ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಮಹಾ ಗಜದ ಬಲವನ್ನು ಕಡಿದ ಬಳಿಕ, ಆ ಆನೆ ತನ್ನ ಪಾಳಕರು ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡಿದಂತೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ಆನೆ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಮಧುಸೂದನ, ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ, ಆನೆ ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದರ ದಂತವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದನು. ಆನೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಸಿಂಹ ತನ್ನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಕೃಷ್ಣ ಆನೆ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟನು; ಅದರ ದಂತವನ್ನು ಹಿಂಡಿ ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಆನೆ ಪಾಳಕರ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು. ಆಮೇಲೆ, ಆನೆ ಸತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಆನೆದಂತವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದರ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಆನೆದ ಮಜ್ಜೆಯ ಚಿಮುಕುಗಳ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಕಮಲಮುಖವು ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಆನೆದಂತ ಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಕೆಲ ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನ ಆನೆದಂತಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಅಖಾಡದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಖಾಡದಲ್ಲಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ವಜ್ರದಂತೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮನಮೋಹಕ ಕಾಮದೇವನಂತೆ, ಗೋಪರಿಗೆ ಬಂಧುವಂತೆ, ದುಷ್ಟ ರಾಜರಿಗೆ ದಂಡನೆಗಾರನಂತೆ, ಪಿತಾಮಾತೆಗೆ ಮಗನಂತೆ, ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಮರಣದಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪನಂತೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಸತ್ಯನಂತೆ, ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಪರಮದೇವನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಈ ರೀತಿ, ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಅಖಾಡದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಖಾಡದಲ್ಲಿ ಕುವಲಯಾಪೀಡನನ್ನು ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಜೇಯರಾದವರು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ತೀವ್ರ ನಿರ್ಧಾರ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಂಸನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಅಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಲಿಷ್ಠರು, ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದಂತೆ, ನಾಟಕದ ತೊಡಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಂತೆ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು. ನಗರದ ಜನರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣರು, ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಮ ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಉಕ್ಕಿದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮುಖಗಳಿಂದ ಆನಂದವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು; ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದೆಂದೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮೂಗಿನಿಂದ ವಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕೈಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತ, ನೋಡಿದ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣ-ಬಲರಾಮನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಗುಣ, ಮಧುರತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸಿದರು. "ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಹರಿಯು, ನಾರಾಯಣನು ಸ್ವಯಂ, ವಸುದೇವನ ಮನೆಗೆ ಭಾಗಶಃ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾರೆ," ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳಿದರು. "ಅವರು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರು, ನಂತರ ಗೋಕೂಲಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಮಾಡಿ, ನಂದನ ಮನೆದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು." "ಪೂತನ, ಚಕ್ರವಾತ, ಅರ್ಜುನ ಗುಹ್ಯಕ, ಕೇಶಿ, ಧೇನುಕ ಮತ್ತು ಇತರ ದೆಮೋನರನ್ನು ಅವರೇ ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಅವರು ಗೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಡಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದರು; ಕಾಲಿಯ ಸರ್ಪನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದರು." "ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಮಹಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಗೋಕೂಲವನ್ನು ಮಳೆಗೆ, ಗಾಳಿಗೆ, ಗುಡುಗಿಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಸದಾ ಅವರ ಮುಗ್ಧ ನಗುವನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದರು." "ಈ ಯದು ವಂಶವು ಅವರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ, ಗರಿಮೆಯು, ವೃದ್ಧಿಯು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಇವರು ಅವರ ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮ, ಕಮಲನಯನ; ಪ್ರಲಂಬ, ವತ್ಸಕ, ಬಕ ಮತ್ತು ಇತರ ದೆಮೋನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವರು." ಜನರು ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಾಣೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಂದನಂದನರೆ, ರಾಮಾ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು, ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು ಎಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿ; ರಾಜನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಕರೆಯಿಸಿದ್ದಾನೆ." "ರಾಜನ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ, ಜನರಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ವಾಕ—all three. ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದರೆ, ಫಲವೂ ವಿರೋಧವಾಗುತ್ತದೆ." "ಗೋಪರು, ಹಸುಗಳ ಪಾಳಕರು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ಕುಸ್ತಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು." "ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ರಾಜನಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತದ್ದು ಮಾಡೋಣ; ರಾಜನು ಪ್ರಜಾರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ತೃಪ್ತನಾದರೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಕಾಲ, ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಕುಸ್ತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು: "ನಾವು ಭೋಜರಾಜನ ಪ್ರಜೆಗಳು, ಕಾಡಿನವರು; ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಅದೇ ನಮಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹ." "ನಾವು ಬಾಲಕರು; ನಮ್ಮ ಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತೇವೆ; ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ನ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳ ಸಭೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡದಂತೆ." ಚಾಣೂರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನೀವು ಬಾಲಕನಲ್ಲ, ಯೌವನದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ; ನೀವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ನಿಮ್ಮ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಗಜಗಳ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆನೆ ಸಾಯಿತು." "ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಸ್ತಿ ಆಡಬೇಕು; ತಪ್ಪಿಸುವದಿಲ್ಲ. ಮುಷ್ಟಿಕನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ, ನಾನು, ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜ, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಇಂತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ 'ಕುವಲಯಾಪೀಡನ ಸಂಹಾರ' ಎಂಬ ನಾಲ್ವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರೀತಿ, ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಮಧುಸೂದನ ಮತ್ತು ರೋಹಿಣಿಪುತ್ರ ಬಲರಾಮ, ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕನ ಬಳಿ ಹೋದರು." ಅವರು ಕೈಯನ್ನು ಕೈಗೆ, ಕಾಲನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಎಳೆದರು, ಗೆಲುವಿಗಾಗಿ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು.拳拳, ಘುರುಗುರು, ತಲೆ, ಮೊಣಕಾಲು, ಮೂಗು, ಭುಜ—ಎಲ್ಲದರೊಂದಿಗೆ ಹೊಡೆದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸುತ್ತಿದರು, ಮೋಸ, ಆಲಿಂಗನೆ, ಎಸೆತ, ಮುನ್ನಡೆ, ಹಿಂತಿರುಗು—ಈ ಎಲ್ಲ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಿದರು. ಎತ್ತುವುದು, ಎಬ್ಬಿಸುವುದು, ಕಂಪಿಸುವುದು, ಹಿಡಿಯುವುದು—ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಈ ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಅತಿಯಾದ ಅನ್ಯಾಯ! ರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇಂತಹ ಬಲ-ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!" "ಈ ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳು ವಜ್ರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ದೇಹ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವರು; ಆದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕರು, ನಾಜೂಕು, ಪೂರ್ಣ ಯುವಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ." "ಈ ಸಭೆಗೆ ಧರ್ಮದ ಭಂಗ ಆಗುವುದು ಖಚಿತ; ಅಧರ್ಮ ಉಂಟಾದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬಾರದು." "ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಸಭೆಯ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಮಾತಾಡಲಿ, ಮೌನವಾಗಿರಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.