ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಕ್ರೂರನು ದೇವರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪವು ಬಹು ದೀರ್ಘವಾದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಭುಜಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ವಿಶಾಲವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಶಂಖದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಕಂಠ, ಆಳವಾದ ನಾಭಿ, ಮತ್ತು কোমಲ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಂತೆ ಮಡಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಚರ್ಮದ ಮಡಿಲುಗಳಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಅವನ ಸೊಂಟಗಳು ಮತ್ತು ತೊಡೆಯುಗಳು ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು; ಕೈಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದವು; ಕಾಲುಗಳು ನಯವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಆಕಾರ ಪಡೆದಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಾಲು ಮುಳುಗುಗಳು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದವು, ನೇಲಿಗಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು; ಅವನ ಪಾದಗಳು ಒಂಬತ್ತು ಬೆರಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಂಗಳದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಿರೀಟ, ಬಲಯ, ಭುಜಬಂಧ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಕಟಿಬಂಧ, ಹಾರಗಳು, ಪಾದಸರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳು ಧರಿಸಲಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ ನಯವಾದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು; ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾನನಪೂಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸುನಂದ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಹಚರರು, ಸಂತಾನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರನಂತಹ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳು, ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ದ್ವಿಜರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ನಾರದ, ವಸು ಮತ್ತು ಇತರ ಭಕ್ತಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ, spotless ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೀ (ಐಶ್ವರ್ಯ), ಪುಷ್ಟಿ (ಪೋಷಣೆ), ವಾಣಿ, ತೇಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸು, ತೃಪ್ತಿ, ಲಯ, ವಿಜಯ, ಜ್ಞಾನ, ಅಜ್ಞಾನ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾಯೆ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಕಂಡ ಅಕ್ರೂರನು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಆನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವು ರೋಮಾಂಚಿತವಾಗಿ, ಹೃದಯವು ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಸತ್ಯಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಭಾವದಿಂದ, ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸತೊಡಗಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ‘ಅಕ್ರೂರನ ಪ್ರಯಾಣ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ನಂತರ ಅಕ್ರೂರನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸाष्टಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು: “ನೀನು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನಾದ ನಾರಾಯಣ, ಆದಿಪುರುಷ, ಅವಿನಾಶಿ; ನಿನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ಪೃಥ್ವಿ, ಜಲ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಈ ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮೂಲ, ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ, ಪ್ರಭು. ಆದರೂ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳು ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವಂತಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ‘ನಾನು’ ಅಲ್ಲದಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಅಜನು ಕೂಡ ಗುಣಾತೀತವಾದ ನಿನ್ನ ನಿಜ ರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲಾರನು. ಯೋಗಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಾಗಿ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾಗಿ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ತತ್ವವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ದ್ವಿಜರು ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮೂರು ವಿಧದ ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ, ನಾನಾ ರೂಪ ಮತ್ತು ಹೆಸರಿನ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ, ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಶಿವನು ಬೋಧಿಸಿದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಗುರುಗಳ ಉಪದೇಶದಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಿವರೂಪದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೂ ಸಹ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ಒಡೆಯನೇ. ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನದಿಗಳು, ಮಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಸತ್ತ್ವ, ರಜ, ತಮೋಗುಣಗಳೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು; ಈ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಗಳವರೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಾಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದೇವತೆ, ಮಾನವ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದ, ಅಸಂಗದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಭಗವಂತ, ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯೇ ಅಗ್ನಿ, ಪಾದಗಳೇ ಭೂಮಿ, ಕಣ್ಣೇ ಸೂರ್ಯ, ನಾಭಿಯೇ ಆಕಾಶ, ಹೃದಯವೇ ರಥ, ಕಿವಿಗಳೇ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಶಿರಸೇ ಸ್ವರ್ಗ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳೇ ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ, ವಾಯುವೇ ನಿನ್ನ ಉಸಿರು, ಶಕ್ತಿಯೇ ನಿನ್ನ ಬಲ. ಮರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ನಿನ್ನ ದೇಹದ ರೋಮ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಕೂದಲುಗಳೇ ಸಸ್ಯಗಳು, ಮೋಡಗಳೇ ನಿನ್ನ ಎಲುಬು ಮತ್ತು ನೇಲಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳೇ ನಿನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವುದು-ತೆರೆವು ದಿನ-ರಾತ್ರಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ವೃಷಣವೇ ಮಳೆ, ಪುರುಷತ್ವವೇ ನಿನ್ನ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ. ನಿನ್ನಲ್ಲೇ, ಅವಿನಾಶಿ ಆತ್ಮನಾದ ಪುರಷ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಹೇಗೆ ಜಲಜಂತುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಎಡಕಾಲುಗಳು ಅಂಜೂರದ ಮರದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ. ನೀನು ಲೀಲೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ, ಈ ಲೋಕಗಳು ಪಾವನವಾಗುತ್ತವೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆ. ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶದ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಮೀನುರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಶ್ವಮಸ್ತಕನಾದ ರೂಪಕ್ಕೂ, ದುಷ್ಟ ಮಾಧು-ಕೈಟಭರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನಾದ ನಿನಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಪಾರವಾದ ಆಧಾರಸ್ವರೂಪ, ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿದವ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಹರ್ಷದಾತನಾದ ವರಾಹರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅದ್ಭುತವಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದವ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಅಳಿದ ವಾಮನನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೃಗುಗಳ ಒಡೆಯ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವ, ರಘುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠ, ರಾವಣನ ಸಂಹಾರಕ ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಸುದೇವ, ಸಂಕರ್ಷಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಸಾತ್ವತಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೈತ್ಯ-ದಾನವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಯ ಬುದ್ಧರೂಪನಿಗೂ, ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕಲ್ಕಿರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ‘ನಾನು’, ‘ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಬರುತ್ತಿವೆ. ನಾನು ಕೂಡ ದೇಹ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಮನೆಗೆ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನೆ ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕನಸಿನಂತೆ ಇರುವ ಈ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವಿರೋಧಭಾವಗಳಿಂದ ಮಿದುಳು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ನಾಶವಾಗುವ, ಅನಾತ್ಮ, ದುಃಖಕರವಾದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಜ್ಞಾನಹೀನನು ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ನಾನು ಭ್ರಮೆಯನ್ನೇ ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಪರಾಧಿಯಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಾಮನೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದೆ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ನಾನು, ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇದನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಭು. ಜನ್ಮಮರಣದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು, ಕಮಲನಾಭನಾದ ನಿನ್ನ ಯಥೋಚಿತ ಆರಾಧನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಶುದ್ಧಚೈತನ್ಯ, ಎಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಿತಿಗಳ ಕಾರಣ, ಪುರುಷ-ಪ್ರಧಾನನಾಯಕ, ಅನಂತಶಕ್ತಿಯ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.