ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ರಾಜನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವುದೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೇಳಿದರು: "ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಣ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, wrestling (ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ) ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. "ನಾವು, ಭೋಜರಾಜನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ನಮ್ಮಿಂದ ಅವನಿಗೆ ದೊರಕುವದು ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹ," ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. "ನಾವು ಬಾಲಕರು; ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಸ್ಪರ್ಧೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ, ಹೀಗಾಗಿ ಮಲ್ಲಯೋಧರ ಸಭೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪು ತೋರಿಸಬಾರದು," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ಚಾಣೂರನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಬಾಲಕ ಅಥವಾ ಯುವಕ ಅಲ್ಲ; ನೀವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇವನು. ನಿಮ್ಮ ಆಟದಿಂದ ಸಾವಿರ ಶಕ್ತಿಯ ಗಜವನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬೇಕು; ತಪ್ಪಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲ. ಮುಷ್ಟಿಕನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ, ನಾನು, ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶಜ, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಈ ಮೂಲಕ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ 'ಕುವಲಯಾಪೀಡನ ವಧ' ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಮಧುಸೂದನನು, ರೋಹಿಣಿಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು." ಅವರು ಕೈ-ಕೈ, ಕಾಲು-ಕಾಲು ಹಿಡಿದು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಜಯ ಸಾಧಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರು.拳拳, ಮೊಣಕಾಲು, ತಲೆ, ಎದೆ, ಭುಜಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು. ಸುತ್ತಲು, ಮೋಸರಿಸುವುದು, ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎಸೆದು ಹಾಕುವುದು, ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು, ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು—ಈ ಎಲ್ಲ ಯುದ್ಧ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಿಸಿದರು. ಎತ್ತುವುದು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಡೆಯುವುದು, ತೂಗಿಸುವುದು, ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು—ಪ್ರತಿ ಯೋಧನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಅಯ್ಯೋ! ರಾಜನ ಮುಂದೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರ ನಡುವಿನ ಈ ಅನ್ಯಾಯ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏಕೆ?" "ಗಿರಿಶಿಖರಗಳಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ದೇಹದ ಮಲ್ಲಯೋಧರನ್ನು, ಇಷ್ಟು ನಾಜೂಕು ಮತ್ತು ಯುವಕತ್ವವನ್ನು ತಲುಪದ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಹಾಕಬಹುದು?" "ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅಧರ್ಮ ಇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಉಳಿಯಬಾರದು." "ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ, ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಮಾತಾಡಿದರೂ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಪಾಪವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಕೃಷ್ಣನ ತಮಡಿದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದಿರುವ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ." "ಬಲರಾಮನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕಣ್ಣು, ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಷದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಮುಷ್ಟಿಕನನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ." "ವ್ರಜದ ಭೂಮಿಗಳು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಈ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನು, ಕಾಡು ಹೂಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬಾಸುರನ್ನು ಊದುತ್ತಾನೆ, ಪರ್ವತದ ದೇವಿಯ ಪ್ರಿಯತಮರು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿವಿಧ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವನು." "ಗೋಪಿಕೆಯರು ಯಾವ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ, ಅವನು—ಅತೀ ಸುಂದರ, ಸಮಾನರಹಿತ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಹೊಸತನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಗೂ ಆಧಾರವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು—ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ!" "ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆ ಮಹಾಬಲಿಯ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಹಸುಗಳನ್ನು ಹಾಲು ಹಾಕುವಾಗ, ಹಸುಗಳ ಗೊಬ್ಬಿ ಎಣಿಸುವಾಗ, ಚುರುಕು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಡುವಾಗ, ನೆಲವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವರ ಧ್ವನಿ ದಡಗುತ್ತದೆ." "ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ, ಅವನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಹೊರಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಹಸುಗಳ ಜೊತೆ ಮರಳುವಾಗ, ಬಾಸುರನ್ನು ಊದುತ್ತಾ, ಅವನ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಮುಖ ಮತ್ತು ದಯಾಮಯ ನೋಟವನ್ನು ನೋಡಲು ಮಹಿಳೆಯರು ವೇಗವಾಗಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಾರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯೋಗೇಶ್ವರ ಹರಿಯು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ವಧಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಮಹಿಳೆಯರ ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪೋಷಕರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ, ಅವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಅನೇಕ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾ, ಅಚ್ಯುತ ಮತ್ತು ಅವನ ಎದುರಾಳಿಯು, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕನಂತೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು. ಕರಡು, ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಡೆಯುವ ಕೃಷ್ಣನ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಚಾಣೂರನ ದೇಹವು ಬಾರಿಬಾರಿಯೂ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅವನು ಜಡವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿದ್ದನು. ಚಾಣೂರನು ಗಿಡುಗದಂತೆ, ಎರಡು ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ವಾಸುದೇವನ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಆ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ—ಹೂಹಾರ ಹೊಡೆಯುವ ಗಜದಂತೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಚಾಣೂರನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸುತ್ತಾಡಿಸಿ, ಭೂಮಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಎಸೆದನು; ಅವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ almost ಕಳೆದುಕೊಂಡನು, ಅವನ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಹಾರ ಬಿದ್ದಿತು, ಇಂದ್ರಧ್ವಜ ಬರುವಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಬಲಭದ್ರನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಮುಷ್ಟಿಕನನ್ನು ಮೊದಲು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಪಲ್ಮದಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಮುಷ್ಟಿಕನು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿದು, ಸಂಕಟದಿಂದ, ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮರದಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಆ ನಂತರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಕೂಟನನ್ನು ಅತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ, ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಶಲನು ಕೃಷ್ಣನ ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದಾಗ, ಮತ್ತು ತೋಷಲಕನು, ಇಬ್ಬರೂ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗಿದರು. ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಕೂಟ, ಶಲ ಮತ್ತು ತೋಷಲಕ ವಧಗೊಂಡ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಮಲ್ಲಯೋಧರು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿದರು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ತಮ್ಮ ಗೋಕುಲದ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಾದದ ಗಂಟುಗಳು ಮೇಳವಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡಿದರು. ಜನರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹರ್ಷದಿಂದ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು; ಕಂಸನು ಮಾತ್ರ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು, ಬೇಸರಗೊಂಡರು. ಮಲ್ಲಯೋಧರು ವಧಗೊಂಡು, ಭೋಜರಾಜ ಕಂಸನು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಸಂಗೀತಕಾರರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ವಾಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ದುಷ್ಟ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ; ಗೋಕುಲದವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಬಳಿಸಿ; ನಂದನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಅವನು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವನು." "ವಾಸುದೇವನನ್ನು, ಆ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವನನ್ನು, ಕೂಡಲೇ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ; ಮತ್ತು ಉಗ್ರಸೇನನನ್ನು, ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು, ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಕೊಲೆ ಮಾಡಿರಿ." ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ವಿಜಯ, ಮತ್ತು ಕಂಸನ ಕ್ರೂರ ಆಜ್ಞೆಗಳು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.