ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಳ್ಳಿಯವರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸೇರಿ, ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ನಡುವೆ, ನಂದ ಮತ್ತು ಗೋಪರು ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ನಗರದ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಿಗೆ ಬಂದು, ಆತುರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಕ್ರೂರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ, ಅವರ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಹಸಿವಾದ ನಗೆಯಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರಥದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ನಗರ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ನಂತರ ನಗರ ನೋಡಲು ಬರುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ವಿನಯದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, "ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ತೊರೆದಿರಬೇಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತನು, ನೀವು ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು," ಎಂದನು. "ಆಚ್ಯುತ, ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ; ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ. ಅದರ ಶುದ್ಧತೆಗೆ, ಪಿತೃಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ." "ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ನಂತರ ಮಹಾಬಲಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಿಮ್ಮ ಪಾದತೊಳೆದ ನೀರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿತು; ಶಿವನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಇಟ್ಟನು, ಸಾಗರ ಪುತ್ರರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದರು." "ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆ ಪವಿತ್ರ. ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಉತ್ತಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತ, ನಾರಾಯಣ, ನಿಮಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು, "ನobleರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು. ದುಷ್ಟ ಯದುರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಪ್ರಭುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಕ್ರೂರನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯಿದ್ದರೂ, ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ, ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಗೋಪರು, ನಗರವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ, ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದರು: ಹಗುರವಾದ ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಬೃಹತ್ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ತಾಮ್ರದಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ಗೋಡೆಗಳು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಆಳವಾದ ಹಳ್ಳಗಳು, ಉದ್ಯಾನವನಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ತೋಟಗಳು ನಗರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಬಂಗಾರದ ಗೋಪುರಗಳು, ಬಲ್ಕಣಿಗಳು, ಸಭಾಂಗಣಗಳ ಸಾಲುಗಳು, ಭವ್ಯ ಮಂದಿರಗಳು, ಬೆರಿಲ್, ವಜ್ರ, ನಿಲ್ವಣ, ಪವಿತ್ರ ಮುತ್ತು, ಪಚ್ಚೆ, ಹಳದಿ ಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ವೇದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಜಾಲದ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ನೆಲಗಳು, ಪಾರಿವಾಳ ಮತ್ತು ನವಿಲುಗಳ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಬೀದಿಗಳು, ಮಾರ್ಕೆಟ್, ಚೌಕಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಳಾಗಿ, ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು, ಚಂದನ ಪುಡಿ, ಅಕ್ಕದ دانೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳು ದಹಿ, ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಡಗಳು, ಹೂವಿನ ಸಾಲುಗಳು, ದೀಪಗಳು, ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು, ಬಾಳೆ ಮರಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಬಟ್ಟೆ ಹಾರಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಕೆಲವರು ಆತುರದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಕೆಲವರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡದೆ, ಯಾರೋ ಒಂದು ಕಿವಿಗೋ, ಒಂದು ಕಾಲಿಗೋ ಆಭರಣ ಹಾಕಿದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಂಜನ ಹಾಕಿದರು. ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಬಿಡಿಸಿ, ಹಬ್ಬದ ಕಾರ್ಯ ತೊರೆದು, ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದರು; ಕೆಲವರು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲೇ ಬಿಡಿಸಿ, ಹೊರಟರು—even ತಾಯಂದಿರೂ. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಧೈರ್ಯಪೂರ್ಣ ಚಪಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೃದು ನಗೆಯಿಂದ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದ್ದನು; ಅವನು ಗರ್ವಿತವಾದ ಮತ್ತೆಯ ಆನೆಯಂತೆ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು, ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿ, ಅವನು ನಗುತ್ತಿರುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗರ್ವವು ಎದ್ದು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ಆನಂದದ ರೂಪವನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದರು; ಅವರ ಚರ್ಮವು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕುಸುಮಿತವಾಗಿತ್ತು, ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಹರ್ಷಪೂರ್ಣ ಮುಖದಿಂದ ಮನೆಗಳ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆ ಶುಭ ಹೂಗಳು ಸುರಿದರು. ಹರ್ಷದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ದಹಿ, ಅಕ್ಕ, ನೀರಿನ ಕುಂಡಗಳು, ಹೂಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ನಗರದವರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಈ ಗೋಪಿಯರು ಯಾವ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು? ಮಾನವ ಲೋಕದ ಮಹಾ ಹಬ್ಬವಾದ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರಕಿತು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು, ಗದಾ ಎಂಬ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ಧೋಬಿಯನ್ನು, ಬಣ್ಣಗಾರನನ್ನು ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು. "ಓ ಸಜ್ಜನನೆ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು; ನಾವು ಅರ್ಹರು. ಕೊಟ್ಟರೆ ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಕೇಳಿದ ರಾಜನ ಸೇವಕನು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕಾಡು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ; ನೀವು ರಾಜದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?" "ಶೀಘ್ರ ಹೋಗಿ, ಮಕ್ಕಳೇ; ಜೀವಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಡಿ. ರಾಜದ ಮನೆಗಳು ಗರ್ವದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ, ಕೊಂದು, ದೋಚುತ್ತವೆ." ಅವನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ, ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದರು. ಅವನ ಸಹಾಯಕರೆಲ್ಲಾ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರು; ಆಚ್ಯುತನು ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಉಳಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಗೋಪರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು, ಕೆಲವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟರು. ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಶಿಲ್ಪಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇವರಿಗೆ ತಯಾರಿಸಿತು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನು ವಿಭಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಯುವ ಆನೆಗಳಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿ, ಒಬ್ಬ ಕಪ್ಪು, ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಭು ಆ ಶಿಲ್ಪಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪ, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶಕ್ತಿಯು, ಸ್ಮೃತಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಸುದಾಮಾ ಎಂಬ ಹಾರಗಾರನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು; ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿದನು. ಅವನು ಆಸನಗಳನ್ನು, ಪಾದ ತೊಳೆಯಲು ನೀರು, ಅರ್ಪಣೆಗಳು, ಹೂ ಹಾರಗಳು, ಪಾನ, ಅಲಂಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಗೌರವಗಳಿಂದ, ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆ ಪೂಜಿಸಿದನು. "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನನ್ನ ಜನ್ಮಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ, ವಂಶ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು. "ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮ ಕಾರಣ, ಲೋಕದ ಹಿತ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಭಾಗಶಃ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ." "ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲ, ಲೋಕದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳು; ನೀವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೂ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ ಸಮಾನ," ಎಂದು ಸುದಾಮಾ ಹೇಳಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಮಥುರಾ ಪ್ರವೇಶವು, ಅವರ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪ, ಭಕ್ತರ ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತು ನಗರವಾಸಿಗಳ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪಾವನಗೊಂಡಿತು.