ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನನ್ಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಡೆಯುವ ಘಟನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೃತ ಪುತ್ರನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಗೃಹದಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವಕ್ಕೆ ತರುವ ಅಧ್ಬುತ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪುಂಡ್ರಕನ ವಧೆ, ಕಾಶಿ ನಗರವನ್ನು ದಹಿಸುವುದು, ದಂತವಕ್ರನ ನಾಶ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಿಶುಪಾಲನ ಮರಣ—all these divine acts performed by Krishna shine forth. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ, ಭಗವಾನ್ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವೀರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅವುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಕವಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭಕ್ತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈಗ, ಭಗವಾನ್ ಕಾಲರೂಪಿಯಾದ ಅವನು, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸೇನೆಗಳ ನಾಶವನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಭಗವಂತನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ, ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಯಾವ ಆಸೆಗಳೂ ವಿಫಲವಾಗದ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗದ, ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದ ಮೂಲವಾದ ಅವನನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸಮಸ್ತರ ಆಶ್ರಯವಾದ ಭಗವಂತ, ತನ್ನ ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಲೀಲೆಗೆ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಯದು, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನಗೆ. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾನುಭಾವ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹೊರಡಿದರು. ಆ ನಂತರ, ಗೋವಿಂದನು, ಕೇಶಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಧಿಸಿ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಗೋಕುಲದವರೊಡನೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಆರೈಸುತ್ತಾ ವ್ರಜದವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಗೋಪಗಳು ಹಸುಗಳನ್ನು ಪರ್ವತದ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಕಳ್ಳರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕರು ಎಂಬಂತೆ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮರೆಯಾಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಕಳ್ಳರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಗೋಪರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಕುರಿಗಳಾಗಿ—all played together, fearless and carefree. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯ ಪುತ್ತ್ರನಾದ ವ್ಯೋಮಾಸುರನು, ಮಾಯೆಯ ಮಾಸ್ಟರ್, ಗೋಪನಂತೆ ವೇಷಧರಿಸಿ, ಕುರಿಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ, ಕಳ್ಳರಾಗಿ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕರನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಆ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವರನ್ನು ಪರ್ವತ ಗುಹೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದು, ನಾಲ್ಕು-ಐದು ಜನರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಬಂಡೆಯಿಂದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವವನು, ವ್ಯೋಮಾಸುರನು ಗೋಪಗಳನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದಾಗ, ಸಿಂಹವು ಕರಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ವ್ಯೋಮಾಸುರನು ತನ್ನ ಮೂಲ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತಿಲ್ಲ. ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿಸಿದು, ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುರಿದು, ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧೆ ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮುದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಶುಕಮುನಿ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾರೆ: ಅಕ್ರೂರನು, ಜ್ಞಾನವಂತನು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಂದನವರ ಗೋಕುಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಕ್ರೂರನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು: ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೇನೆ, ಅಥವಾ ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿದ್ದೇನೆ? ಈ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ ಎಂದು ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸಿದನು, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ತನೆ ಅಪರೂಪವಾದಂತೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಪಾತಕಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಲದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವರು ದಡವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟವು ನಾಶವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜೀವನವು ಫಲವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ, ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ಕಂಸನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹರಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಅವತಾರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು, ಅವನ ಪಾದಗಳ ನಖಗಳು ಪುರಾತನರೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ಆ ಪಾದಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀ ದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಗಳು; ಅವು ಗೋಪಗಳೊಡನೆ ಜಂಗಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ, ಗೋಪಿಯರ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಗುರುತು ಹೊಂದಿವೆ. ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ಕಾಣಲಿದ್ದೇನೆ—ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಗಂಡುಗಳು, ಮೂಗು, ನಗುತ್ತಿರುವ, ಕಣ್ತುಂಬು ಕಿರಣಗಳು, ಕೆಂಪು ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಿಗುರು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿರುವ, ಸುತ್ತಲೂ ಹರಣಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವಂತೆ. ಬಹುಶಃ ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಲಿವೆ—ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಅವನು ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸುಂದರತೆಯ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ. ಅವನನ್ನು ನಾನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ದ್ವಂದ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸುವನು; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ಮನ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಶುಭ ಗುಣಗಳ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ, ಜನ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿವೆ; ಅವು ಅಶುಭವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ, ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು—ಮಹಾನ್ವಯದ ಗುರಿಯನ್ನು, ಗುರುವನ್ನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹರ್ಷವನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬವನ್ನು, ಶ್ರೀ ದೇವಿಯ ಆಶ್ರಯವಾದ ರೂಪವನ್ನು—ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಾಣಲಿದ್ದೇನೆ. ಆ ನಂತರ, ರಥದಿಂದ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಇಳಿದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುವನು, ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಾಗ; ಅವನು ಕಾಲರूपी ನಾಗದಿಂದ ಭಯಪಡುವವರಿಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕರು ಭಗವಂತನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಅಥವಾ, ಅವನು ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ದಣಿವನ್ನು ತನ್ನ ಸುಗಂಧದ ಕೈಯಿಂದ ತೊಡೆಯುವನು. ಅಚ್ಯುತನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನಗೆ ಶತ್ರುವಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನಾಗಿ, ಒಳಗೊಳಗೂ ಹೊರಗೊಳಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಬಹುಶಃ ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಾಗ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮೃದು, ನಗುತ್ತಿರುವ, ದಯಾಮಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಆಗ, ನನ್ನ ಪಾಪಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ. ಆ ನಂತರ, ನನ್ನ ಬಂಧು, ನನ್ನ ಒಡೆಯ, ನನ್ನ ದೇವತೆ, ಅವನು ತನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುವನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಂಧನವನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವಾಗ, ಅವನು ನನಗೆ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆಗ, "ಅಕ್ರೂರಾ, ನಾವು ಮಾನವರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನಮಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ—ಅವನಂತಹವನ ಜನ್ಮವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಧಿಕಾರಾರ್ಹ. ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ನೇಹಿತವಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ದ್ವೇಷಿತವಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿತವಿಲ್ಲ; ಆದರೂ, ಇಚ್ಛಾ ಮರವು ಹತ್ತಿದವರಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಅವನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಭಗವಂತ, ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಗೌರವಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ನಂತರ, ಕಂಸನು ತನ್ನ ಬಂಧುವರಿಗೆ ತರುವ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಅನನ್ಯ ಲೀಲೆಯು, ಭಕ್ತರ ಚಿಂತನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅವನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಪ್ರೀತಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.