ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆ ಮಹಿಳೆಯನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಸುಂದರವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಬಲರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಆಕೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟನು. "ಓ ಸುಂದರ ಭ್ರೂವಳೇ, ಪುರುಷರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವಳೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ನಾನು ಬರುವೆನು. ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಯಾತ್ರಿಕರು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗುವೆವು," ಎಂದು ಮನೋಹರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಕೃಷ್ಣನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು, ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು. ಜನರು ಬೇಡಲ, ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳು ಮುಂತಾದ ಬಗೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅಷ್ಟು ಉಚ್ಛ್ವಾಸಗೊಂಡರು, ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ, ಕೂದಲು, ಬಳೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸಡಿಲವಾಗಿ ಬಿದ್ದವು; ಅವರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಂತೆ ತಾವು ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆ ನಂತರ, ಅಚ್ಯುತನು ನಗರದ ಜನರಿಗೆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯ ಧನುಸ್ಸು ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅನೇಕ ರಕ್ಷಕರು ಅದರ ಬಳಿ ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ರಕ್ಷಕರು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲದಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಬಲ ಹಸ್ತದಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಆ ನಂತರ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುರಿದನು, ಗಜವು ಉಪ್ಪುಮಣಿಯ ಕಂಬವನ್ನು ಮುರಿಸುವಂತೆ. ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವ ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿತು; ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದನು. ಅನಂತರ, ಕೋಪಗೊಂಡ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು "ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿ! ಕೊಲ್ಲಿ!" ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಲ್ಲಲು ಧಾವಿಸಿದರು. ಅವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಕೋಪಗೊಂಡರು; ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಬಳಗವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಕಂಸನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ತೊರೆದು, ನಗರದ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುತ್ತಾಡಿದರು. ನಗರವಾಸಿಗಳು ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಶೌರ್ಯ, ಪ್ರಭೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು; ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು, ಗೋಪಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ತಮ್ಮ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಮುಕುಂದನಿಂದ ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯದಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಇತರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸಿದಳು. ಅವರು ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ನಂತರ, ಹಾಲುಮಿಶ್ರಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಕಂಸನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಳೆದರು. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಂಸನು ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದ ಸುದ್ದಿ, ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರ ಸಂಹಾರ, ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಮನ ಅದ್ಭುತ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡನು. ಅವನಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಾರದಿದ್ದು, ಭಯದಿಂದ, ದುಷ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಲುಷಿತಗೊಂಡಿತು. ಅವನು ಜೀವಂತ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಿತ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು, ಅವನ ಮರಣ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ತಲೆಯು ಕಾಣಿಸದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ತಲೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ದ್ವೇಷದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡವು. ಅವನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಹೋಳುಗಳು ಕಂಡವು, ತನ್ನ ಉಸಿರನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಕಾಣಿಸಿತು, ತನ್ನ ಪಾದದ ಗುರುತುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೃತರನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದನು, ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಏರಿದನು, ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು, ನಲದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದನು, ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಲಿಪ್ತಗೊಂಡನು, ಮತ್ತು ನಗ್ನವಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಕನಸು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅಪಶಕುನಗಳಿಂದ, ಮರಣದ ಭಯದಿಂದ, ಅವನು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಾಗದೆ, ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದು, ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಾಗ, ಕಂಸನು ದೊಡ್ಡ ಕುಸ್ತಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದನು. ಜನರು ಕುಸ್ತಿ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಅಲಂಕೃತಗೊಳಿಸಿದರು, ಡ್ರಮ್ ಮತ್ತು ತುರಿ ಬಾರಿಸಿದವು, ವೇದಿಕೆಗಳು ಹಾರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ತೊರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡವು. ನಗರವಾಸಿಗಳು, ಗ್ರಾಮವಾಸಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಾನುಸಾರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು. ಕಂಸನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ರಾಜರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯದಿಂದ ಇದ್ದನು. ತುರಿ ಮತ್ತು ಡ್ರಮ್ ಬಾರಿಸಿದಾಗ, ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು, ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡು, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಕೂಟ, ಶಾಲ ಮತ್ತು ತೋಷಲಾ ವೇದಿಕೆಗೆ ಹತ್ತಿದರು, ಸಿಹಿ ಸಂಗೀತದಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡು. ನಂದನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಗೋಪಗಳು, ಭೋಜರಾಜನ ಆಮಂತ್ರಣದಿಂದ, ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ದಶಮ ಸ್ಕಂಧದ 'ಕುಸ್ತಿ ವೇದಿಕೆಯ ವರ್ಣನೆ' ಎಂಬ ನಾಲ್ವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ, ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸುವವನೇ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕುಸ್ತಿ ಡ್ರಮ್‌ಗಳ ಘನ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೋಡಲು ಹಬ್ಬದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದರು." ಅವರು ವೇದಿಕೆಯ ಪ್ರವೇಶದ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಗಜವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಂತೆ ಕಂಡನು, ಗಜಪಾಲನು ಅದನ್ನು ಪ್ರಚೋದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಶೌರಿ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಬೆಲ್ಟ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕುರುಳೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಗುಡುಗು ಶಬ್ದದಂತೆ ಗಜಪಾಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಗಜಪಾಲನೇ, ನಮ್ಮಿಗೆ ದಾರಿ ಕೊಡು, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗಜವನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು." ಈ ರೀತಿ ದೂಷಣೆ ಪಡೆದ ಗಜಪಾಲನು, ಕೋಪದಿಂದ, ಆ ಭಯಾನಕ ಗಜವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಆ ಗಜವು ಯಮದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಗಜವು ಭಾರಿ ವೇಗದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಡಿದಿತು; ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಗಜದ ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹೋದನು. ಕೋಪದಿಂದ ಗಜವು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಘಮವನ್ನು ಕೇಶವನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿತು, ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ತಾಕಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಗಜದ ಬಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರಕ್ಕೆ ಎಳೆದನು, ಗರುಡನು ನಾಗವನ್ನು ಆಟದಂತೆ ಎಳೆಯುವಂತೆ. ಅಚ್ಯುತನು ಗಜವನ್ನು ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕರುವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಎದುರಾಗಿ ಹೋದ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಹಸ್ತದಿಂದ ಗಜವನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅದು ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ತಾಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಗಜವು ನೆಲದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಆಟದಂತೆ, ತಾನು ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ತನ್ನ ದಂತಗಳಿಂದ ತಾಕಿತು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಮಥುರಾ ಪ್ರವೇಶ, ಕುಸ್ತಿ ಹಬ್ಬ, ಮತ್ತು ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಗಜದ ಸಂಹಾರವು ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ಉಳಿದವು.