ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಕ್ರೂರನು ತಾನು ಕಂಡ ದರ್ಶನದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು. ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು—ಅವನ ತಲೆಗೆ ಕಿರೀಟ, ಕೈಗಳಿಗೆ ಕುಂಕುಮದ ಗಜಲುಗಳು, ಭುಜಬಂಧಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, কোমಲವಾದ ಉಡುಪು, ಹಾರಗಳು, ಕಾಲಿಗೆ ನೂಪುರುಗಳು, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕুণ್ಡಲಗಳು—all were shining with divine splendor. ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ কোমಲವಾದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯು ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿ, ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರ—all adorned his divine chest. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸುನಂದ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರಿಕರರು, ಸನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳು, ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಇದ್ದರು. ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ನಾರದ, ವಸು ಮುಂತಾದ ಭಕ್ತಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನನ್ನು ಶ್ರೀ (ಐಶ್ವರ್ಯ), ಪುಷ್ಟಿ (ಪೋಷಣೆ), ವಾಕ್ (ಮಾತು), ತೇಜಸ್ (ಪ್ರಭಾ), ಕೀರ್ತಿ (ಹೆಸರು), ತೃಪ್ತಿ (ಸಂತೋಷ), ಲಯ (ವಿಲಯ), ಜಯ (ವಿಜಯ), ಜ್ಞಾನ (ಬುದ್ಧಿ), ಅಜ್ಞಾನ (ಅವಿದ್ಯೆ), ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾಯೆ—all these served him as personifications. ಅಕ್ರೂರನು ಈ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಯ್ದನು. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ರೋಮಾಂಚನ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ತುಂಬಿದವು. ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಸದ್ಗುಣದಿಂದ, ಕಂಠವು ಗದ್ಗದಿತವಾಗಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ "ಅಕ್ರೂರನ ವಾಪಸಾಗು" ಎಂಬ ಒತ್ತತ್ತಮ ಮೂವತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅಕ್ರೂರನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು: "ನಾನಿನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನೇ ಸರ್ವಕಾರಣ, ಆದಿ, ಅವಿನಾಶಿ ಪುರುಷ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಪಂಚವಾಯಿತು. ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮೂಲ, ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವರ ವಿಷಯಗಳು, ದೇವತೆಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ, ಓ ಪ್ರಭು. ಆದರೂ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಇವು ನಿನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು 'ನಾನು' ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಜನನರಹಿತರೂ ಕೂಡ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಗುಣಾತೀತವಾದ ನಿನ್ನ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ದ್ವಿಜರು ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮೂರು ವಿಧದ ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳ ಮತ್ತು ಹೆಸರಿನ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ, ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೂಪವಾಗಿ ಇರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಶಿವಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಶಿವನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಗುರುಗಳ ಉಪದೇಶದಂತೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಭಕ್ತರೂ ಕೂಡ, ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆ ಇದ್ದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರಿನಂತೆ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನದಿಗಳು, ಮಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್—ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದ ಭಾಗಗಳು. ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಸ್ಥಾವರಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಕ್ಷಿ; ಈ ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹ, ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ದೇವತೆ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆ. ಅಗ್ನಿಯು ನಿನ್ನ ಬಾಯಾಗಿದ್ದು, ಭೂಮಿ ನಿನ್ನ ಕಾಲು, ಸೂರ್ಯನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಆಕಾಶ ನಿನ್ನ ನಾಭಿ, ರಥ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಕಿವಿ, ಸ್ವರ್ಗ ನಿನ್ನ ತಲೆ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು, ಸಾಗರಗಳು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ, ವಾಯು ನಿನ್ನ ಉಸಿರಾಟ, ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನ ಬಲವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಮರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ನಿನ್ನ ದೇಹದ ರೋಮ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲುಗಳು, ಮೋಡಗಳು ನಿನ್ನ ಎಲುಬು ಮತ್ತು ನೇಲುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ನಿನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಪಿಲುಕುವುದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ವೃಷಣವು ಮಳೆ, ಪುರುಷತ್ವವು ನಿನ್ನದು. ನಿನ್ನ ಅವಿನಾಶಿ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಓ ಪುರುಷ, ಲೋಕಗಳು, ಅವರ ಪಾಳಕರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಜಲಚರಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ, ಗಿಡುಗು ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಗೆ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೂ, ಆ ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಲೋಕಗಳು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತವೆ. ನೀನು ಆದಿ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯಜಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದವನು, ಅಶ್ವಮೂಖರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಧುಕೈಟಭರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ವಿಶಾಲಸ್ವರೂಪ, ಆಧಾರ, ಮಂದ್ರಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿದವನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ವರಾಹರೂಪ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅದ್ಭುತ ಸಿಂಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳಿದ ವಾಮನ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೃಗುಗಳ ನಾಯಕ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದವನು, ರಘುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಮರೂಪದಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಸುದೇವ, ಸಂಕರ್ಷಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಸಾತ್ವತಾಧಿಪ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬುದ್ಧರೂಪದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯ-ದಾನವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ ಶುದ್ಧಸ್ವರೂಪ, ಕಲ್ಕಿಯಾಗಿ ದುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ ರಾಜರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಕೂಡ ದೇಹ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಧನು, ಬಂಧು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ, ಕನಸಿನಂತೆ ಅಸತ್ಯವನ್ನೇ ನಿಜವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವಿರುದ್ಧ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ನಾಶವಾಗುವ, ನನ್ನಲ್ಲದ, ದುಃಖದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೂಢನು ಮರೀಚಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಮಿಥ್ಯಾಭ್ರಮೆಯನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕಾಮನೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಎಡೆಗಡೆ ಎಳೆದಾಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಾನು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸೇರಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಪ್ರಭು. ಜನ್ಮಮರಣ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು, ಕಮಲನಾಭಾ, ನಿನ್ನ ಯಥೋಚಿತ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾದಾಗಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಶುದ್ಧಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಸರ್ವನಿಶ್ಚಯದ ಕಾರಣ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನದ ಅಧಿಪತಿ, ಅನಂತಶಕ್ತಿಯ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಸುದೇವ, ಸರ್ವಸಂಹಾರಕಾರಕ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಶರಣಾದವನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಓ ಪ್ರಭು. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ "ಅಕ್ರೂರನ ಸ್ತುತಿ" ಎಂಬ ನಾಲ್ವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಕ್ರೂರನು ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ನಂತರ, ನಾಟಕಕಾರನು ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು.