ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಂದನು ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆತನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವನ್ನು ಅಕ್ರೂರನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾರೈಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡನು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಯಜಮಾನನಾದ ಶ್ರೀಹರಿಯು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಾಗ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಆದರೆ, ರಾಜನೇ, ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದವರು ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆಯ ಭೋಜನದ ನಂತರ, ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಕಂಸನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಆನಂತರ ಶ್ರೀಭಗವಂತನು, “ಪ್ರಿಯ ಅಕ್ರೂರ, ಸುಸ್ವಾಗತ! ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭವಾಗಿರಲಿ. ನಿನ್ನ ಬಂಧು-ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಅವರಲ್ಲಿ ದುಃಖ-ಅನಾರೋಗ್ಯವಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. “ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವೇ ಈಗ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದೆ, ಕಂಸನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಳುವಾಗ ನಾನು ನಮ್ಮ ಹಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಕೇಳಬಹುದು?” ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. “ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಪೋಷಕರು ಎಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು! ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಅವರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೊಂದರು, ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟರು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಇವತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಹಾರೈಸಿದ್ದೆ. ಹೇಳು, ಪ್ರಿಯ ಅಕ್ರೂರ, ನೀನು ಬರುವ ಕಾರಣವೇನು?” ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಳಿದನು. ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಮಾಧವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು—ಯದುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ವೈರ, ಕಂಸನಿಗೆ ವಸುದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶ, ಮತ್ತು ನಾರದನು ಕಂಸನಿಗೆ ಅನಕದುಂಡುಭಿಯ ಪುತ್ರನ ಜನನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ತನ್ನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರಣವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು. ಅಕ್ರೂರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವರು, ನಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ನಂದನಿಗೆ ರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಆಗ ನಂದನು ಗೋಪರಿಗೆ, “ಎಲ್ಲ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಗಾಡಿಗಳನ್ನು ಜೂತ ಹಾಕಿ,” ಎಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು. “ನಾಳೆ ನಾವು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸೋಣ ಮತ್ತು ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡೋಣ; ಗ್ರಾಮಾಂತರದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ,” ಎಂದು ನಂದನು ತನ್ನ ವಸತಿಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದನು. ಕೆಲವರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಳವಳದಿಂದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತ ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕೆಲವರ ಉಡುಪು, ಬಂಗಡಿ, ಜಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಸುಳಿದಂತಾಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರು, ಜಗತ್ತಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಅರಿಯದೆ ತಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಂತಾಗಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಶೌರಿಯ ಸ್ಮಿತ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಮೂಢರಾಗಿದ್ದರು; ಅವನ ಮಧುರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವರು ಅವನ ನಡಿಗೆ, ಚಲನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ನಗುವು, ಕಣ್ಮುಚ್ಚು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಆಟವಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರು. ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ, ಅವರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: “ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ನಿರ್ದಯ! ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸ್ನೇಹ-ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಅವರ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವೆ. ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತಿದೆ. ನೀನು ನಮಗೆ ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆಯೆ—ಕಪ್ಪು ಕೂದಲಿನ ನಡುವೆ, ಸುಂದರ ಬಾಯಿ, ಉಬ್ಬಿದ ಮೂಗು, ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಗು—ಆಮೇಲೆ ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತೀಯೆ; ಇದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ. ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ! ನೀನು ನಮಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆಯೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ನಾವು ಮಧುವಿನ ಶತ್ರುವಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆವು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಕಂಡಿದ್ದೆವು. ನಂದನಂದನನು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಲ್ಲ. ಅವನು ನಮ್ಮ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ, ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಈಗ ಹೊಸ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ಅಹೋ, ಆ ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಈ ರಾತ್ರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಳೆದಿರಬೇಕು, ಅವರ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು, ಅವನ ನಗುವಿನ ಕಣ್ಮೆರವಿನಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮುಕುಂದನು ಅವರ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ವಶನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನವನಾದರೂ ಈಗ ಅವರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಳಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆಯೆ? ನಾವು ಮುಜುಗರದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಢರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದು ದಶಾರ್ಹ, ಭೋಜ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವೇ ಸರಿ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವರು ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಸುಂದರ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಇಂತಹ ನಿರ್ದಯನಿಗೆ ಕೊಡಿ! ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರ! ನಮ್ಮ ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸದೆ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ Krishnaನನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಹೃದಯ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ, ಅವನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಇತರರು ಅವನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗೋಪಗಳು, ಹಿರಿಯರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ವಿಧಿಯೇ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಹೋಗಿ ಮಾಧವನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟೋಣ! ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು, ಬಂಧುಗಳು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾವು ಮುಕುಂದನಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವೂ ಬೇರ್ಪಡಲಾಗದ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿವೆ. ನಾವು ಗೋಪಿಯರು, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಗುವು, ಮಧುರ ಮಾತುಗಳು, ಆಟದ ದೃಷ್ಠಿ, ಅಲಿಂಗನ, ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ಆನಂದ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಅನಂತ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಹೇಗೆ ದಾಟಬಹುದು? ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅನಂತನ ಸ್ನೇಹಿತನು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ, ಗೋಪಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಅವನ ಕೂದಲಿಗೆ ಎತ್ತುಕೊಂಡ ಧೂಳಿನೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಬಾಸುರಿಯನ್ನು ಊದುತ್ತಾ, ನಗುವಿನ ಕಣ್ಮೆರವಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾನೆ—ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು? ಶುಕನು ವಿವರಿಸಿದನು: ಈ ರೀತಿ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಿಚ್ಛೇದನದ ದುಃಖದಿಂದ ತಮ್ಮ ಮುಜುಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, “ಗೋವಿಂದ! ದಾಮೋದರ! ಮಾಧವ!” ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಅಳಿದರು. ಅವರು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಯಿತು. ಅಕ್ರೂರನು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ರಥವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ನಂದನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ, ಗೋಪಗಳು ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಭಗವಂತನಿಂದ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತರು. ಅವರು ಈ ರೀತಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು, “ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ದೂತರ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು. ರಥದ ಬಾವುಟ ಮತ್ತು ಧೂಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು, ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾದಂತೆ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು. ಗೋವಿಂದನು ಹಿಂತಿರುಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಅವರು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು. ರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಕ್ರೂರನೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಯಮುನಾನದ ಪವಿತ್ರ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಅವರು ಸ್ಪಟಿಕದಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಮರಗಳ ಗುಡ್ಡದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಅವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ರಥದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಯಮುನಾನದ ತಟದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.