ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಶಿ ದೆಮೋನನನ್ನು ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನ ಭುಜವು ಕೇಶಿಯ ಒಳಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು. ಕೇಶಿಯ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದ, ಅಂಗಗಳು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಶರೀರವು ಬೆವರುಗಳಿಂದ ತೊಯ್ದಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಉರುಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ರಕ್ತವನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಾ ಪ್ರಾಣ ಹೋದಂತೆ ಬಿದ್ದನು. ಆಗ, ಆ ದೆಮೋನನ ದೇಹವು ಬಿಳಿ ಜಮನು ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಭುಜವನ್ನು ಅದರಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಶತ್ರುವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಮಹಾನುಭಾವ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ದಿವ್ಯ ಋಷಿಯೊಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನ ನಿರ್ದೋಷ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು: "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಅಪ್ರಮೇಯ ಸ್ವರೂಪ, ಯೋಗೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ವಾಸುದೇವ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪ್ರಭು!" "ನೀವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬೆಳಕು, ಹೃದಯದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿರುವ ಸಾಕ್ಷಿ, ಮಹಾಪುರುಷ, ದೇವತೆ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮದಿಂದ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವುಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ಲಯ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ." "ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಭೂಭಾರವಾದ ದೆಮೋನರು, ಪೀಡಕರು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಧನ್ಯವಾದದಿಂದ, ಕೇಶಿ ಎಂಬ ಕುದುರೆ ರೂಪದ ದೆಮೋನನನ್ನು ನೀವು ಆಟದಂತೆ ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಅವನ ಹಿಂದುಳಿದ neighing ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು, ನಿದ್ರಾರಹಿತರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತೊರೆದರು." "ನಾಳೆ ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ದಿನ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಮತ್ತಿತರ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು, ಆನೆ ಮತ್ತು ಕಂಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಣುವೆನು. ನಂತರ ಶಂಖ, ಯವನ, ಮುರಾ, ನರಕನ ಸೋಲು, ಪಾರಿಜಾತ ಮರವನ್ನು ಕದಿಯುವುದು, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಸೋಲು." "ನಿಮ್ಮ ವೀರಮಹಿಳೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹಗಳು, ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಗೆದ್ದದ್ದು, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನೃಗ ರಾಜನ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆ, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮರಣಹೊಂದಿದ ಮಗನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಆಧಾರದಿಂದ ಮರಳಿ ನೀಡುವುದು." "ಪೌಂಡ್ರಕನ ಸಂಹಾರ, ಕಾಶಿ ನಗರ ದಹನ, ದಂತವಕ್ರನ ನಾಶ, ಮಹಾ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಿಶುಪಾಲನ ಮೃತ್ಯು—ಇವೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕಾಣುವೆನು. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡುವ ಇನ್ನಿತರೆ ವೀರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ." "ಈಗ ನಾನು ಈ ಸೇನೆಗಳ ನಾಶವನ್ನು, ಕಾಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಅವನಿಂದ ಕಾಣುವೆನು. ನಾವು ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ—ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಿದ, ಸ್ವತಃ ಮಾಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗದ, ಗುಣಗಳ ಹರಿವಿಗೆ ಮೂಲ." "ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ, ನಿಮ್ಮ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರು, ಲೀಲೆಗೆ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಯದು, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ." ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ನಂತರ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಋಷಿಯು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಹರ್ಷಿತರಾದರು. ಗೋವಿಂದನು ಕೇಶಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಗೋಪ들과 ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ತಂದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಗೋಪಗಳು ಹಸುವನ್ನು ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಟವಾಡಲು "ಚೋರರು" ಮತ್ತು "ರಕ್ಷಕರು" ಎಂದು ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹಚ್ಚಾಟವಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಚೋರರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಗೋಪರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಕುರಿಗಳಾಗಿ ಆಟವಾಡಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರಾಳವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯನ ಪುತ್ರ ವ್ಯೋಮನು, ಮಾಯೆಯ ಮಾಲಿಕ, ಗೋಪನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಕುರಿಗಳ ನಾಯಕನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿ, ಚೋರರಾಗಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಯ್ದನು. ಆ ಮಹಾದೆಮೋನನು ಅವರನ್ನು ಪರ್ವತ ಗುಹೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಐದು ಮಂದಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಬಲವಾದ ಶಿಲೆಯಿಂದ ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಆಶ್ರಯದಾತನಾಗಿ, ವ್ಯೋಮನನ್ನು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಡಿದರು; ಸಿಂಹವು ಕರಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ. ವ್ಯೋಮನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಟರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಬಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದು, ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ನೋಡುವಾಗ, ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ದೆಮೋನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಆ ನಂತರ, ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒಡೆದು, ಗೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಇಂತು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಹತ್ತನೇ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ "ವ್ಯೋಮಾಸುರ ಸಂಹಾರ" ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಶುಕಮುನಿಯು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು: ಅಕ್ರೂರನು, ಜ್ಞಾನಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಂದನ ಗೋಕುಲದ ಕಡೆ ಹೊರಟರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಧನ್ಯಾತ್ಮನು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಉಸಿರಾಡುತ್ತ, ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು: "ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದೆನು, ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆನು, ಯಾವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನ ನೀಡಿದೆನು, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ಕಾಣಲು ಅರ್ಹವಾದೆನು? ನನಗೆ ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ದರ್ಶನ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಜಪಿಸುವುದು ಅಪರೂಪವಾದಂತೆ." "ಇಂತಹ ಪಾತಕಿಯಾದ ನನಗೂ, ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ನಿರಾಕರಿಸದಿರಲಿ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಲದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನು ಕೂಡ ದಡವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ." "ಇಂದು ನನ್ನ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿವಾರಣೆಗೊಂಡಿದೆ, ನನ್ನ ಜೀವಿತ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ; ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಇಂದು ಕಂಸನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಹರಿಯವರ ಪದ್ಮಪಾದಗಳನ್ನು ಕಾಣುವೆನು—ಅವನ ನಖಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು ಹಿಂದೆ ಪುರಾತನರು ತಲುಪಲಾಗದ ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿತ್ತು." "ಆ ಪಾದಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀ ದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು, ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳು ಹಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಗುರುತುಗೊಂಡು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿವೆ." "ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ಕಾಣುವೆನು—ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಗಂಡು, ನಾಕು, ನಗುವು, ಕಣ್ರು, ಕೆಂಪು ಪದ್ಮದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಗಜಗಜಲು ಕೂದಲು, ಅದರ ಸುತ್ತ ಮೃಗಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ." "ಬಹುಶಃ ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ—ಅವನು ಭೂಭಾರ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಸೌಂದರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ." "ಅವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆನು, ಅವನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ದ್ವಂದ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತ; ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಅವನ ಮಾತುಗಳು, ಶುಭ ಗುಣಗಳ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ, ಜನ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿರುವವು, ದುಷ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಉಜ್ವಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತೆ." ಇಂತು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದರ್ಶನದ ಅಪರೂಪವನ್ನು ಅಕ್ರೂರನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತ, ಗೋಕುಲದ ಕಡೆಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೊರಟರು.