ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗೋಪಾಲರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಶೃಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತರು, ಸುಗಂಧಿತ ತೈಲಗಳಿಂದ ಅಣಿಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಪೋಷಣೆಯ ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ, ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದವರು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತ ಗೋಪಿಯರು, ಸಿಹಿಯಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಮಪಾ ಹೂಗಳ ಸುವಾಸನೆ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೇನುಗಳು, ಹದವಾದ ಗಾಳಿ, ಹದಿನೆಲೆಯ ಕೆರೆಗಳಿಂದ ಹರಿದು ಬರುವ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿತ್ತು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಮೇತವಾಗಿ ಹಾಡು ಹಾಡಿದರು; ಆ ಹಾಡು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದದಂತೆ ಹೊಮ್ಮಿತು. ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾರ್ಮೋನಿಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ರಾಜಾ, ತಾವು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು, ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮಸಕಾದರು; ಅವರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಜಾರಿದವು, ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಹೂಮಾಲೆಗಳು ಬಿಸುಕುಗೊಂಡವು. ಅವರು ಆಟವಾಡುತ್ತ, ಹಾಡುತ್ತ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಕುಬೇರನ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಶಂಖಚೂಡ ಎಂಬ ಯಕ್ಷನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ಇಬ್ಬರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಂಖಚೂಡನು ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಗುಂಪು ಮಾಡಿ, ಅವರ ಅಳಲನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಗೋಪಿಯರು "ಕೃಷ್ಣ! ರಾಮ!" ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅಳಲು ತೋರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಪ್ಪಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ತಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳನು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದರು. "ಭಯಪಡಬೇಡಿ!" ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತ, ಇಬ್ಬರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಹೋದರರು, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದುಷ್ಟ ಯಕ್ಷನ ಹಿಂದೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದರು. ಅವರು ಯಮ ಮತ್ತು ಕಾಲದಂತೆ ಎದುರಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಯಕ್ಷನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದನು. ಗೋವಿಂದನು ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಓಡಿದರೂ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತ, ಅವನ ತಲೆ上的 ರತ್ನವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ತಾತ್ಪರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ಬಲರಾಮನು ಗೋಪಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಶಂಖಚೂಡನ ತಲೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ತಲೆಯ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಮತ್ತೊಂದು ರತ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಶಂಖಚೂಡನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರತ್ನವನ್ನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟನು; ಗೋಪಿಯರು ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೋಪಿಯರು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಹಿಂದೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: "ಮುಕಂದನು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂಬು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಎಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಎಡ ಗಾಲಿಗೆ ಎಡ ಬಾಯಿ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ಭ್ರೂಗಳು ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತ, ಸುಂದರ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬಂಬಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ." ದೇವತೆಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು, ಈ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಪ್ರೇಮದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮರೆತರು. "ಅಯ್ಯೋ, ಅದ್ಭುತ ಗೋಪಿಯರೇ, ಕೇಳಿರಿ: ನಂದನಂದನ, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಬಂಬು ವಾದನೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಾರ ಮತ್ತು ನಗುವು ಸ್ಥಿರವಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ." ವೃಂದಾವನದ ಎತ್ತುಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಬಂಬು ಧ್ವನಿಯ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ತುತ್ತು ಹಿಡಿದು, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಚಿತ್ರಿಸಿದಂತೆ, ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ನಿದ್ರೆಯಂತೆ ಕುಳಿತಿವೆ. ನೀಲದ ಹಕ್ಕು, ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಖನಿಜ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುವಿನ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಕಂದನು ಗೋपालರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ನದಿಗಳು, ಅವನ ಪಾದಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಮ್ಮಂತೆ, ಹಲವಾರು ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದಗೊಂಡು, ಕೈಗಳು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತ, ನೀರು ನಿಶ್ಚಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂಲಪುರುಷನು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಶೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ, ಪರ್ವತದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಬು ವಾದನೆ ಮಾಡಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕಾಡಿನ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು, ಹೂ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಂತೆ, ಶಾಖೆಗಳು ಜೇನು ಹರಿದು, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತ, ಹೂಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕಾಡಿನ ಹೂಗಳಿಂದ ಹಾರ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ, ಜೇನು ತುಂಬಿದ ತುಳಸಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಂಬು ವಾದನೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೇನುಗಳು ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತವೆ. ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬಗಲೆಗಳು, ಹಂಸಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಅವನ ಸುಂದರ ಸಂಗೀತದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ, ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು, ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಂಬು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆನಂದಪಡಿಸಿದಾಗ, ಆನಂದವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಮೋಡವು, ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರುವುದನ್ನು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ, ಮಿತವಾಗಿ ಗುಡುಗುತ್ತದೆ; ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ಛಾಯೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಅವನಿಗೆ ಚತ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಬಂಬು ವಾದನದಲ್ಲಿ ಪಟು, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು, ಬಂಬು ಬಾಯಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ತನ್ನದೇ ಆದ ರಾಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು—ಇಂದ್ರ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಮುನಿಗಳು, ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಮರುಳುಗೊಂಡು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಸುಗಳ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಪದ್ಮ, ಅಂಕುಷದ ಗುರುತುಗಳಿರುವುದು, ಬಂಬು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆನಂದಗೊಂಡು, ವೃಂದಾವನದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ತಮ್ಮ ಹೂವಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಅವನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು, ಅವನು ತೋರಿಸುವ ಚಪಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ, ಹೇಗೆ ತಿರುಗುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು, ನಮ್ಮ ಕೂದಲು ಅಥವಾ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಮರುಳುಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ತುಳಸಿಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು, ಹಾಡುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬಂಬು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮೋಸಗೊಂಡ ಗೋಪಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅವನ ಗುಣಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಜಿಂಕೆಗಳು—ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರಂತೆ—ಮನೆಗೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಹಾರಗಳಿಂದ, ಹಬ್ಬದ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಗತಗೊಂಡು, ಗೋಪಾಲರು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳ ಸುತ್ತಲೂ, ಯಮುನಾ ದಡದಲ್ಲಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾದ ನಂದನಂದನ, ತನ್ನ ಹಸುಗೂಟಗಳಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಹದವಾದ, ಚಂದನದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗಾಳಿ ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಗಾಯನ ಗುಂಪುಗಳು ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಗೀತ, ಹಾಡು, ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತವೆ. ವೃಂದಾವನದ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದು, ಅವನು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಬಂಬು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ಮುಖದ ಸೌಂದರ್ಯ, ಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಹೂಮಾಲೆ ಹಸುಗಳ ಹೂವಿನಿಂದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಬರುವನು—ಈ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರ ರಾಜನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುಗಿ, ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವವನು, ಅವನ ತುಟಿಗಳು ಬಾದಾಮಿ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಮೃದು ಗಾಲುಗಳು ಚಿನ್ನದ ಕಿವಿಯ ಆಭರಣದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಯದು ವಂಶದ ಅಧಿಪತಿ, ಗಜರಾಜಸಮ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಅಧಿಪತಿಯಂತೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬರುವನು; ವೃಂದಾವನದ ಹಸುಗಳಿಗೆ ದಿನದ ತಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜಾ, ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ, ದಿನಗಳನ್ನು ಅವನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ, ಮಹಾ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ, 'ಗೋಪಿಯರ ಜೋಡಿ ಹಾಡು' ಎಂಬ ಐವತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಆ ನಂತರ, ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ, ಅರಿಷ್ಟ ಎಂಬ ಎತ್ತು-ದಾನವನು, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕುಹರದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೊಡ್ಡಿಸಿ, ಹಸುಗಳ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ಹೂವಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕುತ್ತ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.