ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆತ್ಮದೇವ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಗನಿಗಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಆತ್ಮದೇವನು ತನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಯೋಗಿಯು ಒಂದು ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು, "ಈ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ತಿನ್ನಿರಿ; ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಮಗನು ಜನ್ಮವಾಗುತ್ತಾನೆ." ಆದರೆ, ಯೋಗಿಯು ಹೇಳಿದನು, "ಒಬ್ಬ ವರ್ಷ ಪತ್ನಿ ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ದಾನ, ಮತ್ತು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಊಟ ಮಾಡುವಂತಹ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಮಗನು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ." ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ ಯೋಗಿಯು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು, ಆತ್ಮದೇವನು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಆ ಫಲವನ್ನು ಪತ್ನಿಯ ಕೈಗೆ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ತಾನೂ ಹೊರಟನು. ಆದರೆ, ಧುಂದ್ಹುಲಿ ಎಂಬ ಆ ಯುವತಿ ಕುತಂತ್ರದಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತಿಯ ಮುಂದೆ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು, "ಓಹ್, ನನಗೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಚಿಂತೆ; ನಾನು ಈ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ." ಆಕೆ ಹೇಳಿದಳು, "ಈ ಫಲವನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಾನು ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ; ಕಡಿಮೆ ಊಟದಿಂದ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ—ಹಾಗಾದರೆ ಮನೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಿ?" "ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆಗಾರ ಬಂದ್ರೆ, ಗರ್ಭಿಣಿ ಹೆಂಗಸು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ? ಗರ್ಭವು ಗಿಳಿಯಂತೆ ಉಳಿದರೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೊರಹಾಕಲಿ?" "ಗರ್ಭವು ಬದಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದರೆ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತೇನೆ; ಹೆರಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ಕೊಡುತ್ತದೆ—ನಾನು ಇಷ್ಟು ನಾಜೂಕು, ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ?" "ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ." "ಮಗನನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ಪೋಷಿಸುವದು, ಹೆರಿಗೆ—all suffering; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಗರ್ಭವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ವಿಧವೆಯಾದ ಹೆಂಗಸು ಸುಖವಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ." ಈ ರೀತಿ ತಪ್ಪಾದ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ಆಕೆ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ; ಪತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, "ನಾನು ತಿಂದೆ, ತಿಂದೆ," ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದಳು. ಒಂದು ದಿನ, ಆಕೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಅಕ್ಕ ಆಕೆಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದಳು; ಆಕೆಯ ಮುಂದೆ, ಧುಂದ್ಹುಲಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: "ನಾನು ದುಃಖದಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದೇನೆ—ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ, ಅಕ್ಕ?" ಅಕ್ಕ ಹೇಳಿದಳು, "ನಾನು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ನಂತರ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ." "ಈ ನಡುವೆ, ನೀನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ನಟಿಸು, ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳು; ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಕೊಡು, ಅವನು ನಿನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ." "ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಮಗನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು; ನಾನು ದಿನಂಪ್ರತಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮಗನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಇದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, ಆ ಫಲವನ್ನು ಹಸುವಿಗೆ ಕೊಡು; ಇದು ಹೆಂಗಸಿನ ಸ್ವಭಾವ." ಅಂತೆಯೇ, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಆಕೆಯ ಅಕ್ಕ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದಳು; ತಂದೆ ಆ ಮಗನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಧುಂದ್ಹುಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಧುಂದ್ಹುಲಿ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು, "ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ, ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಮಗನು ದೊರಕಿದ್ದಾನೆ." ಆತ್ಮದೇವನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಜನ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಶುಭಗೀತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ನಡೆಯಿತು. ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಧುಂದ್ಹುಲಿ ಹೇಳಿದಳು, "ನನ್ನ স্তನದಲ್ಲಿ ಹಾಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹಾಲನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ನಾನು ಮಗನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದೆ ಹೇಗೆ?" "ಆಗ ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ಮಗ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳು—ಅವಳು ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ." ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದನು; ತಾಯಿ ಮಗನಿಗೆ ಧುಂದ್ಹುಕಾರಿ ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಳು. ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಆ ಹಸು ಒಂದು ನಂದಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದಳು—ಅದು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರ, ದೈವಿಕ, ಶುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ವಯಂ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಜನರು ಗುಂಪಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಂದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಶುಭದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ: ಹಸುವಿನಿಂದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ದೈವಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ದೈವದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ, ಯಾರಿಗೂ ಆ ರಹಸ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ; ಮಗನಿಗೆ ಹಸುವಿನ ಕಿವಿಯ ರೂಪ ಇತ್ತು, ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಗೋಕರಣ ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟರು. ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳು ಯುವಕರಾಗಿ ಬೆಳೆದರು; ಗೋಕರಣನು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಧುಂದ್ಹುಕಾರಿ ತುಂಬಾ ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ, ಶುದ್ಧತೆ, ಶುದ್ಧ ಆಹಾರ ಎಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ತಪ್ಪು ಸಂಪಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಮೃತದೇಹ ತೊಡುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಕಳ್ಳ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದ್ವೇಷದ ಪಾತ್ರ, ಇತರರ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಬಡವರನ್ನು, ಕುರುಡರನ್ನು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ, ಸದಾ ಚಂಡಾಳರೊಂದಿಗೆ, ಕಟ್ಟಿ, ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದನು. ವೇಶ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ತನ್ನ ಪಿತೃಸಂಪತ್ತನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದ್ದನು; ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಅವರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ದುಃಖಿತ ತಂದೆ, ಈಗ ಬಡವನಾಗಿ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು: "ಇಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮಗನು ದುಃಖ ತಂದಿದ್ದಾನೆ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು." "ನಾನು ಎಲ್ಲೆ ಹೋಗಲಿ, ಎಲ್ಲೆ ಉಳಿಯಲಿ, ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾರು ತೆಗೆದು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ!" ಅವನು ಈ ರೀತಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೋಕರಣನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಂದೆ ಬಳಿ ಬಂದು, ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು: "ಈ ಲೋಕದ ಜೀವನ ಅಸ್ಥಿರ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮೋಹಮಯ; ಯಾರ ಮಗ, ಯಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಯಾರ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಸುಡುವುದು?" "ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಗೂ ಇಲ್ಲ; ಸುಖವು ವೈರಾಗ್ಯವಂತ, ಏಕಾಂಗಿ ಋಷಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ." "ಮಗನಿಗೆ ಮೊಹವಾದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು; ಮೋಹದಿಂದ ನರಕದ ಮಾರ್ಗ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬೀಳುತ್ತದೆ—ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಂದೆ, ಹೊರಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, "ಮಗಾ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. "ಮೋಹದ ಕತ್ತಲು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಕುರುಡು, ಕುತಂತ್ರಿ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಪತನವಾದವನಾಗಿ—ದಯಾಸಾಗರ, ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತು." "ಈ ಮೂಳೆ, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೊಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಇತರರಿಗೆ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸದಾ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು; ಈ ಲೋಕ ಸದಾ ನಾಶವಾಗುವ, ಅಸ್ಥಿರವಾದುದು ಎಂದು ನೋಡಿ—ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು." "ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಆಚರಿಸು, ಲೋಕದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಸೇವಿಸು, ಆಸೆ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಇತರರ ದೋಷ-ಗುಣಗಳ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಬೇಗ ಬಿಟ್ಟು, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪಾನ ಮಾಡು." ಈ ರೀತಿ, ಆತ್ಮದೇವ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳು, ಧರ್ಮ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಅನಿತ್ಯತೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ.