ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: "ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿದೆ? ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಎಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ!" ಶ್ರೀ ಅಕ್ರೂರನು ವಿನಯದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇವೆ, ಪ್ರಪಂಚದ ಆತ್ಮನಾದ ನೀನು. ನಾನು ಏನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ? ಆದರೆ ನಾನೇನು ನೋಡಿದ್ದರೂ, ಅದು ನನಗೆ ಹೊಸದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ." ಅಕ್ರೂರನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು: "ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ನೀನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ." ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಗಾಂದಿನಿಯ ಮಗ ಅಕ್ರೂರನು ರಥವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿ, ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಮಥುರೆಗೆ ತರುವುದು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜನಾದ ನೀನು ಕೇಳು, ಹಳ್ಳಿಯವರು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತಮಗೆ ತಮಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದಾದಾಗ, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ನಂದ ಮತ್ತು ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ, ಮಥುರೆಯ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಮುಖದಲ್ಲೇ ಮೃದುವಾಗಿ ನಗಿದರು. "ನೀನು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಉಳಿದು, ನಂತರ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು. ಶ್ರೀ ಅಕ್ರೂರನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು: "ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಇಲ್ಲದೆ ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಡಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತನು, ನೀವು ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಿರಿ." "ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸೋಣ, ಅಚ್ಯುತಾ, ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ." "ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ; ಅದರ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳ ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತೃಪ್ತಿ ಪಡಲಾರರು." "ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ಬಲಿ ಮಹಾನ್, ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದನು." "ನಿಮ್ಮ ಪಾದತೊಳೆದ ನೀರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿತು; ಶಿವನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು, ಮತ್ತು ಸಾಗರ ಪುತ್ರರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರು." "ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿ ಪವಿತ್ರ, ಯದುವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಉತ್ತಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ನಾರಾಯಣ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಭಗವಂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ, ಮಹಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ದುಷ್ಟ ಯದುವ ರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತೇನೆ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: "ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಕ್ರೂರನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಇದ್ದರೂ, ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಸನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು." ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು, ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪರು ನಗರವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಆ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದರು: ಗಗನಚುಂಬಿ ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಗೇಟ್‌ಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ತಾಮ್ರದ ಗೋಡೆಗಳು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಆಳವಾದ ಹಳ್ಳಗಳು, ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ಗಿಡಗಳು—all enhancing its beauty. ನಗರು ಚಿನ್ನದ ಗೋಪುರಗಳು, ಬಾಲ್ಕನಿಗಳು, ಸಭಾಂಗಣಗಳ ಸಾಲುಗಳು, ಭವನಗಳು, ಬೆರಿಲ್, ವಜ್ರ, ನಿಲವಣ, ಪಚ್ಚೆ, ಮುತ್ತು, ಹಿಂಡೋಳ, ಹಸಿರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅಲತರಗಳು, ಸ್ತಂಭಗಳು, ವೇದಿಗಳು—all shining splendidly. ಜಾಲದ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ನೆಲ—all filled with pigeons and peacocks. ಬೀದಿಗಳು, ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗಳು, ಚೌಕಗಳು—all sprinkled with water, sandal powder, rice grains, and decorated with garlands. ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಮನೆಗಳು—curd and sandal paste applied to full pots, flowers and lamps with tender leaves, plantain trees, colorful banners decorating everywhere. ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಭವನಗಳ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿತು. ಕೆಲವರು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ; ಕೆಲವರು ಅರ್ಧವಷ್ಟೇ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಕಿವೋಲೆ ಅಥವಾ ಪಾದಕಟ್ಟನ್ನು ಹಾಕಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಜನ ಹಾಕಿದರು. ಕೆಲವರು ಊಟವನ್ನು ಮುಗಿಸದೆ, ಹಬ್ಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೆ ಬಂದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ತಾಯಿ ಕೂಡ ಹೊರಬಂದರು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಧೈರ್ಯವಿರುವ ಕ್ರೀಡಾ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಮೃದು ನಗೆಯಿಂದ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು; ಗರ್ಜಿಸುವ ಗಜದಂತೆ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ, ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು, ಅವನ ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಯು ಜಾಗೃತವಾಯಿತು; ಆನಂದದ ರೂಪವಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ರೋಮಾಂಚನೆ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷ, ಭವನಗಳ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆ ಹಾರೈಸಿದ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ದ curd, ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ, ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆ, ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ನಗರದ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ಅಯ್ಯೋ, ಗೋಪ ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು, ಅವರು ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಮಾನವ ಲೋಕದ ಮಹಾ ಹಬ್ಬ!" ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗದಾ ಎಂಬ ಅಣ್ಣನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಒಬ್ಬ ಧೋಬಿಯನ್ನು, ಬಣ್ಣಗಾರನನ್ನು ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಚೆನ್ನಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು. "ಓ ಸಜ್ಜನ, ನಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು; ನಾವು ಯೋಗ್ಯರು; ಕೊಟ್ಟರೆ ನೀನು ಪರಮ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಳಿದರು. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನ ಸೇವಕ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಅವಮಾನದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನೊಬ್ಬನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾಡು, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ; ನೀನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ರಾಜನ ಸೊತ್ತನ್ನು ಏಕೆ ಬಯಸುತ್ತೀ?" "ಬೇಗ ಹೋಗು, ಮಕ್ಕಳೇ! ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಡ, ಬದುಕು ಬಯಸಿದರೆ. ರಾಜ ಮನೆಗಳು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ, ದೋಚುತ್ತಾರೆ." ಅವನ ಈ ಗರ್ವಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೈಯಿಂದ ಧೋಬಿಯ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹಾಯಕರೂ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಓಡಿದರು; ಅಚ್ಯುತನು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಉಳಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಗೋಪರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಕೆಲವು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟರು. ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಹೊಲಗಾರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳ, ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನು ಆ ವಿಭಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಯುವ ಗಜಗಳಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿ, ಒಬ್ಬ ಕಪ್ಪು, ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಗವಂತನು ಹೊಲಗಾರನಿಗೆ ತನ್ನಂತ ರೂಪ, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಬಲ, ಸ್ಮೃತಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಂತರ, ಅವರು ಸುದಾಮನ ಮನೆಗೆ—ಹಾರಗಾರ—ಹೋದರು; ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ನೆಲದವರೆಗೆ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿದನು.