ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಘಟನೆಯು ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ: ಮಹಾತ್ಮರು, ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೆಲವು ಕರ್ಮಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಯುಕ್ತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಅವರ ನೈಪುಣ್ಯದಿಂದ, ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲ; ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಹಾನಿಯುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು—ಪಶುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ದೇವತೆಗಳು—ಇವುಗಳು ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತವೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಸಂಬಂಧ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಯೋಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕರ್ಮಬಂಧನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಪಾದದ ಧೂಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವವರು ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹದ ಬಂಧನವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ಪತಿಯರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳು—ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಈ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಅವನು ಮಾನವದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಲೀಲೆಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವೃಂದಾವನದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪತಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಾಗ, ಗೋಪಿಯರು—ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯರು—ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಯಾರು ಈ ವೃಜದ ಗೋಪಿಯರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಮರೋಗವನ್ನು ಬೇಗನೆ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಒಂದುವೇಳೆ, ದೇವತೆಗಳ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಗಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಗಾಡಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಅಂಬಿಕಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಅಲ್ಲಿ, ಸರಸ್ವತೀ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ರಾಜನಾದ ನೀನು ಕೇಳು, ಅಂಬಿಕಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ಜೇನು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿ, “ಭಗವಂತನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಆಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಸರಸ್ವತೀ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನೀರು ಕುಡಿದು, ವ್ರತ ಪಾಲಿಸಿ, ನಂದ, ಸುನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು. ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಮಹಾ ನಾಗವು, ನಂದನನ್ನು ಅವನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು. ನಾಗದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ, ನಂದನು “ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಇದು ಭಯಾನಕ! ತಂದೆ, ನಾಗನು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದೆ—ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ, ರಕ್ಷಿಸು!” ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ಅವನ ಕೂಗು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಗಳು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದರು; ನಂದನನ್ನು ನಾಗದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ನಾಗವನ್ನು ದಂಡಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡಿದರೂ, ನಾಗವು ನಂದನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಸಾತ್ವತಕುಲದ ಅಧಿಪತಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ನಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಭಗವಂತನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ನಾಗದ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಿ, ಅವನು ನಾಗರೂಪವನ್ನು ತೊರೆದು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಗೌರವಿಸುವ ದಿವ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಹರ್ಷಿಕೇಶನು, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು: “ನೀನು ಯಾರು? ಈ ಅಪರೂಪವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನೀನು ಹೇಗೆ ಇಂತಹ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿ?” ನಾಗನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನಾನು ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ವಿದ್ಯಾಧರ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ನನ್ನ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ವಿರೂಪ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ ಎಂಬ ಋಷಿಗಳು, ತಮ್ಮ ರೂಪದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದರು; ಆ ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ. ಆ ಶಾಪವು, ಅವರ ದಯೆಯಿಂದ, ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಯಿತು; ಯಾಕೆಂದರೆ ಲೋಕಗುರುವಿನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾದವು. ಈಗ, ನಾನು ಶಾಪಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಭಗವಂತನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಭಗವಂತನು ಭಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವರ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ದಯಮಾಡಿ, ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಾನು ಹೊರಡುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಪರಮಪುರುಷ, ಧರ್ಮನಾಥ; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಧಿಪತಿಗಳ ದೇವಾ, ದಯಮಾಡಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡು. ಬ್ರಹ್ಮನ ದಂಡದಿಂದ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಚಲನು; ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ, ನಿನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶುದ್ಧತೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ದಶಾರಹಕುಲದ ವಂಶಜ ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಸುದರ್ಶನನು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು; ನಂದನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು. ಕೃಷ್ಣನ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ವೃಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು; ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿ, ವೃಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಮ, ಅಪಾರ ಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ವೃಜದ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು, ಸುಗಂಧಿತ ತೈಲದಿಂದ ಅಚ್ಚಾಗಿ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು; ಗೋಪಿಯರು ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ಸಿಹಿ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ವಾತಾವರಣವು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ, ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜೇನುಕಳ್ಳಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಹದವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಲೋಟಸ್ ಕೆರೆಗಳಿಂದ ಹರಡಿತು. ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಡಿದರು, ಆ ಗೀತೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿತು; ಗೋಪಿಯರು ಆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಾನೇ ತಾವು ಯಾರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಮಯಗೊಂಡರು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕುಸಿದು, ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳು ಸಡಿಲವಾದವು. ಅವರು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಕುಬೇರನ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿರುವ ಶಂಕಚೂಡ ಎಂಬ ಯಕ್ಷನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ನೋಡುತ್ತಾ, ಶಂಕಚೂಡನು ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಗುಂಪಾಗಿ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಗೋಪಿಯರು “ಕೃಷ್ಣ! ರಾಮ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ತಮ್ಮ ಹಸುವನ್ನು ಕಳ್ಳನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಂತೆ, ಯಕ್ಷನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರು. “ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ!” ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ದಂಡಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದುಷ್ಟ ಯಕ್ಷನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋದರು. ಅವರು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಮರಣದಂತೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಯಕ್ಷನು, ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಓಡಿದನು. ಗೋವಿಂದನು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ತಲೆ上的 ಮಣಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದನು; ಬಲರಾಮನು ಗೋಪಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದನು, ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ, ದುಷ್ಟ ಯಕ್ಷನ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಖದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ಕಿರೀಟಮಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯು, ಅವನ ಪ್ರಭಾವ, ಗೋಪಿಯರ ಭಕ್ತಿಯು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಾಶದ ಕಥೆಗಳು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.