ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾ ರಾಜನೇ, ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಮಹಾ ದಾನವದ ಆನೆ ಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ವಧಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಆ ಆನೆಯ ಹಲ್ಲನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಹಲ್ಲು ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಪಾದ್ಮಮುಖವು ತಮಗೆ ತ汗ದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಮೃತ ಆನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮ, ಕೆಲ ಗೋಪಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆನೆ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, wrestling ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಅವರು ವಜ್ರದಂತಿದ್ದರು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷ; ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಕಾಮದ ಅವತಾರ; ಗೋಪಗಳಿಗೆ ಬಂಧು; ದುಷ್ಟ ರಾಜರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕ; ತಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಮಗ; ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಮರಣ; ಜ್ಞಾನದವರಿಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪ; ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಸತ್ಯ; ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮದೇವತೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಕುವಲಯಾಪೀಡನ ವಧೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಜಯಿಸಲ್ಪಡಲಾರದವರು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಕಂಸನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಳವಳಗೊಂಡನು. ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟರು ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು. ಮಹಾ ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಮಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿದ ನಗರಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು, ಪೀಠಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಸಂತೋಷದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ತೃಪ್ತಿ ಪಡಲಾರದೆ, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಲೆಕ್ಕಿಸಿದಂತೆ, ನಾಸಿಕೆಯಿಂದ ವಾಸನೆ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಭುಜಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಅವರು ನೋಡಿದ, ಕೇಳಿದ, ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಗುಣ, ಮಧುರತೆ, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸಿದರು. “ಈ ಇಬ್ಬರು ನಿಜವಾದ ಹರಿಯ ಅವತಾರರು; ನಾರಾಯಣ ಸ್ವಯಂ, ವಸುದೇವನ ಮನೆಗೆ ಭಾಗವಾಗಿ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಅವರು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿ, ಗೋಕುಳಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ನಂದನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದರು. ಪುತನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಚಕ್ರವಾತ್, ಅರ್ಜುನ ಗುಹ್ಯಕ, ಕೇಶಿ, ಧೇನುಕ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನವರನ್ನು ವಧಿಸಿದರು. ಆತನಿಂದ ಗೋಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಗಳು ಕಾಡಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಕಾಲಿಯ ನಾಗನನ್ನು ಶಮನಮಾಡಿದರು; ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ತಾಳಿಸಿದರು. ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಗೋಕುಳವನ್ನು ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಅಶನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಸದಾ ಅವರ ನಗುವಿನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವರಿಂದ ಯದು ವಂಶವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳಿದರು.” “ಇವರು ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮ, ಕಮಲನಯನ; ಪ್ರಲಂಬ, ವತ್ಸಕ, ಬಕಾದಿ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವರು.” ಜನರು ಈ ರೀತಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಾದ್ಯಗಳು ಭಾರವಾಗಿ ನಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಾಣೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ನಂದನಂದನರು, ರಾಮಾ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರು, ಕುಸ್ತಿ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರು; ರಾಜನಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ.” “ರಾಜನ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರೈಸಿದಾಗ, ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ವಚನ, ಕಾರ್ಯ, ಆಲೋಚನೆ—all. ವಿರೋಧಿಸಿದರೆ ಹಿತವಿಲ್ಲ. ಗೋಪಗಳು, ಗೋಹerders, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗೋಯೆಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಸ್ತಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ನಾವು ಮಾಡೋಣ; ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.” ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು; ಕುಸ್ತಿ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಬಯಸಿದಂತೆ, ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು: “ನಾವು ಭೋಜರಾಜನ ಪ್ರಜೆಗಳು, ಕಾಡಿನವರು ಕೂಡ; ಅವನಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ನಾವು ಸದಾ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಅದೇ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೇವೆ. ನಾವು ಬಾಲಕರು, ಸಮಬಲದವರೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತೇವೆ; ಕುಸ್ತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ, wrestlerಗಳ ಸಭೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೊಂದರೆ ಇರದಂತೆ.” ಚಾಣೂರನು ಹೇಳಿದನು: “ನೀವು ಬಾಲಕನೂ, ಯೌವನದಲ್ಲಿರುವವನೂ ಅಲ್ಲ; ಬಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ನಿಮ್ಮ ಆಟದಿಂದ ಸಾವಿರ ಆನೆಯ ಬಲವಿದ್ದ ಆನೆ ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ ಕುಸ್ತಿ ಆಡಬೇಕು; ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಮುಷ್ಟಿಕನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.” ಈ ರೀತಿ, ಕುವಲಯಾಪೀಡನ ವಧೆ ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ನಲವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಈ ರೀತಿ, ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಶ್ರೀಮಧुसೂದನ, ರೋಹಿಣೀಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಕೈಯನ್ನು ಕೈಗೆ, ಕಾಲನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಬಲದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಎಳೆದು, ಜಯ ಪಡೆಯಲು ತವಕದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ, ತಲೆಯಿಂದ, ಎದೆಯಿಂದ, ಭುಜಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಸುತ್ತು, ತಪ್ಪಿಸುವುದು, ಆಲಿಂಗನ, ಎಸೆದು, ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು, ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದು—ಎಲ್ಲಾ ಕೌಶಲದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಿಸಿದರು. ಎತ್ತುವುದು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಂದು, ಕುಲುಕು, ಹಿಡಿದು—ಪ್ರತಿ ಯತ್ನದಿಂದ ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ಈ ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: “ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಅನ್ಯಾಯ! ರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ, ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏಕೆ? ಕುಸ್ತಿ ಯೋಧರು ವಜ್ರದಂತಿರುವ ದೇಹ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲ; ಆದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಯೌವನಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ, ನಾಜೂಕಾದ ಯುವಕರು. ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಧರ್ಮ ಎದ್ದು ಬಂದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಇರಬಾರದು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಸದಸ್ಯರ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; Whether he speaks or remains silent, ಅಜ್ಞಾನಿ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.” “ಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ, ತ汗ದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವುದು, ನೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದಿರುವ ಕಮಲದ ಮೊಳಕೆ ಹೂವಿನಂತೆ. ರಾಮನ ಮುಖವನ್ನು ಏಕೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣು, ನಗುವು, ಕೋಪದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು, ಮುಷ್ಟಿಕನನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.” “ವ್ರಜದ ಭೂಮಿ ಧನ್ಯ; ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ, ಕಾಡಿನ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಗೋಯೆಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಬಾಸುರವಾಡುತ್ತಾ, ಪರ್ವತದ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯೆಯವರು ಅವರ ಪಾದವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಕುಸ್ತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಅವರ previous ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಮತ್ತು ಜನರ ಭಾವನೆಗಳು—all vividly unfolded in that assembly, ಮಹಾ ರಾಜನೇ.