ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಂದಗೋಕುಲದ ಮಹಾನುಭಾವರಾದ ಗೋಪರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಕಾರಣಸ್ವರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ, ಮಾನವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಅವನಲ್ಲಿ, ಆಳವಾಗಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರಂತಹ ಮಹಾಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಪುಣ್ಯ ಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವತ ವಂಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಅಚ್ಯುತನು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದು ತನ್ನ ತಾಯಿತಂದೆಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವನು ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಕಂಸನನ್ನು, ಸಾತ್ವತ ವಂಶದ ಶತ್ರುವನ್ನು, ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪೂರೈಸುವನು ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. "ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡಿ; ನೀವು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡುವಿರಿ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯವಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಅಪ್ರೀಯವಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಮೇಲ್ವರ್ಗ, ಕೆಳವರ್ಗ, ಸಮಾನ, ಅಸಮಾನ ಎಂಬ ಭೇದಗಳಿಲ್ಲ, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ. ಅವನಿಗೆ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನದು ಸ್ವಂತ ಅಥವಾ ಪರ ಎಂಬ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಶರೀರವೂ ಜನನವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶುಭ-ಅಶುಭದ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವಿಲ್ಲ; ಆದರೂ, ಲೀಲೆಗೆಂದು ಅವನು ಸಜ್ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುಣಾತೀತನಾದರೂ, ಅವನು ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಎಂಬ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಜಾನಪದ ಮಾಯೆಯಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿ ಮಧುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಏನು ಆವರ್ತನವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನನ್ನು ಕರ್ತೃಭಾವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹರಿ ಎಲ್ಲರ ಮಗ, ಆತ್ಮ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ. ನೋಡಲ್ಪಡುವ, ಕೇಳಲ್ಪಡುವ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ, ಚಲಿಸುವ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ, ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ—ಅಖಂಡ tattva ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ನಿಜವಲ್ಲ; ಅವನೇ ಪರಮಾತ್ಮ. ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗೋಪಿಯರು ಎದ್ದು, ದೀಪಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಮನೆದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮೊಸರನ್ನು ಮೊಳಕು ಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಗೋಪಿಯರು ಕೈಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಲೆಗಳು, ಹಾರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಅವರ ಕಟಿಗಳು, ವಕ್ಷಸ್ಥಳಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ನಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ಕಪೋಳಗಳು ಕಿರಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಮುಖಗಳು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರು ಕಮಲನಯನನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವರ ಧ್ವನಿಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದುವು; ಮೊಸರಿನ ಮೊಳಕು ಹಾಕುವ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದವು. ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಾಗ, ನಂದನ ಮನೆಗೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವಾದಾಗ, ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಬಂಗಾರದ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ, "ಇದು ಯಾರದು?" ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು. "ಅದು ಅಕ್ರೂರನೇ? ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು? ಕಂಸನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನೋ? ಅವನಿಂದಲೇ ಕಮಲನಯನ ಕೃಷ್ಣನು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದನು," ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. "ಅವನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ?" ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಉದ್ಧವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಿನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಯದುಕುಲಾಧಿಪತಿಯ ಸೇವಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಅವನನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು—ಅವನ ಭುಜಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದವು, ತಾಜಾ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಮಲಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಅವನ ಮುಖವು ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. "ನೀನು ಯದುಕುಲಾಧಿಪತಿಯ ಸೇವಕ, ಅವನ ತಾಯಿತಂದೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸುವ ಇನ್ನಾವುದೇ ಕಾರಣ ನಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಡಲಾಗದು, ಋಷಿಗೂ ಸಹ. ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವು ಯಾವದೋ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಉದ್ದೇಶ ಮುಗಿದಾಗ ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಪುರುಷರು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವುದು, ಮಧುಮಕ್ಕಳು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ," ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು. "ಬಡವರು ವೇಶ್ಯೆಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುವರು; ಪ್ರಜೆಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವರು; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ನಂತರ ಗುರುವನ್ನು ಬಿಡುವರು; ಯಾಜಕರು ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವರು. ಹಣ್ಣು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರವನ್ನು ಬಿಡುವರು; ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಗಳು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವರು; ಕಾಡು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಜಿಂಕೆಗಳು ಅದನ್ನು ಬಿಡುವರು; ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗವಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುವರು." ಈ ರೀತಿ, ಅವರ ಮಾತು, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರು, ಉದ್ಧವನು ಬಂದಾಗ ಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಬಾಲ್ಯ-ಯೌವನದ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಅಶ್ರು ಹಾಕಿದರು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಗೆ ಒಂದು ಮಧುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂಗವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ದೂತನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು: "ಅಯ್ಯೋ ಮಧುಮಕ್ಕಳೇ, ಮೋಸಗಾರನ ಸಂಗಾತಿಯೇ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ಹತ್ತಬೇಡ. ಅವಳ ಹಾರವು ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಬಂದ ಪುಷ್ಪರೇಣುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗುವನ್ನು ಕೆಂಪುಮಾಡಿದೆ. ಬಾಧೆ ಉಳ್ಳ ಹೆಂಗಸರು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಲಿ, ನೀನು ಅವನ ದೂತನಾದ್ದರಿಂದ ಯಾದವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾಗುವೆ." "ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ತನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು, ನಂತರ ಹೂವು ಬಿಟ್ಟಂತೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು. ಪದ್ಮಾ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಕೇಳಿದರೂ ಮನಸ್ಸು ಕಸಿಯುತ್ತದೆಯೋ?" "ಏಕೆ ನೀನು, ಆರು ಕಾಲುಗಳಿರುವವ, ಯಾದವರಾಧಿಪತಿಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಪುರಾತನ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವಿಜಯದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡು; ಅವನು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾನೆ." "ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ ಅಥವಾ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಲಭ್ಯವಾದ ಹೆಂಗಸರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಅವನ ಮೋಹಕ ನಗುವು, ಲೀಲಾಜ್ಞೆಯ ಭ್ರೂಭಂಗಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಾದವರು; ದುರ್ಬಲರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವನ ಮಹಿಮೆಯ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಸಬಹುದು." "ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ತೆಗೆ, ಅವನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಟುವಾಗಿ ಅವನ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು ಹೇಗೆ?" "ವಾನರರಾಜನನ್ನು ಹಿಂಡುವ ಬೇಟೆಯಾಳುಗಳಂತೆ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಕೃತಳಾದ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು; ಬಲಿ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನೂ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಸಾಕು; ಅವನ ಲೀಲೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ." "ಅವನ ಲೀಲಾಮೃತವನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಕೇಳಿದವರು ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನೆ-ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದಾರಿದ್ರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ವಿಕ್ಷುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ." "ನಾವು ಅವನ ವಕ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದು ನಂಬಿದೆವು, ತಾಯಿಯ ಕರೆ ಕೇಳುವ ಗೂಬೆ ಮಗುವಿನಂತೆ. ನಾವು ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ. ಅವನ ಉಗುರುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳು, ದೂತನೇ." "ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನೀನು ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆನೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಏನು ಬೇಕು? ನೀನು ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹಳು. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲಾಗದು. ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ?" "ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿದೆಯೆ? ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋಪರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೆ? ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು, ತನ್ನ ದಾಸಿಯರನ್ನು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆಯೆ? ಅವನ ಬಲವಾದ ಸುಗಂಧದ ಭುಜವನ್ನು ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾನೋ?" ಈ ರೀತಿ ಗೋಪಿಯರ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಆಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉದ್ಧವನು, ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದವರು, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವವರು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪಠಣ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಧನಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೀವು ಪರಮ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ—ಅದು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಅಪರೂಪ.