ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃಂದಾವನದ ಹಸಿರು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ವಿರಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಗೋಪಿಯು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಕನಸು ಕಂಡು, ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಗೆ ಎದುರಾಗಿದ ಹನಿಗೊಂಬೆಯನ್ನನುಸಂಧಾನ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ ದೂತನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. "ಓ ಹನಿಗೊಂಬೆ, ಮೋಸದವರ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿರುವ ನೀನು, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿನಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಡ. ಅವಳ ಹಾರವು, ಅವಳ ಸ್ತನಗಳ ಪುಷ್ಪರಜದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿದೆ; ಅದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಗಡ್ಡಗಳೂ ಕಳಂಕಗೊಂಡಿವೆ. ಹನಿಗೊಂಬೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಅಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನು, ಗರ್ವಿತ ಮಹಿಳೆಯರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ನೀನು ಅವನ ದೂತ, ಯದುವಂಶದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಗೆಯಪಾತ್ರ!" "ಒಂದೇ ಸಲ ಅವನು ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು, ನಂತರ ಹೂವಿನಂತೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದನು. ಪದ್ಮಾ ದೇವಿಯು ಅವನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಾಳೆ? ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಕದ್ದುಕೊಂಡಿದೆ." "ಏನು ಆರೂ ಕಾಲುಗಳ ಹನಿಗೊಂಬೆ, ಯದುವಂಶಪತಿಯ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಪ್ರಾಚೀನ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಜಯಗಳಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ಅವರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು. ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಯೇ ಹೋಗಿ ಹಾಡು." "ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೋ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲೋ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲೋ, ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯರಲ್ಲ. ಅವನ ಸುಂದರ ನಗೆಯು, ಕ್ರೀಡಾ ನೋಟಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿತವಾದವರು, ನಮಗೆ ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದರೂ, ಅವನ ನಾಮವೇ ದುರ್ಬಲರಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ." "ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕು; ಅವನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸಮಾಧಾನ ಕಲ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವುದೇ ಪರವಾನಗಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೋದನು. ಅವನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ವಾನರರಾಜನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿದಂತೆ, ಅವನು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು, ಕಾಮದಿಂದ ಜಯಿಸಿದನು. ಬಲಿಯನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಈ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹ ಸಾಕು; ಅವನ ಲೀಲಾವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಲೀಲಾಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿದವರು, ಎಲ್ಲ ಭೇದಭಾವಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ." "ನಾವು ಅವನ ವಕ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದು ನಂಬಿ, ತಾಯಿ ಕರೆಸುವ ಚಿಕ್ಕಗಳಂತೆ ಅಜ್ಞರಾಗಿ, ಅವನ ಪತ್ನಿಯರಾಗಿ ಆಗಿದ್ದೇವೆ. ಅವನ ಉಗುರುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೋವು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳು, ಓ ದೂತ." "ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನೀನು ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಏನು ಬೇಕು? ನೀನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದವಳೇ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು?" "ಅವನ ಪಿತೃಸಂಸ್ಥಾನ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋವಾಳುಗಳನ್ನು ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ? ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು, ಅವನ ಸೇವಕರನ್ನು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ? ಅವನ ಬಲವಾದ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಕೈಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಇಡುವನು?" ಈ ರೀತಿ ಅವರ ವಿರಹಭಾವವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉದ್ಧವನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: "ನೀವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು, ಗೌರವಪಾತ್ರರು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪಠಣ, ಅಧ್ಯಯನ, ಸ್ವಸಂಯಮ—ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದಲೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಅಪರಾಪ್ಯವಾದ ಪರಮಭಕ್ತಿ ಲಭಿಸಿದೆ." "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು, ಪತಿಯರು, ದೇಹ, ಬಂಧುಗಳು, ಮನೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಪ್ರಿಯೆಯರೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಪರಮಾವಸ್ಥೆ, ಅಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸು, ವಿರಹದಿಂದ ಉದಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿದೆ." "ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಗುಪ್ತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: 'ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವೆನು. ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಂತೆ, ನಾನು ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.'" "'ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಶುಧ್ಧ, ವಿಭಿನ್ನ, ಗುಣಾತೀತ; ಆದರೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅದು ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.'" "'ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸುಪ್ನದಂತೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸದಾ ಜಾಗೃತರಾಗಿರಿ. ಇದು ಯೋಗ, ವಿವೇಕ, ನಿಯಮ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯವಚನ—ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಂತೆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.'" "'ನಾನು ದೂರವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವುದು, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು, ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಪ್ರಿಯತಮ ದೂರವಿದ್ದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತದೆ; ಹತ್ತಿರವಿದ್ದರೆ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.'" "'ನಾನು ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೆಲವರು ನನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ವೀರ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದರು.'" ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೃಜಸ್ತ್ರೀಯರು, ಆನಂದದಿಂದ ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಧನ್ಯತೆ! ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನು ಸಂಹಾರಗೊಂಡನು; ಅಚ್ಯುತನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖದಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ. ಗದಾದOlder ಸಹೋದರನು, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೋ? ಅವನು ಪ್ರೇಮದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾತು, ಕ್ರೀಡಾ ನೋಟಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೋ?" "ಓ ಉದ್ಧವ, ಅವನು ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ ನಮ್ಮನ್ನು, ಈ ಗ್ರಾಮಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು, ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ? ಅವನು ವೃಂದಾವನದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕಮಲ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ, ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೀನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಅವನು ನಮ್ಮ ಕೈಗಿಡದ ಗಂಟುಗಳ ನಾದದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನರಂಜಿಸಿದ್ದನು." "ದಶಾರ್ಹಕುಲಜನು, ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ತಾನುಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸುವನೆ? ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಹಸಿರುಗೊಳಿಸುವಂತೆ." "ಅವನಿಗೆ ರಾಜ್ಯ, ಜಯ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರ ವಿವಾಹ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಕಾರಣ? ನಾವು ಈ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳೂ, ಇತರರೂ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವು? ಅವನು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೂ, ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧನೂ, ಪರಿಪೂರ್ಣನೂ." "ಪಿಂಗಲಾ ವೇಶ್ಯೆಯು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮಸುಖವಿದೆ; ಆದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅವನ ಲೀಲಾ, ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನಿಂದ ಶ್ರೀ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ." "ಈ ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ನಾದ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದ ನೆನಪನ್ನು ತರುತ್ತವೆ. ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅವನನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ವಿರಹ, ಭಕ್ತಿ, ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕಂಡಿತು, ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.