ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಗೋಪಿಯರು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಣ್ಣು ಮುಗಿದ ಮರವನ್ನು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ, ಊಟವಾದಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಗಳು ಮನೆಯನ್ನೇ ತೊರೆದಂತೆ, ಕಾಡು ಸುಟ್ಟಾಗ ಜಿಂಕೆಗಳು ಓಡಿ ಹೋದಂತೆ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಲೋಕದ ನಿಶ್ಚಿತ ಧರ್ಮಗಳು. ಈ ರೀತಿ, ಗೋಪಿಯರು—ತಮ್ಮ ಮಾತು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದವರು—ಉದ್ದವನು ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶವನ್ನೊಡನೆ ಬಂದಾಗ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಯೌವನದ ಲೀಲೆಗಳನ್ನೆಂದೂ ಮರೆಯದೆ, ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಗೆ ಹತ್ತಿ ಹಾರುವ ತೇನೇಹುಳನ್ನು ಕಂಡು, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ಸಂದೇಶವಾಹಕನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು: "ಓ ತೇನೇಹುಳೇ, ಮೋಸಗಾರನ ಸಂಗಾತಿಯೇ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿನಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಡ. ಅವಳ ಹಾರವು ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಬಂದ ಪುಷ್ಪರೇಣುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಮೀಸೆಗಳನ್ನು ಕಳಂಕಗೊಳಿಸಿದೆ. ನೀನು ಮಧುಪತಿಯ ದೂತನಾಗಿರುವದರಿಂದ, ಯಾದವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು." "ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಹೂವು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಬಿಡುವನು. ಪದ್ಮಾ ಅವನ ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವನ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಕದಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ?" "ಏಳು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ನೀನು, ಯಾದವರನಾಥನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತೀಯೆ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಪುರಾತನ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನು ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯೆ ಅವನ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಹಾಡು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅವರ ಹೃದಯದ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾನೆ." "ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೋ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲೋ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲೋ, ಅವನ ಮೋಹಕ ನಗುವಿಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾಪೂರ್ಣ ಭ್ರೂಕುಟಿಗೆ ಒಳಗಾಗದ ಹೆಂಗಸಾರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವ ದೀನರು; ಅವನ ಮಹಿಮೆ ನಮ್ಮಂತಹ ದುರ್ಬಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ." "ನಿನ್ನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ಇಡಬೇಡ; ಅವನ ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನೀನು ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ ಅವನ ಸಂದೇಶವಾಹಕನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಹೋದವನು. ಅವನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ?" "ವಾನರ ರಾಜನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿದಂತೆ, ಅವನು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ, ನಿರಾಶ್ರಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು; ಬಲಿ ಎಂಬ ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಈ ಕಾಳಗನ ಸ್ನೇಹ ಸಾಕು; ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ." "ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಕ್ರೀಡಾಮಯ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಎಲ್ಲ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ವಾಸಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲದೆ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ." "ನಾವು ಅವನ ವಕ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದು ನಂಬಿ, ತಾಯಿಯ ಕರೆ ಕೇಳುವ ಗೂಡುಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರಾಗಿ, ಅವನ ನಖಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೋವನ್ನು ಮರಳಿ ಮರಳಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸು, ದೂತನೆ." "ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದವನಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ಏನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನೀನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೀಯೆ?" "ಆ ಮಹಾನ್ ಪುತ್ರನು ಈಗ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಯಾ? ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋಪರನ್ನೆಂದಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಾ? ಅವನು ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ದಾಸಿಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಏನಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನಾ? ಅವನ ಬಲವಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಭುಜವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುವ ದಿನ ಯಾವಾಗ?" ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ತೀವ್ರ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ, ಉದ್ದವನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಉದ್ದವನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರರಾಗಿ, ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪಠಣ, ಅಧ್ಯಯನ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದಲೇ, ಮಹಾ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ, ಮಹಿಮೆಗೊಳಗಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ—ಅದು ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದಲೇ ನೀವು ಪುತ್ರ, ಪತಿ, ದೇಹ, ಬಂಧು, ಮನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ." "ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ, ಈ ಪ್ರಿಯ ವಿಯೋಗದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ನೀವು ನನಗೆ ಅಪಾರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ತಂದಿರುವ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಪತಿಯ ಗುಪ್ತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ—ಇದು ನಿಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೇನೆ. ಹೇಗೆ ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಹಗುರಾದ ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳ ಆಧಾರವೂ ನಾನೇ. ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ, ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ, ಗುಣಾತೀತ—ಆದರೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅದು ಸುಪ್ತಿ, ಸ್ವಪ್ನ, ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ." "ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಯಾರು ಅವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಕನಸುಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸದಾ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಇದು ಯೋಗ, ವಿವೇಕಜ್ಞಾನ, ತ್ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸು, ನಿಗ್ರಹ, ಸತ್ಯ—ನದಿಗಳು ಸಾಗರಕ್ಕೇರುವಂತೆ—ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅಂತರ್ಗತ ಪಾಠ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿರುವಂತೆ ತೋಚಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಿಯತಮನು ದೂರವಿದ್ದಾಗ ಅವನ ನೆನಪು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ; ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ." "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಇತರ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನಗೆ ಸದಾ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಸುವಿರಿ. ನಾನು ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೆಲವು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಗೋಪಿಯರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದರು." ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಿಯತಮನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ದುಷ್ಟ ಕಂಸನು, ಯಾದವರ ಶತ್ರು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಅಚ್ಯುತನು ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಸದ್ಗುಣಿಗಳೇ, ಗದೆಯ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ನಗರದ ಸುಂದರಿಯರು ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ನಗುವಿನಿಂದ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ?" "ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೇಮದ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾತು, ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗದೆ ಇರಬಲ್ಲನು? ಅವನು ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು—ಗ್ರಾಮದ ಹೆಂಗಸರನ್ನು—ಕೃಷ್ಣನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ? ಅವನು ವೃಂದಾವನದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ರಸಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಪಾದಘಂಟೆಯ ಧ್ವನಿ, ಹಬ್ಬದ ಹೂಗಳು, ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು—allವು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆಯೋ?" "ದಶಾರ್ಹಕುಲಜನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಮರಳಿ ಬಂದು, ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವಂತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವನೋ? ಅವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬರುವನು?" "ನಾವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಅಥವಾ ಇತರರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಯಾವ ಉಪಯೋಗ? ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು, ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪಿಂಗಳಾ ಎಂಬ ವೇಶ್ಯೆಯು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲೇ ಪರಮ ಸುಖವಿದೆ; ಆದರೂ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದರೂ, ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಹೃದಯದ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ತಾವು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂಬುದನ್ನು ಉದ್ದವನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.