ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕುಶಲ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಕುಶಲ ಕುಸ್ತಿ ಪಂದ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾವು ಬಾಲಕರು, ನಮ್ಮ ಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದು ಯುಕ್ತ. ಸ್ಪರ್ಧೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳ ಸಭೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದೋಷವನ್ನಿಡಲು ಅವಕಾಶವಿರಬಾರದು." ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಚಾಣೂರನು ಉತ್ತರಿಸಿದ: "ನೀವು ಬಾಲಕರೂ ಅಲ್ಲ, ಯುವಕರೂ ಅಲ್ಲ; ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಲಶಾಲಿಗಳು. ನಿಮ್ಮ ಆಟದಿಂದ ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿರುವ ಕುವಲಯಾಪೀಡನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಬಲಶಾಲಿಗಳೊಡನೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಮುಷ್ಟಿಕನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಕುಸ್ತಿಪಟಿಸಲಿ. ನಾನು, ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜನೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಬಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ 'ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಸಂಹಾರ' ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಆ ಬಳಿಕ, ಶುಕಮುನಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದರು: "ಈ ರೀತಿ, ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಮಧುಸೂದನನು, ರೋಹಿಣೀಪುತ್ರನಾದ ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಅವರು ಕೈಯನ್ನು ಕೈಯೊಂದಿಗೆ, ಕಾಲನ್ನು ಕಾಲೊಡನೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು. ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ, ತಲೆಯಿಂದ, ಎದೆ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹಿಂಸಿಸಿದರು. ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚಲನೆ, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎಸೆದುಬಿಡುವುದು, ಮುಂದುವರಿಯುವುದು, ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು—ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದರು. ಎತ್ತುವುದು, ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಬಿಡುವುದು, ಕುಡಿತಾಡುವುದು, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು—ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೂಡಿದರು. ಈ ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಅಯ್ಯೋ! ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಅನ್ಯಾಯ! ರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿರಲು, ಇಂತಹ ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ! ಇವರು ಮಿಂಚುಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ದೇಹವಿರುವ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಇನ್ನೂ ಪುಟ್ಟ ಯುವಕರು, ಸೊಗಸಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರುಷತ್ವಕ್ಕೆ ಬರದವರು. ಇಂತಹ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಧರ್ಮಭಂಗವಲ್ಲವೇ? ಅಕ್ರಮ ಉಂಟಾದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಹೋಗಿದರೂ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಯು ಪಾಪವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದ್ಮಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ—ಶತ್ರುವಿನ ಎದುರು ಶ್ರಮದಿಂದ ಬೆವರು ತುಂಬಿದಂತೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಬಲರಾಮನ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಿ—ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಕಣ್ಣು, ಸ್ಮಿತವಲ್ಲಭ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವದು, ಮುಷ್ಟಿಕನ ಎದುರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ವೃಂದಾವನದ ಭೂಮಿ ಧನ್ಯವಾದುದು—ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಈ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಕಾಡು ಹೂಗಳ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ವಂಶಿ ವಾದಿಸಿ, ಪರ್ವತದ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯೆಯರು ಪಾದಪೂಜಿಸುವಂತೆ, ಅನೇಕ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ. ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ, ಅವರಿಗೇನು ಪುಣ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು, ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ ಹಸಿರಾಗಿರುವ, ಅಪರೂಪವಾದ, ಕೀರ್ತಿ-ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಧನ್ಯರು—ಅವರು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಸುಗಳನ್ನು ಹಾಲುಹಿಡಿಯುವಾಗ, ಎತ್ತುಹಿಡಿಯುವಾಗ, ಬೆವರಿಸುವಾಗ, ಮನೆಯ ನೆಲ ತೊಳೆಯುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಲು ಹಾಕುವಾಗ, ಹ掃ಡುವಾಗ—ಯಾವ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣೀರುಗಟ್ಟಿದ ಕಂಠದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸಂಜೆ, ಅವನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಹೋಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ, ವಂಶಿ ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಮಿತಮುಖದಿಂದ, ದಯಾಳು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಬಂದಾಗ, ಆ ಯುವತಿಯರು ವೇಗವಾಗಿ ದಾರಿಗೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ನೋಡುವರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯೋಗಾಧಿಪತಿ ಹರಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮಹಿಳೆಯರ ಭೀತಿವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ದುಃಖಿಸಿದರು. ಅನೇಕ ಕುಸ್ತಿ ತಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಚ್ಯುತನು ಮತ್ತು ಅವನ ಎದುರಾಳಿಯು ಹೋರಾಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕ ಕೂಡ. ಭಗವಂತನ ಅಂಗಗಳ ಘಾತದಿಂದ, ಅದು ವಜ್ರದ ಘರ್ಷಣೆಯಂತೆ, ಚಾಣೂರನ ದೇಹ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಂಸಿತವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಹೀನನಾದನು. ಹದ್ದು ಹಕ್ಕಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಾಣೂರನು ಹಾರಿದಂತೆ, ಎರಡು ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ವಾಸುದೇವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಎಡವಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಹಾರದಿಂದ ಆನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ; ಕೃಷ್ಣನು ಚಾಣೂರನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಹಲವು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ಭೂಮಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಎಸೆದನು. ಚಾಣೂರನ ಪ್ರಾಣ Almost ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿತು; ಅವನ ಕೂದಲು, ಹಾರ ಎಲ್ಲ ಚದುರಿ, ಇಂದ್ರಧ್ವಜ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಬಲಭದ್ರನು ಮುಷ್ಟಿಕನನ್ನು ಮೊದಲು ಭಾರೀ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಹಿತ್ತಲಿನಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಅವನು ನಡುಕದಿಂದ, ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿದು, ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟನು, ಗಾಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮರದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಬಳಿಕ, ಯುದ್ಧಕೌಶಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಅವಮಾನದಿಂದ ಎಡಗೈಯ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಟನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಶಲನ ತಲೆಗೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು, ತೋಷಲಕನನ್ನು ಎರಡಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು. ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಕೂಟ, ಶಲ, ತೋಷಲಕ—ಈ ಐದು ಮಂದಿ ಹತರಾದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿಹೋದರು. ಮಂದಹಾಸದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ತಮ್ಮ ಗೋಕುಲದ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಪಾದದ ಗಂಟುಗಳು ನಾದಿಸುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರ ಸಾಹಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು; ಕಂಸನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರು "ಶುಭಂ, ಶುಭಂ!" ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು ಹತರಾದಾಗ, ಭೋಜರಾಜ ಕಂಸನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ವಾದ್ಯಗಾರರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಆ ವಸುದೇವನ ದುಷ್ಟ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ; ಗೋಕುಲದವರ ಧನವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿ; ನಂದನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ. ವಸುದೇವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಲ್ಲಿರಿ. ನನ್ನ ತಂದೆ ಉಗ್ರಸೇನನು ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿದೆ; ಅವನನ್ನೂ ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಿರಿ." ಕಂಸನು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಕೋಪದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಉನ್ನತ ವೇದಿಕೆಗೆ ಹಾರಿದನು. ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ನೋಡಿದ ಕಂಸನು, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದುಕೊಂಡು, ಕವಚ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಕಂಸನು ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಗಗನದಲ್ಲಿ ಬಲಗಡೆ-ಎಡಗಡೆ ಹಾರುವ ಗಿಡುಗ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಚಲಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅಪರಿಮಿತ ಶಕ್ತಿಯ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು, ಅದು ಗರುಡನು ಸರ್ಪವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.