂದ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವಂತೆ. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯ್ದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಬರುವನು ಹೇಗೆ? ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿವೆ; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿ, ಆತ್ಮನಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಿ; ನಾವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಅವನಿಗೆ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಪಿಂಗಲಾ ವೇಶ್ಯೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಪರಮ ಸಂತೋಷ; ಆದರೂ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ತೊರೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಯಾರೂ, ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯತೆ ತೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಸಹ್ಯವಾದರೂ, ಅದೃಷ್ಟವು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಬಾಸುರಿಯ ಶಬ್ದ—all have been traversed by Krishna, accompanied by Sankarshana, O master. ಪುನಃ ಪುನಃ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ನಂದನಂದನನನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮೃದು ನಡೆಯು, ನಗುವು, ಲೀಲಾಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯು, ಸಿಹಿ ಮಾತು—all have captivated our minds; ನಾವು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯುವುದು? ಪ್ರಭು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿ, ವೃಂದಾವನದ ಸ್ವಾಮಿ, ದುಃಖದ ಸಂಹಾರಕ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು, ಗೋವಿಂದ, ಅದು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಿದೆ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ಜ್ವರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡ ಗೋಪಿಯರು, ಉದ್ಧವನನ್ನು ಭಗವಂತನ ಅವತಾರವೆಂದು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಉದ್ಧವನು ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳು ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಗೋಪಿಯರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಉದ್ಧವನು ನಂದನ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಣಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಕಳೆದವು, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ನದಿಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹಸಿರು ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಉದ್ಧವನು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ವೃಂದಾವನ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಉದ್ಧವನು, ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ನಮನ ಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಹಾಡಿದನು.