ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಂದ ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ತನ್ಮಯತೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ತನ್ನದು ಅಥವಾ ಪರದೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ, ಜನ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಶುಭ-ಅಶುಭ ಮಿಶ್ರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಲೀಲೆಯಿಗಾಗಿ, ಸದ್ಭಕ್ತರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅವನು ಅವತಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದರೂ, ಅವನು ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ರಜೋ ಮತ್ತು ತಮೋ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೀಲಾ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಅವನು ಜನ್ಮಹೀನ. ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಜೇನುಗೂಸಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಂತೆ, ಆತ್ಮನು ಕರ್ತೃ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನಂದ ಮತ್ತು ಯಶೋದೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಮಾತ್ರ ಮಗನಲ್ಲ; ಹರಿ ಎಲ್ಲರ ಮಗ, ಆತ್ಮ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ—ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದೂ, ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯ, ಚಲಿಸುವುದು, ಸ್ಥಿರವಾದುದು, ದೊಡ್ಡದು, ಚಿಕ್ಕದು—ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲ; ಅವನು ಎಲ್ಲವೂ—ಪರಮಾತ್ಮ. ಈ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ, ನಂದ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತರು ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಗೋಕುಲದ ಗೋಪಿಯರು ಎದ್ದು, ದೀಪಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಗೃಹದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮೊಸರು ಮಟುಕಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಡಿ, ಹಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ ಅವರ ಹಿಪ್, ವಕ್ಷಸ್ಥಳ, ಹಾರ, ಕುಂಡಲ—all ಉರುಳುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕಾಂತಿ ತುಂಬಿದ ಮುಖಗಳು, ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು, ಪಂಕಜನೇತ್ರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವರ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ; ಮೊಸರು ಮಟುಕುವ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಂದನ ಮನೆಯ ಬಳಿ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಚಿನ್ನದ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ, "ಇದು ಯಾರದು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಅಕ್ರೂರ ಬಂದಿದ್ದಾನೇ? ಅಥವಾ ಕಂಸನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಬಂದ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ? ಅವರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೇ?" ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಅವನಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಉದ್ಧವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತ ಉದ್ಧವನು—ದೀರ್ಘ ಭುಜ, ತಾಜಾ ಪಂಕಜದ ನೇತ್ರಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ, ಪಂಕಜ ಹಾರ, ಪುಷ್ಪಿಸುವ ಪಂಕಜದ ಮುಖ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗೆ—ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೋಪಿಯರು, "ನೀವು ಯದುಪತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು; ಅವನ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ; ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರೀತಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದು ಋಷಿಗೂ ಕಷ್ಟ." "ಬೇರೆ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಉದ್ದೇಶ ಇರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ; ಪುರುಷ-ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಬಂಧ, ಜೇನುಗೂಸಿನ ಹೂವಿನಂತೆ," ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಬಡವರನ್ನು ವೇಶ್ಯೆಯರು, ಬಲಹೀನ ರಾಜರನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳು, ಗುರುದಿಂದ ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆದ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರು, ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆದ ನಂತರ ಪೂಜಾರಿಗಳು—all ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಣ್ಣು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮರವನ್ನು, ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಗಳು ಮನೆ, ಕಾಡು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಜಿಂಕೆಗಳು, ಸ್ತುತಿಸಿದ ನಂತರ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನೂ—all ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ." ಈ ರೀತಿ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಾತು, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲೀನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಉದ್ಧವನು ಬಂದಾಗ ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಬಾಲ್ಯ-ಯೌವನದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚದೆ ಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಯು ಜೇನುಗೂಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ದೂತನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, "ಓ ಜೇನುಗೂಸು, ಮೋಸಗಾರನ ಸ್ನೇಹಿತ, ನನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಡ. ಅವಳ ಹಾರವು, ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದ ಪುಷ್ಪ ರೇಣುಗಳಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮೂಗುಗೆ ಅಂಟಿದೆ. ಜೇನುಗೂಸಿನ ಅಧಿಪತಿ, ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ; ನೀನು ಯದುಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ," ಎಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಕೊಟ್ಟು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಹೂವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಪದ್ಮಾ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಾಳೆ? ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಕದ್ದಿದೆ." "ಓ ಷಡ್ಜ, ಯದುಪತಿಯ ಹಾಡನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಹಾಡುತ್ತೀ? ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಪುರಾತನ ಅಧಿಪತಿ. ಅವನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡು; ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಿ." "ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯೂ ಅವನಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನ ಸುಂದರ ನಗು, ಆಟದ ಭ್ರೂಗಳು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಅರ್ಹವಾದ ದೀನರು; ದೀನರಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಸಿಬರುತ್ತದೆ." "ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕು; ಅವನ ಸಿಹಿ ಮಾತು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನು ಅವನ ದೂತನಾಗಿ, ಪ್ರಭಾವಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀ. ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಅವನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ?" "ಅವನು ವಾನರರಾಜನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ deform ಆಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು; ಬಲಿಯನ್ನೂ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಸಾಕು, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹ; ಅವನ ಕೃತ್ಯಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ." "ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ರುಚಿಸಿದವರು, ಜಗತ್ತಿನ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮನೆ-ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬಡವರಾಗಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ." "ನಾವು ಅವನ ಕಟಿಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದು ನಂಬಿದ್ದೇವೆ, ತಾಯಿ ಕರೆ ಕೇಳುವ ಚಿಕ್ಕ ಮರಿಗಳಂತೆ; ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯರಂತೆ, ಅವನ ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಬಾಳಿದ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳು, ದೂತ." "ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನೀನು ಪ್ರಿಯತಮನ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಏನು ಬೇಕು? ನೀನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ. ಹೇಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ತರುತ್ತೀಯ, ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ." "ಆ ಮಹಾನ್ ಮಗ ಈಗ ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ? ಅವನು ತಂದೆಯ ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋವಾಲರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಾ? ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು, ಸೇವಕರನ್ನು, ಹೇಳುತ್ತಾನಾ? ಯಾವಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ, ಸುಗಂಧಿತ ಭುಜವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ?" ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಉದ್ಧವನು ಗೋಪಿಯರ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉದ್ಧವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ನೀವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಪುಣ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪಠಣ, ಅಧ್ಯಯನ, ಶಮ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮೂಲಕ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ಶ್ರೀಮಂತ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೀರಿ—ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಅದು ದುರ್ಲಭ." "ನೀವು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಪತಿಯರನ್ನು, ದೇಹ, ಬಂಧು, ಮನೆ—all ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪರಮ ಪುರುಷನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನತೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ, ವಿಭಿನ್ನತೆ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ನೀವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ." "ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮ ಪತಿಯ ಗುಪ್ತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದು ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ." "ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ与你们的 separación ಎಂದಿಗೂ ಪೂರ್ಣವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವೆನು, ಆಕಾಶ, ಗಾಳಿ, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿರುವಂತೆ; ನಾನು ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ಗುಣ—all ನಾನೇ ಆಧಾರ." "ನಾನೇ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, myselfನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ; ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ಗುಣ—all ನಾನೇ ಅರ್ಥ." ಈ ರೀತಿ, ಗೋಪಿಯರ ಪ್ರೇಮ, ಕೃಷ್ಣನ ಪರಮಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪ, ಉದ್ಧವನ ಸಂದೇಶ—all ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತವೆ, ಪರಮ ಪ್ರೇಮ, ಭಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.