ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಗಳ ಪಾವನ ಕಥನ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೇ ಭಯಭೀತರನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದ, ಕೇಶಿನೆಂಬ ಕುದುರೆ ರೂಪದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಕ್ರೀಡೆಯಂತೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆ ದೈತ್ಯನ ಗರ್ಜನೆಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು. ಇಂತಹ ಮಹಾಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಭಗವಂತನೇ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲನು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ, ದೇವರ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಪ್ರಭು, ನಾಳೆ ಅಥವಾ ಅದರ ನಂತರ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಮತ್ತಿತರ ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳು, ಮಹಾಕಾಯ ಹಸ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಕಂಸನ ಸಂಹಾರವನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಬಳಿಕ ಶಂಖ, ಯವನ, ಮುರ, ನರಕಾಸುರರ ಜಯದ ಕಥೆಗಳು, ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷದ ಅಪಹರಣ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ಸಂಹಾರ—all these heroic deeds will unfold before my eyes. ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಹಲವಾರು ವೀರ ಯುವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಪಬದ್ಧ ನರಿಗನ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಮಣಿಯ ಸಾಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿಕ್ಕುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೃತ ಪುತ್ರನನ್ನು ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವುದು—all these will happen by your grace. ಪೌಂಡ್ರಕನ ವಧೆ, ಕಾಶಿ ನಗರವನ್ನು ಸುಡುವುದು, ದಂತವಕ್ರನ ಸಂಹಾರ, ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಿಶುಪಾಲನ ಮರಣ—all these will be witnessed by me, O Lord. I shall see every one of your valorous deeds in Dwaraka, which are celebrated by poets on earth. ಈಗ, ನಾನು ಈ ಮಹಾಸೈನ್ಯಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಕೂಡ ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ರಥಿಸಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ—ಅವನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಸ್ವರೂಪಸ್ಥ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ತಾನೇ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮಾಯೆಗೆ ಅತೀತ, ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದ ಮೂಲಸ್ಥಾನ. ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಭಗವಂತನೇ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ, ನೀನು ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಲೀಲೆಗೆ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀ, ಯದು, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತ ವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹೀಗೆ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹರ್ಷಿ, ಯದುಕುಲದ ನಾಯಕ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಜಯಿಯಾಗಿರುವ ಗೋವಿಂದನು ಕೇಶಿಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೋಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ವ್ರಜವನ್ನು ಆನಂದಭರಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಗೋಪಾಲರು ಪರ್ವತದ ಕಡಿವಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಳ್ಳರು, ರಕ್ಷಕರು, ಕುರಿಗಳು ಎಂದು ವಿಭಜಿಸಿ, ಗಂಭೀರತೆ ಇಲ್ಲದೆ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಮಾಯೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯೋಮಾಸುರನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಗೋಪಾಲನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕುರಿಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ, ಕಳ್ಳರಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯತೊಡಗಿದನು. ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನು ಅವರನ್ನು ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿ, ನಾಲ್ಕು ಐದು ಜನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬಂಡೆಯಿಂದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಈದುತನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನೀಡುವವನು, ಆ ದೈತ್ಯನು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಿಂಹವು ಕೋಗಿಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ವ್ಯೋಮಾಸುರನು ತನ್ನ ನಿಜ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು—ಅವನ ದೇಹವು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಬೃಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆತನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲಾರದೆ, ಅವನು ಬಲವಂತದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ, ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುರಿದು, ಗೋಪಾಲರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲರು ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಬಳಿಕ, ಶುಕಮುನಿಯು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅಕ್ರೂರನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಂದನ ಗೋಕುಲದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಕ್ರೂರನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು: “ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನಾದರೂ ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಯಾವ ತಪಸ್ಸನ್ನಾದರೂ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಅಥವಾ ಯಾವ ಮಹಾದಾನವನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ಕಂಡು ಆನಂದಪಡುವಂತಾಗಿದ್ದೇನೆ? ಈ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಅಪರೂಪ, ಹೇಗೆಂದರೆ—ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಪದದ ಜಪ ಅಪರೂಪದಂತೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಪಾತಕಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಕಾಲನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರೂ ದಡವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟ ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆ, ಜೀವನ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ, ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪದಗಳನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಇಂದು ಕಂಸನೇ ನನಗೆ ಮಹೋಪಕಾರ ಮಾಡಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅವತಾರ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರಿಯ ದಿವ್ಯ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ—ಅವನ ಪಾದನಖಗಳ ಕಿರಣವು ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಯಾರಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿತ್ತು. ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು, ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ. ಇಂದು ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವೆನು—ಸುಂದರವಾದ ಕಪೋಳ, ನಾಸಾ, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಡನೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಮಲಾಕ್ಷಿ, ಕುಂದಲಿತ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಆವೃತ, ಸುತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಹರಣಗಳೊಂದಿಗೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದರ್ಶನ ಸಿಗಬಹುದು; ಅವನು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭೂಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ. ಅವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ—ಅವನು ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ, ದ್ವೈತವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಕರ್ಮಗಳು, ಜನ್ಮ—all are auspicious, remove all inauspiciousness, enliven and purify the world; ಅವನ್ನು ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳದವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತೆ. ಅವನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಾಣುವೆನು—ಮಹಾನಂದಿಗೆ ಗುರಿಯಾದವನು, ಗುರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆನಂದದಾಯಕ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾದ ರೂಪ, ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ ವಾಸಸ್ಥಾನ. ನಂತರ, ಅವನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು—ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಪಾದಗಳು; ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವರು. ಬಹುಶಃ, ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಕಮಲ ಹಸ್ತವನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕಾಲರೂಪಿಯಾದ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವನು. ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಬಲಿಯವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಅಥವಾ, ಲೀಲೆಯಿಂದ, ಅವನು ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರ ದಣಿವನ್ನು ತನ್ನ ಸುಗಂಧ ಹಸ್ತದಿಂದ ದೂರಮಾಡಿದನು. ಅಚ್ಯುತನು, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದುವವನು, ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನಾಗಿದ್ದರೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಯಥಾರ್ಥದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಹೊರಗನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು. ಬಹುಶಃ, ನಾನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಾಗ, ಅವನು ನನಗೆ ದಯೆಯ ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸುವನು; ಆಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಭಯರಹಿತ ಮಹಾನಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸುವುದು.” ಹೀಗೆ, ಅಕ್ರೂರನು ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಭಾವದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.