ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತನ್ನ ವೈಭವ, ಪುಣ್ಯ, ತಪಸ್ಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ಯಾವ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ಯಾವ ಮಹಾದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇದುವರೆಗೆ? ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು?" ಎಂದು ಆತನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುತ್ತಾನೆ. "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಾಮ ಜಪಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರಕುವುದು ಹೇಗೆ ಅಪರೂಪವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನಗೆ ಈ ಭಾಗ್ಯ," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನನ್ನಂತಹ ಪಾತಕಿಗೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವೂ ಸಿಗದೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಲನದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವನೂ ಕೂಡ ಪಾರಾಗುವ ಭಾಗ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ." "ಇಂದು ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಜೀವಿತವು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಆತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತಸದಿಂದ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಇಂದು ಕಂಸನೇ ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅವತಾರವಾಗಿ ಬಂದ ಹರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನ ಪಾದನಖಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳೂ ದಾಟಲಾಗದ ಆಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದವು." "ಅವ ಪಾದಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಶಿವ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುವವು. ಅವು ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಚಿಹ್ನಿತವಾದವು, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವಾಗ ನಡೆಯುವವು," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ಕಾಣುವೆನು. ಅವನ ಕೆಂಪು ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಗುವಿನ ಚುರುಕು, ಸುಂದರವಾದ ಬಯಲು ಮೂಗು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಮೃಗಗಳು ಅವನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ಕೂದಲಿನ ಅಲಂಕಾರ—all these I shall behold. ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು," ಎಂದು ಆತನು ಆಶಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಭಗವಂತನು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ. ಅವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ," ಎಂದು ಆತನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅವನಿಗೆ ಅಹಂಕಾರವೂ, ದ್ವಂದ್ವವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ." "ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಅವನ ಗುಣ, ಅವನ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅವನ ಜನ್ಮ—all these remove all inauspiciousness, purify and sanctify the world. ಅವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವವರು ಜೀವಂತ ಶವಗಳೇ," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅವನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪಾವನ ಕೀರ್ತನೆ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಆತನು ಸಂತಸದಿಂದ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಇಂದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಾಣುವೆನು. ಅವನು ಮಹಾತ್ಮರ ಗಮ್ಯ, ಲೋಕಗುರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆನಂದ, ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಹಬ್ಬ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಇಚ್ಛಿತ ಆಲಯ. ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವೆನು," ಎಂದು ಆತನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಂತರ, ಅವನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವೆವು. ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವೆನು," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಬಹುಶಃ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಕಮಲಹಸ್ತವನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಬಹುದು. ಕಾಲಸರ್ಪದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಶರಣಾಗತರಾದವರಿಗೆ ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನಾದ ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸಬಹುದು," ಎಂದು ಆತನು ಆಶಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಮತ್ತು ಬಲಿಯು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅಥವಾ, ಅವನು ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ದಣಿವನ್ನು ತನ್ನ ಸುಗಂಧ ಹಸ್ತದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನೀಗಿಸಿದನು," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅಚ್ಯುತನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಶತ್ರುವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅವನು ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಹೊರಗಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವವನು," ಎಂದು ಆತನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಬಹುಶಃ ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ನಗುತ್ತಾ, ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಆಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆನು," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಂತರ, ನನ್ನ ಬಂಧು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತ, ನನ್ನ ಏಕೈಕ ದೇವತೆ, ತನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ಭುಜಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಂಧನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವನು," ಎಂದು ಆತನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಅವನ ಅಂಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ ನನಗೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆಗ, ಓ ಅಕ್ರೂರಾ, ಅವನು ನನಗೆ ಮಾತಾಡುವನು. ಆದರೆ ನಾವು ಮಾನವರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವನು ನಮಗೆ ಗೌರವ ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಆ ಜನ್ಮ ಧಿಕ್ಕಾರಾರ್ಹ," ಎಂದು ಆತನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅತಿ ಪ್ರಿಯವಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಶತ್ರುವೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾರನ್ನೂ ಅವನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಕಾಮಧೇನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದವರಿಗೆ ಫಲ ನೀಡುವಂತೆ, ಅವನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅಕ್ರೂರನು, ರಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅದು ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅಕ್ರೂರನು ಗೋಕುಲದ ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಕಿರೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ, ಕಮಲ, ಜವಳಿಕಾಳು, ಅಂಕುಶ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಸಂತೋಷ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ತುಂಬಿದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಆ ಪಾದಧೂಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, "ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಭಗವಂತನ ಪಾದಧೂಳಿ!" ಎಂದು ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲಾಭವೆಂದರೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಭಯ, ದುಃಖವನ್ನು ತೊರೆದುಹಾಕುವುದು. ಅದು ಹರಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯ. ಅಕ್ರೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರನ್ನು ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಹಸುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಂತರ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವಾಗ ನೋಡಿದನು. ಅವರು ಪೀತವಸ್ತ್ರ, ನೀಲವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ಯುವಕರು, ಒಬ್ಬನು ಗಂಭೀರ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಬಿಳುಪು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸೌಂದರ್ಯದ ಆಲಯ, ವಿಶಾಲವಾದ ಭುಜಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪ, ಯುವ ಗಜಗಳಂತೆ ಬಲ ಮತ್ತು ನಡಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಕಮಲ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು. ಅವರ ಕಟಾಕ್ಷಗಳು ಮೃದು, ನಗುವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅವರು ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಟವಾಡುವಲ್ಲಿ ಸುಂದರರು, ಕಂಠಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿದ್ದ ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರಗಳು—all these adorned them. ಅವರು ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂಲಕಾರಣರೂಪಿಯಾಗಿ, ಲೋಕಪಾಲಕರಾಗಿ, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ಅವತರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನು ಪಚ್ಚೆ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಥದಿಂದ ಓಡಿ ಇಳಿದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚ, ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಆಗ ಭಗವಂತನು, ರಥಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಇರುವ ಹಸ್ತದಿಂದ, ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯ. ಬಲರಾಮನು, ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನವನು, ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅವನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕ ಆಸನ ನೀಡಿದರು, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನ ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಅತಿಥಿಗೆ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಅವನ ದೇಹದ ದಣಿವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಧರ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದ ರಾಮನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸುಗಂಧ, ಹಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ನಂತರ ನಂದನು, ಅವನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ, "ಕಂಸನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತನಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸುಖದಿಂದ ಇದ್ದೀಯೋ ದಾಶಾರ್ಹ? ನಾವು ಕ್ರೂರ ಮಾಲಿಕನ ಕೆಳಗಿನ ಗೋವಾಲುಗಳಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. "ಅವನಂತಹ ದುಷ್ಟನು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರ ತಾಯಂದಿರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡಿ ಕೊಂದವನು, ಅವನಿರುವಾಗ ನಿನಗೂ ನಿನ್ನ ಜನಕ್ಕೂ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ನಂದನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಇಂತಿ, ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನದ ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯ, ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ, ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಮರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ದಿನ ಅಕ್ರೂರನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು.