ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬೆಳಕು, ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಯೂ, ಮಹಾಪುರುಷನಾಗಿಯೂ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾಗಿಯೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ಆತನು ತನ್ನ ಶರಣಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಭಾರವಾದ ರಾಕ್ಷಸರು, ಪೀಡಕರು, ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಭಗವಂತನು ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಕೇಶಿ ಎಂಬ ಕುದುರೆರೂಪದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ವಧಿಸಿ, ಯಾರು ತನ್ನ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಹಿಗ್ಗುಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಭಯಪಡಿಸಿದ್ದನೋ, ಅವನನ್ನು ನೀನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೆ. ಇನ್ನೂ ನಾಳೆ ಅಥವಾ ಮರುದಿನ, ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳು, ಕುಂಭನ, ಮತ್ತು ಕಂಸನನ್ನು ನೀನು ಸಂಹರಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುವೆನು. ನಂತರ ಶಂಖ, ಯವನ, ಮೂರ, ನರಕಾಸುರ, ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷದ ಅಪಹರಣ, ಇಂದ್ರನ ಸೋಲು ಮುಂತಾದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವೆನು. ನೀನು ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಧೈರ್ಯವಂತಿಯಾದ कन್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನೃಗ ರಾಜನ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆ, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಮಣಿಯೂ ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೃತ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸ್ವಗೃಹದಿಂದ ಮರಳಿ ತಂದಿರುವುದು—all these great deeds I shall witness, O Lord of the world. ಪೌಂಡ್ರಕನ ವಧೆ, ಕಾಶಿ ನಗರ ದಹನ, ದಂತವಕ್ರನ ನಾಶ, ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಿಶುಪಾಲನ ವಧೆ—ಇವುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ನೀನು ಮಾಡಿರುವ ಇತರೆ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಕವಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಈ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುವೆನು. ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸ್ವರೂಪಸ್ಥನಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಕೆಗೊಂಡ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಮಾಯೆಗೆ ಅತೀತನಾದ, ಗುಣಗಳ ಹರಿವಿಗೆ ಮೂಲನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸ್ವಯಂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಲೀಲೆಗೆ ಮಾನವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯದು, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ರೀತಿ, ಯದುಕುಲದ ನಾಯಕರಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಮಹರ್ಷಿ ಅವರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಆಗ, ಕೇಶಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಗೋವಿಂದನು ಹರ್ಷಭರಿತವಾದ ಗೋಪ들과 ಸೇರಿ ಗೋಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ವ್ರಜವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಗೋಪಗಳು ಪರ್ವತದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಗೋಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಕಳ್ಳ-ಕಾವಲು-ಮೇಕೆ ಎಂದು ವಿಭಜಿಸಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಕಳ್ಳರಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲವರು ಗೋಪರಾಗಿದ್ದು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮೇಕೆಯಾಗಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲರೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ನಿರಾಳವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಾಯೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯೋಮಾಸುರ ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯನು ಗೋಪನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಮೇಕೆಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿ, ಆಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಹಲವರನ್ನು ಕಳ್ಳರಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋದನು. ಅವನು ಅವರನ್ನು ಪರ್ವತಗುಹೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಐದು ಜನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲುಗೆ ಬಂಡೆ ಹಾಕಿ ಮುಚ್ಚಿದನು. ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಶರಣಾಗತಿಯಾತನು, ಆ ದೈತ್ಯನು ಇನ್ನೂ ಗೋಪಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಿಂಹವು ತೋಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ದೈತ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಭೀಕರ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದನು. ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದು, ಆಕಾಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುವಾಗಲೇ, ಗೋಹಿಂಸಕನಾದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುರಿದು, ಆಪಾದದಿಂದ ಗೋಪಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳೂ ಗೋಪರಗಳೂ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು—ಇದು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ಮಹತ್ತರ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ವೇಳೆ, ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: ಅಕ್ರೂರನು, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ನಂದನ ಗೋಕುಲದತ್ತ ಹೊರಟನು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಭಗವಂತನ ಪಾದಪದ್ಮದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತು. "ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು? ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆನು? ಯಾವ ಮಹಾದಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆನು? ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ! ನನ್ನಿಗೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಪದದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಷ್ಟು ಅಪರೂಪ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕುಳಿದವನು ಎನಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ತಪ್ಪದೆಯೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಕಾಲನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೆಲವರು ದಡವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ; ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಂಸನು ನನಗೆ ಮಹೋಪಕಾರ ಮಾಡಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅವತಾರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ. ಅವನ ಪಾದಗಳ ನಖಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿತು. ಅವು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಗಳು; ಅವು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಗೋಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದ ಗುರುತುಗಳಿವೆ. ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ—ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ಮೂಗು, ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ತೊಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಣ್ಗಳನ್ನು, ಕುಂಚದಂತೆ ಬಾಳಿರುವ ಕೂದಲು, ಸುತ್ತಲೂ ಜಿಂಕೆಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು. ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಭೂಭಾರದ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಮಾನವರ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವ, ಸುಂದರತೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವೆನು. ಅವನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭೇದದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು; ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಪುಣ್ಯಕಥೆಗಳು, ಕರ್ಮಗಳು, ಅವತಾರ—all these destroy inauspiciousness, enliven, purify and sanctify the world; those who ignore them are like beautiful corpses. ಅವನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅವನ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಲೀಲಾಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಾಣುವೆನು—ಮಹಾತ್ಮರು ಆರಾಧಿಸುವ ಗುರು, ಲೋಕಗಳ ಉಲ್ಲಾಸ, ಕಣ್ಗಳ ಹಬ್ಬ, ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೂಪ; ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಾನು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ನಾನು—ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವೆವು; ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಪಾದಗಳು ಅವು. ಬಹುಶಃ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕಮಲದ ಹಸ್ತವನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಕಾಲರೂಪದ ಭಯದಿಂದ ಬಳಲುವವರಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯ ಭಯರಹಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡುವನು." ಈ ರೀತಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಗೋಕುಲದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.