ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಥುರಾ ನಗರವು ಹಬ್ಬದ ಉತ್ಸವದಂತೆ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಜಾಲಿಗಳ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ನೆಲಗಳು ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಮತ್ತು ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಬೀದಿಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ಚೌಕಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು, ಚಂದನದ ಪುಡಿ, ಅಕ್ಕಿ ಹಿತ್ತಲಿನ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಮನೆಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಒಳಗಡೆಗಳು ಸೊಗಸಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು—ಹಾಲು, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿಸಲಾದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಡಗಳು, ಹೂವಿನ ಸಾಲುಗಳು, ದೀಪಗಳು, ತಾಜಾ ಎಲೆಗಳು, ಬಾಳೆ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಹಾಗೂ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಹಾರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ—ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಯಸಿ, ಆತುರದಿಂದ ಮನೆಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಏರಿದರು. ಯಾರೋ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕದೆ ಬರುವಂತಾಯಿತು; ಯಾರೋ ಸಿದ್ಧರಾಗದೆ, ಒಂದೇ ಕಿವೋಲೆ ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಪಾದದಾಲ anklet ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಜನ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಕೆಲವರು ಊಟವನ್ನು ಮುಗಿಸದೆ, ಹಬ್ಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮಗುಗಳನ್ನು ಉಗಿಯಿಸದೆ ತೊರೆಯಿಟ್ಟು, ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದವರು ಕೂಡ ಹೊರಟರು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಧೈರ್ಯಮಯ ಆಟವಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಹಸಿವಾದ ನಗುಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು. ಹೆಮ್ಮೆಯ ಗಜದಂತೆ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿದನು. ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿದಾಗ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಯು ಜಾಗೃತವಾಯಿತು. ಅವರು ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ ಆ ಆನಂದ ರೂಪವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವರ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯಿದರು. ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮುಖವನ್ನೆದ್ದು, ಮನೆಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಏರಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆ ಶುಭ ಹೂಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಮೊಸರು, ಅಕ್ಕಿ, ನೀರಿನ ಕುಂಡಗಳು, ಹೂ ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ನಗರದ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ ಗೋಕುಲದ ಮಹಿಳೆಯರು! ಆ ಮಹಾ ಉತ್ಸವ ರೂಪಿಯಾದ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಲು ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರಕಿದೆ!" ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು, ಗದೆಯ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ, ಒಬ್ಬ ಧೋಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಸುಂದರ, ಶುದ್ಧ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಓ ಸಜ್ಜನ, ನಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ; ನಾವು ಅರ್ಹರು. ನೀವು ನೀಡಿದರೆ, ನಿಮಗೆ ಮಹೋನ್ನತ ಫಲ ದೊರಕುವುದು." ಆಗ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪದ ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದರೂ, ರಾಜನ ಸೇವಕ, ಧೋಬಿ, ಗರ್ವದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕಾಡು ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ; ನೀವೇಕೆ ರಾಜನ ಸ್ವತ್ತು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ?" "ಶೀಘ್ರ ಹೋಗಿ, ಮಕ್ಕಳೇ! ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಡಿ; ಬದುಕಲು ಬಯಸಿದರೆ. ರಾಜ ಮನೆಯವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ, ಕೊಂದು, ದೋಚುತ್ತಾರೆ." ಅವನ ಹೀಗಾದ ಗರ್ವದಿಂದ, ದೇವಕಿ ಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೈಯಿಂದ ಧೋಬಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು. ಧೋಬಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಸಹಾಯಕರೂ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು; ಅಚ್ಯುತನು ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣ ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಉಳಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಗೋಕುಲದ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು, ಕೆಲವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟರು. ಆಗ, ಒಬ್ಬ ಹೊಲಗಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ, ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿನ್ಯಾಸದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನು ವಿವಿಧ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಯುವ ಗಜಗಳಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಶ್ಯಾಮ, ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿ, ಹಬ್ಬದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ಭಗವಂತನು ಆ ಹೊಲಗಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಸಮಾನತೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಾಗ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸ್ಮೃತಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಅನಂತರ, ಅವರು ಸುದಾಮಾ ಹೂಗಾರನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಸುದಾಮನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ನೆಲದವರೆಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು, ಆಸನ, ಪಾದಯೋಜನೆಗಾಗಿ ನೀರು, ಸಮರ್ಪಣೆಗಳು, ಹೂ ಹಾರಗಳು, ವಾಳೆ, ಸುಗಂಧ ಲೇಪನಗಳಿಂದ, ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸುದಾಮನು ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಭುಗಳು, ನನ್ನ ಜನ್ಮಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ; ನನ್ನ ವಂಶ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ." "ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮ ಕಾರಣ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗಶಃ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀರಿ." "ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಎಂದೂ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೂ, ನೀವು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೂ." "ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ—ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆದೇಶ ಪಡೆಯುವುದು ಮಾನವನಿಗೆ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹ." ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ಸುದಾಮನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉತ್ತಮ, ಸುಗಂಧ ಹೂಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು. ಆ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ಸುದಾಮನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅವನು ನಿರಂತರ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿ, ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಮ ದಯೆ ಇಚ್ಛಿಸಿದನು. ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ಆ ವರಗಳನ್ನು, ವಂಶದ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ದೀರ್ಘಾಯು, ಕೀರ್ತಿ, ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಇಂತಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ "ನಗರ ಪ್ರವೇಶ" ಎಂಬ ಐವತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಅನಂತರ, ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಮುಂದೆ, ಕುಬ್ಜೆಗೆ ಅನುಗ್ರಹ, ಬಾಣ ಮುರಿಯುವುದು, ಕುಸ್ತಿ ಅಂಗಳ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ನಡೆಯಿತು." ಈಗ, ಮಾಧವನು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸುಂದರ ಮುಖದ ಯುವತಿ, ಕುಬ್ಜೆ, ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಗೂ ಮಾತು ಆಡಿದನು. "ಯಾರು ನೀನು, ಸುಂದರಿ? ಈ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನ ಏನು? ಯಾರ ಸೇವೆಗಾರ್ತಿ ನೀನು? ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು. ಈ ಉತ್ತಮ ಲೇಪನವನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚು; ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಶೀಘ್ರವೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ." ಸೈರಂಧ್ರಿ, "ನಾನು ಕಂಸನ ಅನುಮೋದಿತ ದಾಸಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ತ್ರಿವಕ್ರಾ. ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದು; ಇದು ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಬಹು ಪ್ರಿಯ. ನೀವು ಇಬ್ಬರ ಹೊರತು, ಇನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯ?" ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯ, ಹಾಸ್ಯ, ಮಧುರ ಮಾತು, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಲೇಪನವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹಚ್ಚಿದಳು. ಆ ಲೇಪನದಿಂದ ಅವರ ರೂಪ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ, ವಿಭಿನ್ನ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು. ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕುಬ್ಜೆಯ ಹಂಚು ತಿದ್ದುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು; ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವುದರಿಂದ ದೊರಕುವ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸಲು. ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಕೆಯ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕೈಯಿಂದ ಮೂಗನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆಕೆಯ ದೇಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಆಕೆಯ ದೇಹ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ, ವಿಶಾಲ ಹಿಪ್ಸು, ಭರಿತ ಸ್ತನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮುಕುಂದನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪರಮ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತಳಾಯಿತು. ಸುಂದರ ಸ್ವರೂಪ, ಗುಣ, ದಾನಶೀಲತೆ ಹೊಂದಿದ ಆಕೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲ್ಛಲ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಜಾಗೃತವಾದ ಕಾಮದಿಂದ, ಕೇಶವನಿಗೆ ಮಾತು ಆಡಲು ಮುಂದಾಯಿತು.