ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಕ್ರೂರನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, "ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಅಪಾರವಾದ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆಧಾರವಾಗಿರುವವನೇ, ಮಂದರಗಿರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದವನೇ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನೇ, ವರಾಹ ರೂಪದೇವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ನಂತರ, "ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಿಂಹರೂಪೀ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಿದ ವಾಮನ ರೂಪೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದನು. "ಭೃಗುಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರಿಗಳಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ, ರಘುವಂಶದಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮಚಂದ್ರ, ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. "ವಾಸುದೇವ, ಸಂಕರ್ಷಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರಾಧಿಪತಿಯಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದನು. "ದೈತ್ಯ ಹಾಗೂ ದಾನವರು ಮೋಹಿತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಶುದ್ಧಮೂರ್ತಿಯಾದ ಬುದ್ಧನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಧರ್ಮಿಗಳನ್ನೂ ದುಷ್ಟರನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವ ಕಲ್ಕಿರೂಪಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. "ಪ್ರಭು, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, 'ನಾನು', 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿವೆ," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ತಿಳಿಸಿದನು. "ನಾನು ಕೂಡ ದೇಹ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಧನ, ಬಂಧುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಕನಸಿನಂತೆ ಅಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದನು. "ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ನಾಶವಾಗುವ, ದುಃಖದ, ಅನಾತ್ಮ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದನು. "ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿರುವ ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೂರ್ಖನು ಮರೀಚಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ನಾನೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಾಯೆಯ ಹಿಂಬಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದನು. "ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗಾಗಲಿ, ಅಹಿತಕರರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಕಷ್ಟ. ನಾನು ಇಂತಹ ಪಾಪಾತ್ಮನಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜನ್ಮಮರಣಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು, ಭಗವಂತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. "ನಿರ್ಮಲ ಚೈತನ್ಯ ರೂಪಿಯಾದ, ಎಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಿತಿಗಳ ಕಾರಣವಾದ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಬ್ರಹ್ಮನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದನು. "ವಾಸುದೇವ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಹಾರಕನಾದವನೇ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಶರಣಾಗತರಾದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಥಮ ಭಾಗದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ನಾಲ್ವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ "ಅಕ್ರೂರನ ಸ್ತುತಿ" ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಶುಕಮುನಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದರು: ಅಕ್ರೂರನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಜಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ, ನಟನು ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಹಿಂಪಡೆಯುವನು. ಆ ದರ್ಶನ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಕ್ರೂರನು ವೇಗವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ತನ್ನ ಅಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ರಥದತ್ತ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, "ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಕ್ರೂರನು, "ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿವೆ, ಜಗದಾತ್ಮನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಅದ್ಭುತವನ್ನೂ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇವೆ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಬೇರೆ ಯಾವ ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಇಲ್ಲ," ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಗಾಂದಿನಿಪುತ್ರನಾದ ಅಕ್ರೂರನು ರಥವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿ, ದಿನಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಮಥುರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಊರಿನ ಜನರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸೇರಿ, ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಈ ನಡುವೆ, ನಂದನಾಯಕನಾದ ಬ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರು ಮಥುರೆಯ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ್ದು, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, "ನೀನು ರಥದೊಂದಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೂ, ಮನೆಗೂ ಮೊದಲು ಪ್ರವೇಶಿಸು. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಇರುತ್ತೇವೆ, ನಂತರ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, "ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಡಿ ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀವು ಭಕ್ತಪ್ರಿಯರು," ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು. "ಬನ್ನಿರಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ, ನನ್ನ ಮನೆಯೂ ಪಾವನವಾಗಲಿ, ಅಚ್ಯುತಾ, ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬನ್ನಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥರ ಮನೆಗಳು ಪಾವನವಾಗುತ್ತವೆ; ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು, ಹೋಮಾಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದನು. "ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ನೀರಿನಿಂದ ಮಹಾಬಲಿಯು ಮಹಿಮೆ ಪಡೆದನು, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ನಿಮ್ಮ ಪಾದತೀರ್ಥದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಪಾವನವಾದವು; ಶಿವನು ಅದನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು, ಸಾಗರಪುತ್ರರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು. ದೇವದೇವಾ, ಜಗದೀಶ್ವರಾ, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆ ಪಾವನವಾಗಿವೆ, ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುವ ನಾರಾಯಣಾ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಆಗ ಭಗವಂತನು, "ನಾನು ಮಹಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು. ದುಷ್ಟ ಯದುರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಕ್ರೂರನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಳವಳದಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಸನಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿ, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಂತರ, ಭಗವಂತ ಕೃಷ್ಣನು, ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ, ನಗರವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ಮಥುರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಮಥುರಾನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದನು—ಅದು ಹಿಮಕಂಚಿನಂತಹ ಎತ್ತರದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದ್ವಾರಗಳು, ತಾಮ್ರದ ಪ್ಲೇಟುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡ ಗೋಡೆಗಳು, ದಾಟಲಾಗದ ಆಳವಾದ ಹೊಳೆಗಳು, ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ವನಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಶಿಖರಗಳುಳ್ಳ ಅರಮನೆಗಳು, ಸಾಲುಸಾಲು ಸಭಾಭವನಗಳು, ಭವ್ಯಮನೆಗಳು, ಪಚ್ಚೆ, ವಜ್ರ, ಶುದ್ಧ ನೀಲಮಣಿ, ಪವಾಡೆ, ಮುತ್ತು, ಪಚ್ಚೆಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಲಸ್ಟ್ರೇಡ್‌ಗಳು, ವೇದಿಕೆಗಳು—all ಮಣಿಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಜಾಲಿಬಂದ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ನೆಲ—all ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದವು; ಬೀದಿಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ಸಂಧಿಗಳು—all ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಲಾಗಿ, ಹೂಮಾಲೆ, ಚಂದನ, ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಪ್ರವೇಶದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಮನೆಗಳು—all ಮೊಸರಿನಿಂದ, ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿಸಲಾದ ಪೂರ್ಣಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ, ಹೂಮಾಲೆಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ, ಚಿಗುರುವ ಕಂದಪತ್ರದ ದೀಪಗಳಿಂದ, ದಾಳಿಮರದ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ, ಹಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನಗರಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮನೆಮನೆಗಳಿಂದ ಓಡಿಬಂದು, ಉತ್ಸವಭಾವದಿಂದ ಮನೆ ಮೇಲ್ಮಹಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ ನಿಂತರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆತುರದಿಂದ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಧರಿಸದೆ ಬಂದರು, ಕೆಲವರು ಅರ್ಧಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಹೊರಬಂದರು, ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಕಿವಿಯೋಲೆಯನ್ನೋ, ಒಂದೇ ಪಾದಸರಣಿಯನ್ನೋ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಜನ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಯಾರಾದರೂ ಊಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಹಬ್ಬವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಸ್ನಾನವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಓಡಿಬಂದರು; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು, ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಾಲಿಸದೆ, ತಾಯಂದಿರೂ ಕೂಡ ಹೊರಬಂದರು. ಹೀಗೆ, ಅಕ್ರೂರನ ಭಕ್ತಿಸ್ತುತಿ, ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ, ಮಥುರಾನಗರ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ನಗರಸ್ಥ್ರೀಯರ ಆನಂದ—all ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಭಾವದಿಂದ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.