ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವ್ಯೋಮಾಸುರ ಎಂಬ ಮಹಾ ದೈತ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಾರೀ ಆಗಿ, ತಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಲಾರದೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೋವಿನ ಹಂತಕ Vyomāsuraನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕೊಂದನು. ಅನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುರಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೋಪರನ್ನು ಬಹುಶ್ರಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು. ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ "ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧ" ಎಂಬ ತ್ರೈಯಸತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಂದನವರ ಗೋಕೂಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು: "ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ಯಾವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ? ಅಥವಾ ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿದ್ದೇನೆ? ಈ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಜಪಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಅಪರೂಪವೋ, ಹಾಗೆ." "ನನ್ನಂತಹ ಪಾತಕಿಗೆ ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ಸಿಗದೆ ಹೋದರೂ, ಕಾಲದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತಿರುವವನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಡ ತಲುಪುವಂತೆ, ನನಗೂ ದರ್ಶನ ದೊರಕಬಹುದು." "ಇಂದು ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟ ನಾಶವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜೀವನ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ, ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಇಂದು ಕಂಸನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನೆ, ನಾನು ಅವತಾರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹರಿಯ ಪದ್ಮಪಾದಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ; ಅವನ ನಖಗಳ ಪ್ರಕಾಶ ancientsಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿತ್ತು." "ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಶಿವ, ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು, ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಗಳು; ಅವನು ತನ್ನ ಸಖಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗೋಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪಾದಗಳು ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಗುಮದಿಂದ ಗುರುತುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ." "ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ; ಸುಂದರ ಗುಂಡುಗಳು, ನಾಕು, ನಗುವು, ಕೋಪಗಳಿರುವ ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿಗಳು, ಕೂದಲು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಅವನ ಸುತ್ತ ಹಿರಣ್ಯಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ." "ಈ ದಿನ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಿವೆ; ಅವನು ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಧರಿಸಿ, ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಸುಂದರತೆಗೆ ಆಧಾರ." "ಅವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಅಹಂಕಾರ-ದ್ವಂದ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ." "ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಗುಣ, ಕರ್ಮ, ಜನ್ಮದಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಅಶುಭವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ; ಜಗತ್ತನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಿರುವವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತೆ." "ಅವನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ; ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಸರ್ವಮಂಗಳ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ." "ಈ ದಿನ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ; ಮಹಾತ್ಮರ ಗುರಿ, ಗುರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆನಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ ಸ್ವರೂಪ; ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಪ್ರಭಾತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ." "ಅವನನ್ನು ನಾನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ, ಅವನ ಪಾದಗಳು ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವವು; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು ಕೂಡ." "ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಪದ್ಮಕೈಯನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಇಡುವನು; ಕಾಲಸರ್ಪದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಭಯರಹಿತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವನು." "ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಕೌಶಿಕ (ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ) ಮತ್ತು ಬಾಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಅಥವಾ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ದುನಾಯಿಯನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಸುಗಂಧಿತ ಕೈಯಿಂದ ದೂರಮಾಡಿದನು." "ಅಚ್ಯುತನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುವವನು, ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನೆಂದೂ ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ನೋಡಲಾರನು; ಅವನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ, ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವನು." "ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಅವನು ಕರುಣೆಯ ನಗುವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಿ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ, ನಾನು ಭಯರಹಿತ ಆನಂದವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ." "ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತ, ಬಂಧು, ದೇವತೆ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲಿ." "ನಾನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವಾಗ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಲಿ; ನಾವು ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೂ, ಅವನು ನಮಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಜನ್ಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಬೇಕು." "ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಿಲ್ಲ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ನೇಹಿತವಿಲ್ಲ, ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇಚ್ಛಾ ವೃಕ್ಷವು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಫಲ ನೀಡುವಂತೆ, ಅವನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನು, ಮೊದಲನೆಯವನು, ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಕಂಸನು ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಶ್ವಫಲ್ಕನ ಮಗ ಅಕ್ರೂರನು, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾ, ಗೋಕೂಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಇದು ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ. ಅವನು ಗೋವಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮುಕುಟಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಧೂಳನ್ನು, ಪದ್ಮ, ಜವ, ಅಂಕುಶದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಆನಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಆ ಪಾದ ಗುರುತುಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, "ಅಹ್! ಇದು ಭಗವಂತನ ಪಾದದ ಧೂಳು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ಗರ್ವ, ಭಯ, ದುಃಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಹರಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ದರ್ಶನ, ಶ್ರವಣ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ, ಗೋಮೆಣೆಯ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನು ಹಳದಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿದ್ದನು; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದ ಪದ್ಮಗಳಂತೆ. ಅವರು ಯುವಕರು, ಒಬ್ಬ ಕತ್ತಲೆ, ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿ; ಸುಂದರತೆಯ ಆಧಾರ, ಬೃಹತ್ ಭುಜಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖಗಳು, ಚಮತ್ಕೃತ ಸ್ವರೂಪ, ಯುವ ಆನೆಗಳ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಡೆಯು. ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಪದ್ಮಗಳ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಪಾದಗಳಿಂದ ವ್ರಜವನ್ನು ಆಲಂಕೃತಗೊಳಿಸಿದರು; ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ನಗುವಿನಿಂದ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅವರು ಆಟದಲ್ಲಿ ಕಿರಣ, ಹೂಮಾಲೆ, ಕಾಡಿನ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ದೇಹ sacred ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ, ಪವಿತ್ರ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿದ್ದವರು. ಅವರು ಮೂಲ ಪುರుషರು, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿಗಳು; ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾಗಗಳಿಂದ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದವರು. ಅವರು, ಎಮರಾಲ್ಡ್ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಬೆಳ್ಳಿ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು, ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ, ರಥದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಇಳಿದು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಪತನವಾದನು. ಅವನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಂಡು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚ, ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗದೆ, ಆನಂದದಿಂದ ತಡಕಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಭಗವಂತನು, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ರಥಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಹೊಂದಿದನು, ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡನು; ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು.