ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರದೆ ಇದ್ದರೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಅವರ ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊಡೆದುಹಾಕಿ, ಅವರನ್ನು ಪರಮಗತಿಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾರಣನಾದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಮಹಾತ್ಮರೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವೇನು ಇರಬಹುದು? ಅಚ್ಯುತನು, ಸಾತ್ವತವಂಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದು ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಕಂಸನನ್ನು, ಸಾತ್ವತವಂಶದ ಶತ್ರುವನ್ನು, ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ನೀಡಿದ ಯಾವ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ದುಃಖಪಡಬೇಡಿ; ನೀವು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಅಪ್ರಿಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಮೇಲ್ವರ್ಗವೋ, ಕೀಳ್ವರ್ಗವೋ, ಸಮಾನವೋ, ಅಸಮಾನವೋ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ. ಅವನಿಗೆ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ದೇಹ, ಜನ್ಮ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಲೀಲೆಯ خاطر, ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವನು ಅವತಾರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುಣಾತೀತನಾದರೂ ಅವನು ಸತ್ವ, ರಜ, ತಮೋ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಡಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನು ಅಜನು. ಹುಳುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯಾವುದೋ ವಸ್ತು ತಿರುಗಿದಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃತ್ವಭಾವದಿಂದ ಆತ್ಮನನ್ನೇ ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಧನ್ಯರಾದವರೇ, ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮಗನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಈ ಹರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುತ್ರ, ಆತ್ಮ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಅಧಿಪತಿ. ಕಾಣುವ, ಕೇಳುವ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ, ಸ್ಥಾವರ, ಜಂಗಮ, ದೊಡ್ಡದು, ಚಿಕ್ಕದು—ಅವಿನಾಶಿಯ ಪರಮವಸ್ತುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ನಿಜವಲ್ಲ; ಅವನೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಪರಮಾತ್ಮನು. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಂದ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಸಂಗಾತಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು. ಗೋಪಿಯರು ಎದ್ದರು, ದೀಪಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಮನೆ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಮೊಸರನ್ನು ಬೆರೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಬಳೆ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ ಅವರ ತೊಡೆಯು, ಉಡುಪು, ಹಾರ, ಕಿವೋಲೆ—all ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ಕಪೋಳಗಳು ಕಾಂತಿಯುತವಾಗಿದ್ದವು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದ ಅಲಂಕಾರ. ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಕಮಲನಯನನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಮೊಸರನ್ನು ಬೆರೆಸಿದಾಗ, ಅವರ ಗಾಯನ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ; ಅದು ಮೊಸರಿನ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಅಶುಭತೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿತು. ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಂದನ ಮನೆ ಮುಂದೆ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಬಂದು ಬಂಗಾರದ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ, "ಇದು ಯಾರದು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. "ಅಕ್ರೂರನು ಬಂದಿದ್ದಾನೋ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಕಂಸನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೋ? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಥುರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೋ?" ಎಂದು ಅವರು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು. "ಅವನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?" ಎಂದು ಗೋಪಿಯರು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಉದ್ಧವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದುದನು. ಕ್ರಿಷ್ಣನ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಉದ್ಧವನನ್ನು ಕಂಡು, ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಅವನ ದೀರ್ಘಬಾಹು, ಹಸಿರು ಕಮಲನಯನ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ, ಕಮಲ ಹಾರ, ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಕಿವೋಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. "ನೀವು ಯದುಪತಿಯ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಯಜಮಾನನು ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಕಾರಣವೇನೂ ನಮ್ಮಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟ." "ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹವೂ ಯಾವೋ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ; ಅದು ಮುಗಿದರೆ ಮುಗಿದಂತೆ, ಪುರುಷರು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ, ಹುಳುವು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ. ಬಡವರನ್ನು ವೇಶ್ಯೆಯರು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಜೆಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನ ರಾಜನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ಮೇಲೆ ಗುರುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹಣ್ಣು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮರವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತವೆ; ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಗಳು ಮನೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಕಾಡು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಜಿಂಕೆಗಳು ಹೋದಂತೆ; ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ." ಈ ಹಾಗೆ, ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹವನ್ನು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶವಾಹಕ ಉದ್ಧವನು ಬಂದಾಗ ಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಬಾಲ್ಯ-ಯೌವನದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಲಜ್ಜೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಯು, ಒಂದು ಜೇನುಹುಳುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂಗವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನ ದೂತನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಹುಳು, ಮೋಸಗಾರನ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ನೀನು ನನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧಿನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಾಗಬೇಡ. ಅವಳ ಹಾರವು, ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಬಂದ ಪುಡಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಲೇಪಿಸಿದೆ. ಜೇನುಹುಳುವಿನ ರಾಜನಿಗೆ ಅಹಂಕಾರಿಗಳ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೇ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು; ನೀನು ಅವನ ದೂತ, ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರ." "ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮಿಗೆ ತನ್ನ ತುಟಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮೋಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಹೂವು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಯಿತ್ತಾನೆ. ಪದ್ಮಾ ಅವನ ಕಮಲಪಾದಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಹಿಮೆಯ ಹಾಡುಗಳು ಕದಿಯುತ್ತವೆ." "ಏನು, ಆರೂ, ಭೂಲೋಕ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನ ಸ್ಮಿತ, ಕುರುಡಿಗೆಯು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿರುವ ದೀನರು; ದುರ್ಬಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಸಿಬರುತ್ತದೆ." "ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಡ; ಅವನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನು ಸಮಾಧಾನಪಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ. ಅವನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದು ಹೇಗೆ?" "ವನರಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಬೇಟೆಯವರು ಹೇಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೋ ಹಾಗೆ, ಅವನು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು; ಬಲಿಯನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಈ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹ ಸಾಕು; ಅವನ ಲೀಲೆಗಳ ಕಥೆ ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟ." "ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿದವರು, ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಮನೆ-ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬಡವರಂತೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅವನ ವಕ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಮುದ್ದೆಂದು ನಂಬಿದ, ತಾಯಿಯ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕುರಿಗಳಂತೆ, ಅವನ ಪತ್ನಿಯರಂತೆ, ಅವನ ನಖದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆಗುವ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನೆಸುತ್ತೇವೆ. ಬೇರೆ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳು, ದೂತನೆ." "ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಳುಹಿಸಿದವನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ? ನಮಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಶ ತಂದಿದ್ದೀಯೆ? ನೀನು ಸತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸದಾ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ, ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ?" "ಅವನ ಮಗ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೋ? ಅವನು ತಂದೆಯ ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋವಿಗ್ರಾಮವನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾನೋ? ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು, ತನ್ನ ದಾಸಿಯರನ್ನು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೋ? ಅವನ ಬಲವಾದ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಭುಜವನ್ನು ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾನೋ?" ಈಗ ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಅವರ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ವಿರಹವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉದ್ಧವನು, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣವಾದ ಸಂದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ಣರು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪಠಣ, ಅಧ್ಯಯನ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.